Tibetan
་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད། བམ་པོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ། རང་གི་ཡིན་པས་ན་རང་གི་དོན་དེ། །གང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །གཞན་གྱི་ཡིན་པ་ན་གཞན་གྱི་དོན་ཏེ། གང་གི་གཞན་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའོ། །ཚད་མ་སླུ་མེད་ཅན་ཤེས་པ། །ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དེ་ཡང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་དེས་ན་གང་ལ་དེ་གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ནི་བརྗོད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བརྗོད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་ན་དེས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཤེས་པ་སྨོས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚད་མ་དངོས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་ཅིང་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་དང་པོར་རོ། །དགོས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་ཉིད་དུའོ། །གང་གི་ཚེ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ལེའུ་དང་པོས་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ། གཞུང་འདིར་འདི་སྐད་དུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ནམ་པ་གཉིས་ཏེ་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་ཉིད་དེ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྐབས་སུ་བབ་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ལེའུ་གསུམ་པས་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་བཤད་ནས་འདིར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་དང་པོ་ཉིད་དུ་བཤད་ཟིན་པའོ། །ད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ
Chinese
《释量论》的解释，六十一卷。因为是自己的，所以是自义。凭借什么自己可以推断，就是通达。因为是别人的，所以是他义，凭借什么使他人通达。衡量是无欺骗性的知识。像这样，先前所说的推断难道不是衡量吗？因此，既然已经承认它也是知识的自性，那么对于谁来说，它就是他义。因为他义的自性就是言说。如果认为言说的自性也是衡量，那么这就会与先前所说的知识相矛盾，也会与“同样”等词相矛盾。如果这样认为，那么这个过失是不存在的。像这样，依靠真实的衡量来如此宣说，并且接近地指称，这正是为了他义的推断。对此，这里所说的进入自义推断的场合，是因为紧接着已经显示了现量，所以才成为进入自义推断的场合。先前已经显示的内容，指的是第一品。先前已经显示的必要，指的是撰写第二品的解释。当《释量论》的第一品解释了《集量论》中自义推断的品时，像这样进行指示的时候，这部论典中应该这样宣说：推断有两种，推断的品称为推断品。那有两种方式，即自义和他义。也就是自义推断品和他义推断品。因为对于所说的事物，接近地指称了所要说的事物。对此，这里所说的进入自义推断的场合，指的是《释量论》的第三品解释了《集量论》中的现量品之后，这里将要解释自义推断品，这正是进入该场合的意思。先前已经显示的内容，指的是已经在第一品中解释过的内容。现在是他义的
English
Explanation of the Commentary on Valid Cognition, sixty-one fascicles. Because it is one's own, it is for one's own sake. By what means one can infer for oneself, that is understanding. Because it is another's, it is for the sake of others, by what means one causes others to understand. Valid cognition is infallible knowledge. Is the inference previously described not also valid cognition? Therefore, since it has been admitted that it is also the nature of knowledge, then for whom is it for the sake of others. Because the nature of what is for the sake of others is speech. If it is asserted that the nature of speech is also valid cognition, then this would contradict the previously mentioned knowledge, and would also contradict the word "likewise." If this is thought, then this fault does not exist. In this way, relying on actual valid cognition, it is spoken in this way, and closely attributed, it is precisely for the sake of inference for the sake of others. Here, the phrase "entering the occasion of inference for one's own sake" means that because direct perception has just been shown, it becomes the occasion for entering inference for one's own sake. What has been shown previously refers to the first chapter. The necessity that has been shown previously refers to composing the commentary on the second chapter. When the first chapter of the Commentary on Valid Cognition explains the chapter on inference for one's own sake from the Compendium on Valid Cognition, when it is shown in this way, in this treatise it should be stated in this way: Inference is of two kinds, the chapter on inference is called the chapter on inference. That is of two types, namely for one's own sake and for the sake of others. That is, the chapter on inference for one's own sake and the chapter on inference for the sake of others. Because for what is to be said, what is to be said is closely attributed. Here, the phrase "entering the occasion of inference for one's own sake" means that the third chapter of the Commentary on Valid Cognition explains the chapter on direct perception from the Compendium on Valid Cognition, and here the chapter on inference for one's own sake will be explained, which is precisely the meaning of entering that occasion. What has been shown previously refers to what has already been explained in the first chapter. Now, for the sake of others
