English
If even these differences are not seen, how can one understand the differences in caste between commoners and Brahmins, etc.? This is not an empty word. Since this is the case, then all the differences such as recitation and practicing cleanliness are false. Because the examination of differences in appearance such as skin color and hair color, some Brahmins do not have, but some commoners do. If Brahmins and commoners, etc. do not have differences in caste, then how can they be distinguished from hearing the sounds of Brahmins, etc.? It mentions "worldly" and so on. Following different names, having the cause of the difference in names such as Brahmins, recognizing the difference that "this is a Brahmin, this is a commoner," even if there is no difference in caste, one must strive to do the difference in behavior well, because one strives to do the difference in behavior such as recitation and fire offerings well, and follows, because it arises from a caste that strives to do behavior well. Like what? Just like the terms such as livelihood and merchant. For example, commoners of the same caste, because they strive to do those differences in behavior well and follow, there will be terms such as livelihood, but this is not a difference in caste, and the same is true for Brahmins. Therefore, when this mantra is combined without distinction with Brahmins and commoners, etc., it proves that Brahmins, etc. have no different nature. Therefore, only non-distinction can bring results to Chandalas, etc., which is the conclusion. Therefore, in this way, it is a mistake for mantras to produce results by the power of things, because when one wants to understand through the sign of the purusha as mentioned above, or other mantras produce results, producing results without distinction, then there is no such mistake. Why? Because the result arises from the intention of the signifier, that is, the mantra practitioner.
Tibetan
་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཐ་སྙད་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོ་ག་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་ སོ་སོར་གནས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྡ་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་ངེས་པ་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ལྟ་ན་གང་དག་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ཅན་དག་སྟེ། སྐྱེས་བུ་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དག་ནི་དེའི་སྒོ་ནས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་འགྱུར་ན་འདི་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཐལ་བར་རིགས་པ་ཡིན་གྱིས་སྐྱེས་བུ་འདོད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དག་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་རང་གི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་པོས་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་རུང་བའི་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ། སྐྱེས་པའི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་མཐོང་ངོ༌། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་གཉི་ག་ནི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་ཡོད་ན་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྟེ་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། སྔགས་རྣམས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་ཅན་ཡིན་ན། སྦྱོར་བ་པོས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་དོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། རྒྱུ་གང་གིས་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་པོ་བྲམ་ཟེ་ལས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཀྱི། དམངས་རིགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་སྔགས་རྣམས་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྔགས་མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ། གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་མངོན་གསལ་ཡིན་པར་འདོད་ན་དེ་ནི་གང་དུ་བསལ་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱི་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །རྟག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ་རྟག་པ་རྣམས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྱི་གསལ་ བ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་སྒྲའི་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་པོར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མངོན
Chinese
是因为确定无疑的缘故。像这样显示婆罗门名称的仪式，如果认真进行，那么它本身就具有成果，各自存在，而不是其他的，这样来表达，是因为想要显现的缘故。这样想要显现，对于确定成果有什么可以争论和考察的呢？如果是这样，那么哪些以事物自性而存在的事物，即不依赖于人的行为，是事物状态本身的因和果呢？这是个定义。那些事物是通过它，即通过自性，如果自性因为自性的差别而改变，那么为什么这个也不会改变呢？这样推论是有道理的，但是想要人的事物，推论说会改变是没有道理的。为什么呢？因为人按照自己的意愿行事，那些是以某种方式进入的缘故。还有，如果说通过特殊的修行者获得了咒语的果实，那么对于那个也一样，如何产生适合想要的人的目的的咒语的自性呢？或者通过产生后续后续的差别，使相续完全改变，即变成另一种形态，这样的具有特征的修行是可见的。产生和完全改变这两者是产生差别，如果产生差别，就会改变。如果不是那样，即不产生差别，咒语都是没有差别的，那么修行者做什么呢？什么也不做。用“用什么”等来解释，用什么原因，咒语的修行也从修行者婆罗门那里获得果实，而不是从贱民等其他人那里获得。修行不是产生咒语，而是咒语没有显现。如果认为修行是显现的，那么那个在哪里已经驳斥过了呢？在普遍考察的时候已经驳斥过了。“常法”等来解释，常法没有一个是显现的，这在普遍显现考察的时候已经说过了。因为什么原因，使声音显现的是修行者呢？另外，显
English
