Tibetan
འགྱུར་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་གང་ལ་སྒྲས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དོན་གྱི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་དོན་ཅན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་བློ་དེ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་གསལ་བ་ཡིན་གྱི་སྒྲའི་ཡུལ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་ཡང་སྒྲའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྟེ། རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་བ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ་སྒྲ་ལས་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་བློ་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་གསལ་བ་སྟེ། སྒྲའི་གསལ་བ་ཡིན་པར་མི་སྨྲ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲ་དེའི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དང་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དེ་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་ལེའུ་གསུམ་པ་ལ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཅན་ཏེ། གང་དག་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཐག་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གི་བག་ཆགས་སད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་སྔ་མས་བསྒོས་པའི་ནུས་པ་སད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འགགས་པ་ནི་ཞིག་པའོ། །མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་འགགས་ཤིང་མ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དག་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་
Chinese
转变成为具有明咒之特征的结合。如果是有意义的，那么对于任何声音，通过声音完全区分的意义的对境是什么，那就是它的有意义，这样来组合词句。如果智慧本身是明咒的显现，而不是声音的对境意义的分别，如果这样说，那是不成立的，这是立宗者所说，因为声音的分别也不是成立为声音自身的特征的对境。为什么呢？因为跟随分别，因为同类的分别本身就是原因。具有虚构的相的对境本身就是意的分别。以“声音”等来解释，所有从声音产生的智慧都是它的显现，虽然不说是声音的显现，但却是它的对境，如果说是声音的对境的分别的智慧就是那个声音的显现，那么，那个和那个不是真实的。因为意的分别本身就是它的对境，而不是成立为声音的对境。像这样，对于自己的特征，分别不成立，这将在第三品中阐述。如果外部的对境不是分别的原因，那么如何产生呢？说了“那些”等，那些分别是不依赖于外部对境的接近的，哪些是不依赖于外部对境的接近的，这样来组合词句。 “如其自身”是指什么觉醒习气的因是什么。就是安住于识之中的分别的习气觉醒，从先前的分别所熏染的力量觉醒而产生。因为那样会变得没有意义，因此，那些不是原因。为什么呢？因为“外部”等，灭是坏灭，未来是没有产生的，即使外部已经坏灭且没有产生，分别仍然存在。因为会变得没有意义，因此不是对境的原因。为什么呢？
English
It transforms into a union characterized by the clarity of mantras. If it is meaningful, then for any sound, whatever is the object of meaning that is completely distinguished by sound, that is its meaningfulness, thus the words are arranged. If that very intelligence is the clarity of mantra, but not a conceptualization of the object of meaning of sound, if you say that, it is not established, this is what the proponent of established tenets says, because the conceptualization of sound is also not established as the object of the characteristic of sound itself. Why? Because it follows conceptualization, because the conceptualization of similar types is itself the cause. The object of the aspect of imputation itself is the conceptualization of mind. Explaining with "sound" etc., all intelligence arising from sound is its clarity, although it is not said to be the clarity of sound, it is nevertheless its object, if you say that the intelligence of conceptualization that is the object of sound is the clarity of that sound, then, that and that are not true. Because the conceptualization of mind itself is its object, and it is not established as the object of sound. Like this, conceptualizations do not apply to one's own characteristic, this will be explained in the third chapter. If external objects are not the cause of conceptualizations, then how do they arise? Having said "those" etc., those conceptualizations are without dependence on the proximity of external objects, those which are without dependence on the proximity of external objects, thus the words are arranged. "As it is in itself" refers to what is the cause of awakening habit. It is the awakening of the habit of conceptualization within the abiding of consciousness, arising from the awakening of the power imbued by previous conceptualizations. Because it would become meaningless in that way, therefore, those are not the cause. Why? Because of "external" etc., cessation is destruction, the future is unborn, even though the external has ceased and is unborn, conceptualizations still exist. Because it would become meaningless, therefore they are not the cause of objects. Why?