Tibetan
་དཔག་པ་ལུས་པས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ལུས་པར་འགྱུར་བའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་གང་གིས་བསྒྲུབ་པར་དགོད་པའོ། །མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་ཚད་མས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །དོན་ནི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་རང་གིས་མཐོང་བའི་དོན་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དམ་བཅའ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དེ་འདིར་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ནུས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ལ་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་ན་དེ་ཡང་དོན་གྱི་སྒྲས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཚིག་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བརྗོད་པ་གང་ཞིག་གཉི་ག་ལ་ངེས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར། རང་གིས་དོན་མཐོང་གསལ་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། མ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཐོང་ན་ཡང་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་རང་གིས་མཐོང་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གིས་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ནི་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་གིས་སྔར་ཚད་མས་ངེས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཕྱིར་རྒོལ་བས་གཟུང་བ་རྣམ་པར་བརྗེད་པ་ཡང་ཚིག་གི་ངན་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་གིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱེད་པ་དེས་ནི་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་བཟློག་ པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒོལ་བས་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་བརྗོད་པ་ལས་སྔར་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པའི་དོན་བརྗོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པའི་དུས་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ
Chinese
推测遗留，因此称为彼者，是指关于推测他人意义的章节将要被阐述而遗留。自己是指论敌用以建立的论点。看见是完全确定，即通过量而理解。意义是具有三种特征的理由。如果对于要推测的事物，也变成自己看见的意义，那样的话，承诺是不可能的。因为在建立要建立的事物时，结合本身是不存在的，所以说这里不包括这种情况。为了显示能力，词语与推测相关联，但显示要推测的事物不是能力，如果不是，那么又是什么呢？那也是因为意义的词语所包含，所以那个词语就变成了推测他人意义本身。如果说任何表达对两者都是确定的，既能建立又能驳斥，那为什么说自己看见的意义是显明的呢？回答说：没有过失，因为自己看见本身就能使意义显明，而没有看见的则不能，通过区分不相符的事物来确定。因此，即使自己没有看见，也能建立他人所见，为了驳斥这个观点，才说了自己看见。对于此，自己看见本身就是，而不是看见，这种确定将与随顺相一致。事实上，论敌和反驳者们，虽然先前是用量确定的意义来建立，但是反驳者忘记了所包含的内容，也会陷入词语的恶劣境地。任何人如果确定地说自己看见，那么他所确定的就是为了阻止他人看见。
English
The inference remains, therefore it is called 'that,' which means that the chapter on inferring the meaning of others is about to be explained and remains. 'Self' refers to the argument that the opponent uses to establish. 'Seeing' is complete certainty, that is, understood through valid cognition. 'Meaning' is the reason with three characteristics. If, for the object to be inferred, it also becomes the meaning seen by oneself, then a commitment is not possible. Because when establishing what is to be established, the combination itself does not exist, therefore it is said that this is not included here. In order to show the ability, the word is associated with inference, but showing the object to be inferred is not the ability, and if not, then what is it? That is also because it is contained by the word 'meaning,' so that word becomes the inference of the meaning of others itself. If it is said that any expression is certain for both, both establishing and refuting, then why is it said that the meaning seen by oneself is clear? The answer is: there is no fault, because seeing by oneself makes the meaning clear, but not seeing does not, by distinguishing incompatible things to determine. Therefore, even if one has not seen it oneself, one can establish what others have seen, and in order to refute this view, it is said that one has seen it oneself. For this, seeing by oneself is itself, and not seeing, this determination will be consistent with conformity. In fact, although the opponents and refuters previously establish the meaning determined by valid cognition, the refuter forgets what is contained and will also fall into the bad state of words. Anyone who determines by saying 'seen by oneself,' then what he determines is to prevent others from seeing.