Tibetan
ཡོད་ན་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་གང་གིས་འཆད་པ་པོའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད། གལ་ཏེ་འཆད་པ་པོ་དེ་ལས་སྒྲ་ཐོས་པ་སྟེ། ཉན་པ་པོས་སྒྲ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་འཆད་པ་པོ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འཆད་པ་པོ་དེ་ལས་ཉན་པ་པོས་སྒྲ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྒལ་བ་དེ་ཉིད་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་དེ་ལས་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ལས་ཏེ་ཡུལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ལས་འཆད་པ་པོ་འདི་ཉན་པ་པོ་འདིའི་ཐོས་པར་བྱེད་ཅིང་མཉན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་འཇོག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་རྟག་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་འགའ་ཞིག་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉན་པ་པོའི་དབང་པོ་ལེགས་པར་བྱས་པའམ། སྒྲའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་པོས་འཆད་པ་པོ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལེགས་པར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། དབང་པོ་ལེགས་པར་བྱས་གྱུར་ནའང༌། །དེས་ཀྱང་མ་ལུས་ཐོས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་ཅིང་སྤངས་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བདག་འཆད་པ་པོ་འདིས་ཉན་པར་བྱས་ཤེས་ཉན་པ་པོའི་ཤེས་པ་སྟེ་བློ་དང་བདག་གི་ཉན་པ་པོ་འདི་ཉན་དུ་བཅུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཆད་པ་པོའི་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་གཉིས་ལས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ འགོག་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཉན་པར་བྱས། བདག་གིས་ཉན་དུ་བཅུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་བ་ཞིག་ཅེ་ན། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ཙམ་གང་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉན་པ་པོ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་འཆད་པ་པོར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྒྲ་རྟག་པ་ལ་བློ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པས་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ལས་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ཐ་དད་པ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉན་པར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ
Chinese
如果存在，以何种方式将讲者视为特殊？如果说从讲者那里听到声音，听者能够识别声音，因此讲者是原因。那么，‘如何从讲者那里，听者能够听到声音呢？’这样的辩驳难道不是已经辩驳和考察过了吗？如果说如何不会从那里产生呢？因为没有关联，因为没有需要利益和施加利益的事物。为了显示那不存在，所以说了‘境’等等。从境的近处安立，如果说从境的近处安立，这个讲者会使这个听者听到和倾听，那也是无法安立的。为什么呢？因为声音是常恒的，所以在任何情况下都不会改变，因为根本不存在其他任何情况。如果说听者的根门得到完善，或者消除声音的障碍，从而使讲者接近，那是不对的。因为根门得到完善等等，即使根门得到完善，‘他也不能全部听到’等等已经说过并舍弃了。如果说‘我，这个讲者听到了’，即听者的意识，也就是智慧，以及‘我的这个听者被允许听’，这样的讲者的意识将会产生。因此，如果说从这两个意识中，依次是讲者和听者是不同的，那么，‘仅仅是错觉’等等会进行遮止。‘我听到了，我允许听了’，这仅仅是错觉。是什么样的呢？是没有需要利益和施加利益的。仅仅是错觉，对于不需要利益的听者和不施加利益的讲者，就那样说。因为对于常恒的声音生起智慧，所以男性的行为在任何情况下都不存在，因此显示了没有需要利益和施加利益的事物。因此，从那样状态的错觉中，讲者和听者的不同，其自性会变得非常过分，所有不是听者和不是听的那些也都是。
English
If it exists, in what way is the speaker considered special? If it is said that hearing the sound from the speaker, the listener can recognize the sound, therefore the speaker is the cause. Then, isn't the refutation of 'How can the listener hear the sound from the speaker?' already refuted and examined? If it is said how it will not arise from there? Because there is no connection, because there is no object to be benefited and to benefit. To show that it does not exist, 'object' etc. are mentioned. From the near establishment of the object, if it is said that from the near establishment of the object, this speaker will make this listener hear and listen, that also cannot be established. Why? Because sound is constant, so it will not change in any situation, because there is no other situation at all. If it is said that the listener's sense faculty is perfected, or the obstacle of sound is eliminated, thereby bringing the speaker closer, that is not correct. Because the sense faculty is perfected etc., even if the sense faculty is perfected, 'He cannot hear everything' etc. has been said and abandoned. If it is said 'I, this speaker, heard', that is the listener's consciousness, that is, wisdom, and 'My this listener is allowed to listen', such a speaker's consciousness will arise. Therefore, if it is said that from these two consciousnesses, the speaker and the listener are different in order, then 'It is just an illusion' etc. will prevent it. 'I heard, I allowed to listen', that is just an illusion. What is it like? It is without the need to benefit and to inflict benefit. It is just an illusion, for the listener who does not need to be benefited and the speaker who does not inflict benefit, it is said like that. Because wisdom arises for the constant sound, the actions of men do not exist in any situation, therefore it is shown that there is no object to be benefited and to inflict benefit. Therefore, from the illusion of that state, the difference between the speaker and the listener, its nature will become very excessive, all those who are not listeners and not hearing are also those.
