Tibetan
ཚན་ཉིད་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དཔྱད་པ་ན་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྡན་བུམ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་གང་ཡང་རུང་བ་གཉིས་པ་དང་བཅས་པའི་བུམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་སྤྱིས་སྒྲ་དེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་གང་ཡང་རུང་བ་གཉིས་པ་དང་བཅས་པའི་བུམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཅིག་ལ་མི་རྟག་པ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །གལ་ཏེ་སྒྲས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་ལ་སྒྲ་ཉིད་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་གོ །སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་བཤད་པའི་སྐབས་སུའོ། །འགྱུར་པར་ནི་འདོད་མོད་ཀྱི་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་བྱས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ཁྱབ་པ་སྟོན་ པའི་དུས་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་གང་ལས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་དོགས་པ་ཡིན། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བརྗོད་པ་ན་ཁྱབ་པའི་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱིས་རྗེས་སུ་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་དོན་འདི་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་འདིས་ཆོས་ཅན་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྒྲ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྒྲའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ལ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདིས་ཆོས་ཅན་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་ཆོས་མེད་པ་སྟོན་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་བྱས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་
Chinese
如果以先前所说的方式进行分析，那是不成立的。所谓“具有它的瓶子”的解释是，它是指任何具有二性的瓶子。如何理解无常性本身，即普遍的声音与它相关联，因此它会变成任何具有二性的瓶子呢？应该这样联系。证明声音是无常的并不是空洞的。如果不是这样，那么就会出现一个物体具有两种无常性的谬误，这是由于普遍的无常性和特殊的无常性之间的区别造成的。如果说“声音”等等，那么，声音本身是无常的，这样，通过排除与他者的关联，就不会遵循具有特殊性的无常性。先前已经说过，即在解释“彼方之法即是周遍”的时候。虽然想要改变，但是由于没有排除不相关的特殊性，因此声音是无常的，如果这样，由于没有排除这种形式的不相关性，那么对于瓶子来说，就会变成没有随同性。因此，说了“凡是所作，皆是无常”等等。这里说，在显示周遍的时候，正是完全把握了有法，因此，从哪里怀疑通过有法而没有随同性呢？通过无常性本身，普遍的随同性和在陈述方面之法时，通过周遍的力量，声音的无常性就会成立。后来，也将显示这种随同性的意义不会损害需要证明的随同性。同样，这个理由证明了有法声音所区分的无常性在声音中是不存在的，因为声音的无常性在瓶子等所作的事物中是不存在的。因此，这个“所作”的理由证明了有法声音所区分的无常性的不存在。这表明了有法所区分的法的不存在。也就是说，“凡是所作，皆是无常，声音也是所作”，这样的论式。
English
If analyzed in the manner previously stated, it is not established. The explanation of "the pot that possesses it" is that it refers to any pot that possesses duality. How is impermanence itself, that the universal sound is associated with it, so that it becomes any pot that possesses duality? It should be connected in this way. It is not empty to prove that sound is impermanent. If it is not so, then the fallacy of one object having two impermanences would occur, due to the difference between universal impermanence and particular impermanence. If it is said "sound" etc., then, sound itself is impermanent, in this way, by excluding association with others, it will not follow the impermanence with particularity. It has been said before, that is, when explaining "the property of that side is pervasive." Although one wants to change, but because the particularity of excluding the unrelated is not excluded, therefore sound is impermanent, if so, because of not excluding this kind of unrelatedness, then for the pot, it will become without concomitance. Therefore, it is said "whatever is made is impermanent" etc. Here it says, when showing pervasiveness, it is precisely the complete grasping of the subject, therefore, from where is the doubt that there is no concomitance through the subject? Through impermanence itself, the universal concomitance and when stating the property of the side, through the power of pervasiveness, the impermanence of sound will be established. Later, it will also be shown that this meaning of concomitance does not harm the concomitance that needs to be proven. Similarly, this reason proves that the impermanence distinguished by the subject sound does not exist in sound, because the impermanence of sound does not exist in things made such as pots. Therefore, this reason of "made" proves the non-existence of the impermanence distinguished by the subject sound. This shows the non-existence of the property distinguished by the subject. That is to say, "whatever is made is impermanent, and sound is also made," such a syllogism.
