Tibetan
་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐ་དད་པའི་ནུས་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ནུས་པ་གཞན་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་གཟུང་བ་ཉིད་དག་གི་ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནུས་པ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་དག་གིས་གཅིག་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་ཅིང་དུ་མ་དག་ཀྱང་ནུས་པ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དག་སེམས་སོ། །ནུས་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སྐབས་གཞན་དུ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ནི་གཅིག་ཀྱང་དུ་མ་བྱེད། །དེ་དངོས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་རོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་མཐུན་པའི་གཟུགས་སྐྱེད་པ་ལ་རོ་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་པ་གཅིག་པོ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པའོ། །གནས་པ་ནི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚོགས་པ་གཞན་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་གནས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་དེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་དེ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟག་ཏུ་ཤེས་པ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེས་པས་འདི་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ལྟར་ཤེས་པ་སྔ་མ་གཟུང་བ་དྲན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་དྲན་པ་དེ་ཡང་དྲན་པ་གཞན་ཉེ་བར་ལེན་པར་གྱུར་པ་དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་གཞན་གྱི་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དྲན་པའི་ཤེས་པ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་ཤེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་འདོད་པ་གནག་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པའི་རྩོད་པ་མཛད་ཀྱི་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་སྟོན་པར་ འགྱུར་རོ། །སྔ་ཕྱི་སྣང་བ་ཅན་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་དོན་སྔ་ཕྱི་སྣང་བའི་ཚུལ
Chinese
是也。因此，名为“彼”者，乃是近取之事物之故。若如是，识之各别能力为何？答曰：已说近取之能力是其他的。近取与所取二者，由于彼此体性不同之故，并非无有差别，此乃其义。能力成为事物，以彼此体性不同之故，一者产生众多果，众多者亦以具有能力成为一事物之故，而产生一果，他人如是思惟。具有一能力等，乃是立宗者之说，意指成为事物者。所谓于其他处说者，即是“彼一亦不作众多，彼为事物圆满显示之故”等等之处已显示完毕。其中，味等亦是，对于生起同类之色，味等是共同作用之因。所谓此一集合者，乃是色与味等之集合。安住乃是“色”之语境。其中，识是近取之因，意即安住于其他集合之色，生起眼识，生起识者，彼是近取之因，此乃其总结。所谓如安住于彼者，乃是彼色安住于眼等之集合，因此，彼是共同作用之因。如是，以恒常生起其他之识，此非转移至他处，意即如何先前所取之识是忆念，如是，彼忆念亦由其他忆念成为近取者所生起，彼亦是他者，如是，忆念之识是相续的。如是说，成为识之体验者，由其他无间之识所欲求者是愚昧，观待于彼而造论，为何作无有穷尽之诤论，亦非由忆念之门，将成为显示。 先前与后来显现之故。所谓者，乃是对何者事物先前与后来显现之方式。
English
It is so. Therefore, that which is called "that" is because it is the object of proximate grasping. If so, what is the different capacity of consciousness? It is said that the capacity of proximate grasping is different. Because the characteristics of proximate grasping and what is grasped are different from each other, it is not reasonable to say that there is no difference. This is the meaning. When capacity becomes an object, because the characteristics are different from each other, one produces many results, and many also produce one result because they possess one capacity that has become an object. Others think like this. Having one capacity, etc., is the statement of the proponents, referring to what has become an object. What is said in another context is that it has already been shown in the context of "That one does not make many, because it fully shows that thing," and so on. Among them, taste and so on are also the cause of co-operation in producing similar forms. This one assembly is the assembly of form, taste, and so on. Abiding is the context of "form." Among them, consciousness is the cause of proximate grasping, meaning that the form abiding in another assembly gives rise to eye consciousness, and that which gives rise to consciousness is the cause of proximate grasping. This is the conclusion. As for "like abiding in that," that form abides in the assembly of eye and so on, therefore, it is the cause of co-operation. Thus, since other consciousnesses are constantly arising, this does not transfer to another place, meaning how the previously grasped consciousness is memory, and so, that memory is also produced by another memory that has become a proximate grasp, and that is also another, and so, the consciousness of memory is continuous. It is said that the one who has become the experience of consciousness, what is desired by another immediate consciousness is ignorance, relying on that to compose treatises, why make endless arguments, and it will become a display not even through the door of memory. Because of the appearance of before and after. What is called is the way in which things appear before and after.