Tibetan
་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་ཐོས་པ་མེད་པར་འཁྲུལ་པ་སྨྱོན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བདག་གིས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་རྟག་པ་དག་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་ནས་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་སོགས་པ་སུན་འབྱིན་པ་བཤད་ནས་རྟག་པ་དག་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཉིད་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྔགས་རྟག་པ་དག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་ཞེས་ཁོ་བོས་མཉན་དུ་བཅུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ཕན་ཚུན་དེ་ལྟར་ཏེ། ཁོ་བོས་འདི་ལས་མཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྨོས་པ་དག་ལ་མྱོས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་འཁྲུལ་པས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་ལྟར་རྟག་པ་དག་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེས་བུ་སྨྱོས་པའི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་གནས་སྐབས་ ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་དེའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེའི་དབང་གིས་མྱོས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་འགའ་ཞིག་ཉེ་བ་སྟེ། འདྲ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་པོ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ཡང་སྔགས་རྟག་པ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་ཕན་འདོགས་པ་མེད་ན་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྐབས་སུ་བབ་པ་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པས་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དེ། སྒྲའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་དག་ལ་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་མངོན་པར་གསལ་མིན་སྒྲ་དག་གི་སྟེ། རྐན་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་གང་དག་གིས་མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་དེ་དག་གིས་བྱེད་པ་རྣམས་དགོས་པའམ་ཞེས་བྱ་བའི། བྱེད་པ་དེ་དག་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་ཡང་མཆུ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱོད་པ་ཙམ་གྱིས་གཞན་དང་བདག་གི་ཐོས་པ་མེད་པ་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་དེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་
Chinese
就像那样会变成那样。为什么呢？因为即使在没有听到声音的错觉、疯子等其他人那里，也能看到“我听到了”等等的知识。如果承认从常恒咒语中产生知识，并仅仅为了利益错觉而做，因为不是给予利益和施加利益，所以说了那些破斥，因为显示了常恒者那里产生知识本身是不合理的，所以在任何情况下，对于常恒咒语没有施加利益，也说“我让他听到了”等等的知识是不合理的。为什么呢？因为不是给予利益和施加利益的那些，彼此之间是那样的，会变成“我要从这个听”等等的过失。如果即使那样，就像所说的那样，通过醉酒的名称的错觉产生知识，那么对于常恒者也会变成那样吗？说了“错觉也”等等。所谓错觉，也就是人醉酒的变化，那也是在自然存在的状态时，对于某些人有施加利益，就像那样，由于那样的知识产生，在醉酒的状态时，也会接近某些相似之处，没有讲述者也会变成其他。如果那个错觉对于常恒咒语，即使通过非常久远，也没有施加利益，就不会变成那样。因此，用“因此”等等来总结当前所说的内容，就像所说的那样，讲述者和听者是清晰的因，因为作为声音的知识的因没有差别，所以会同样具有咒语的果实。对于常恒者，即使清晰的因实际上不是那样做的，但仍然承认并那样说。另外，对于“另外”等等，对于没有成为耳朵的境的，不明显的清晰声音，用嘴唇等等的哪些行为，对于不明显的清晰声音的那些行为，需要吗？把“那些行为会变成无意义”加进去。还有，仅仅通过移动嘴唇等等，没有他人和自己的听闻的默默念诵，会变成无意义。
English
It will become like that. Why? Because even in the delusion of not hearing sounds, madmen, etc., one can see the knowledge of "I heard," etc. If one admits that knowledge arises from constant mantras, and only does it for the benefit of delusion, because it is not giving benefit and applying benefit, then those refutations are spoken, because it is shown that it is unreasonable for knowledge itself to arise in the constant ones, so in any case, for the constant mantras that do not apply benefit, it is also unreasonable to say "I made him listen," etc. Why? Because those that are not giving benefit and applying benefit are like that to each other, it will become the fault of "I will listen from this," etc. If even so, just as it is said, through the delusion of the name of drunkenness, knowledge arises, then will it also become like that for the constant ones? "Delusion also," etc., is said. The so-called delusion, that is, the change of a drunken person, that is also, when in a naturally existing state, there is applying benefit to some people, just like that, because of the arising of that knowledge, in the state of drunkenness, some similarities will also be close, without a narrator, it will also become other. If that delusion for the constant mantras, even through a very long time, does not apply benefit, it will not become like that. Therefore, use "therefore," etc., to summarize the current content, just as it is said, the speaker and the listener are the clear cause, because there is no difference as the cause of the knowledge of sound, so it will equally have the fruit of the mantra. For the constant ones, even if the clear cause is not actually doing that, but still admit and say that. Also, for "also," etc., for the unclear clear sounds that have not become the realm of the ear, with which actions of the lips, etc., for those actions of unclear clear sounds, is it necessary? Add "those actions will become meaningless." Also, just by moving the lips, etc., the silent recitation without hearing of others and oneself will become meaningless.