Tibetan
བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་མེད་པར་སྟོན་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡང་གང་བྱས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་ཅན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལ་གཞན་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དམ་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲ་ལ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའམ། གང་གི་ཚེ་སྒྲ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲ་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་ཁས་ བླངས་པ་དེ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་འདོད་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཙམ་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གནོད་པ་ན་གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅའ་བའི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་གཞན་གྱི་སྐབས་ལ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ལས་ཡང་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱེ་བྲག་པའི་བསྟན་པ་ཅེས་བྱེད་པས་ཅི་ལྟར་སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལྟར་དྲི་ལ་ཡང་སའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅི་ལྟར་ན་སའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟློག་པར་བྱེད། འདི་ལྟར་སའི་ཡོན་ཏན་བཟློག་པས་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ
Chinese
应当如此看待。为了说明没有以有法所区分的有法，因此像“以法，无常性之法”等这样说了。也就是说，像“凡是所作，即是无常”这样，应当看作是以有法为主的论式。对有法之词进行辨别安立时，并非是要成立以有法所区分的法的自性，或者以法所区分的有法的总相。如果不是这样，也就是说，如果仅仅是要成立无常，那么声音就不会成为无常，不会成为仅仅具有无常。那么是什么呢？声音无常会在声音上成立，也就是说，因为是要成立以法所区分的有法之总相，即有法声音，所以会那样。或者，当要在声音上成立以有法所区分的法时，声音就会成为声音无常性。说“一”是为了表示亲近。像“从如何承诺的法之集合中”这样，对于声音等有法，论作者从天空的功德等法之集合中，凡是承诺的，就从中产生。因此，在成立声音无常时等等，这样说，如果论作者想要对仅仅是所希望的有法，也成立所有不相关的法，并且对其中的任何一个造成损害，那么就是理由和承诺的过失。那时，因为在其他法的场合，以论作者想要在所作的法上，以所作性等的理由造成损害，所以从所要成立的非场合中，也会变成理由相违。因此，别部的教义是，就像声音被认为是天空的功德一样，气味也被认为是地的功德。如果怎样用地之功德来遣除所作呢？就像遣除地之功德，所作性并不周遍一样。
English
It should be viewed as such. In order to explain the absence of a subject qualified by a subject, it is stated as "by the dharma, the dharma of impermanence itself," and so on. That is, like "whatever is made is impermanent," it should be regarded as an argument with the subject as the main focus. When distinguishing and establishing the term "subject," it is not to establish the nature of the dharma distinguished by the subject, or the generality of the subject distinguished by the dharma. If it is not so, that is, if only impermanence is to be established, then sound will not become impermanent, it will not become merely possessing impermanence. What is it then? The impermanence of sound will be established on sound, that is, because it is to establish the generality of the subject distinguished by the dharma, namely the subject sound, it will be so. Or, when the dharma distinguished by the subject is to be established on sound, sound will become the impermanence of sound itself. Saying "one" is to indicate closeness. Like "from the collection of dharmas as promised," for the subject such as sound, the treatise writer, from the collection of dharmas such as the qualities of space, whatever is promised, arises from that. Therefore, when establishing the impermanence of sound, etc., it is said that if the treatise writer wants to establish all irrelevant dharmas for just the desired subject, and if any of them are harmed, then it is a fault of reason and promise. At that time, because in the case of other dharmas, the treatise writer wants to harm the made dharma with reasons such as being made, it will also become a contradictory reason from the non-occasion of what is to be established. Therefore, the teachings of the Vaibhashikas are that just as sound is considered a quality of space, so is smell considered a quality of earth. If so, how does one refute what is made by the quality of earth itself? Just as refuting the quality of earth, being made is not pervasive.