It is because of the certainty. Such a ritual that shows the name of a Brahmin, if performed diligently, then it itself has results, exists separately, and not others, to express it in this way, is because of wanting to manifest. If you want to manifest in this way, what is there to argue and examine about determining the result? If so, then what are those things that exist by the nature of things, that is, do not depend on human actions, are the cause and effect of the state of things themselves? This is a definition. Those things are through it, that is, through nature, if nature changes because of the difference of nature, then why wouldn't this also change? It is reasonable to infer in this way, but it is not reasonable to infer that things desired by people will change. Why? Because people act according to their own desires, those are entered in some way. Also, if it is said that the fruit of the mantra is obtained through a special practitioner, then for that too, how to generate the nature of the mantra that is suitable for the purpose of the person who wants it? Or, by generating subsequent subsequent differences, the continuum is completely changed, that is, becomes another form, such a practice with characteristics is visible. Both generating and completely changing are generating differences, if there is generating differences, it will change. If it is not like that, that is, does not generate differences, the mantras are all without differences, then what does the practitioner do? Does nothing. Explain with "what", etc., for what reason, the practice of mantra also obtains fruit from the practitioner Brahmin, but not from others such as outcastes. Practice is not generating mantras, but mantras are not manifested. If it is thought that practice is manifested, then where has that been refuted? It has been refuted in the general examination. Explain with "constant dharma", etc., none of the constant dharmas are manifested, this has been said in the general manifestation examination. For what reason is it the practitioner who makes the sound manifest? Also, manifest
Tibetan
་པར་གསལ་བ་ཡང་བླ་སྟེ། དེ་ནི་རེ་ཞིག་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རུང་བ་ཉིད་སྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་གང་ལས་བློ་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་སྦྱོར་བ་པོ་ལས་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ན། དེ་ནི་འབྲས་ལ་འང་གལ་ཏེ་སྦྱོར། །སྐྱེས་བུ་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལའོ། །ཉན་པ་པོ་ཡི་འབྲས་འབྲེལ་འགྱུར། །སྔགས་བརྗོད་མ་ཐག་པ་འདི་ཐོས་པ་འབའ་ཞིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་གྱི་སྨྲ་བ་པོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྨྲ་བ་པོ་གསལ་རྒྱུ་ཡིན་པ་སྟེ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཉན་པ་པོ་ལ་མཚུངས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྨྲ་བ་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་སྒྲ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། སྒྲ་རྟག་པ་ནི་རྒྱུ་གཞན་ལས་རང་གི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་སྒྲིབས་པར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྒྲ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྟེ། བློ་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་ཐོས་པ་མེད་པར་གསལ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྒྲ་དམིགས་པར་མ་གྱུར་པ་མངོན་པར་གསལ་བ་ཞེས་མི་བརྗོད་དོ།། དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྨྲ་བ་པོ་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་སྨྲ་བ་པོའི་མཚན་ཉིད་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློའི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཉན་པ་པོ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཉན་པ་པོ་དེའི་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་འཆད་པ་པོ་དང་འདྲ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་བློའི་རྒྱུ་ཉིད་དེའི་སྒྲའི་བློའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་འཆད་པ་པོ་ལས་གཞན་དུ་འཆད་པ་པོ་དེའི་ངོ་བོ་གཞན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དག་གི་སྒྲའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་མེད་ན་དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་དང་ ལྡན་པར་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉན་པ་པོའི་བློ་གང་ལ་གཞན་འཆད་པ་པོའི་ཁྱད་པར་ཏེ་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་གྱི་འཆད་པ་པོའི་བློ་ནི་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཕྱིར། འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཉན་པ་པོའི་བློ་སྐྱེད་པ་ལ་འཆད་པ་པོའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་སྟེ། ནུས་པ་ཅི་ཞིག་
Chinese
也更明显。那是暂时因为是常法之故，虽然并非生起可行性，然而从何处智慧变得明显呢？如果从修行者那里，声音的境之智慧变得明显，那么，那对果也如果修。士夫对于咒语的果实。听者的果实相关联。才念诵完咒语，仅仅听到这个，也和咒语的果实相关联，但并非是说话者。如此一来，说话者是显现之因，是知识之因，因此具有果实。咒语的知识之因，对于听者也是相同的，即使如此，因为是说话者，为何具有果实呢？对于声音是等等这样来解释。声音是常法，从其他因缘转变成自己的体性，自己的体性并非是其他形象显现，以及远离遮蔽，也不是显现，因为常法的遮蔽是没有生起的缘故。然而，声音的境之知识，即智慧是明显。为什么呢？因为没有听到声音而说是明显是不可能的，因为没有成为声音的对境，所以不说为明显。如此安住的那个，如果说话者成为声音的境之智慧的因，那么说话者的特征，声音的境之智慧之因的自性，因为听者也具有。听者他的咒语的修行所产生的显现意乐的果实，也会和说法者一样获得。他的智慧之因，他的声音的智慧之因，除了说法者之外，说法者的其他体性也没有，因此说法者和听者他们的声音的知识之因没有差别，那么这样一来，和果实
English
It is also clearer. That is temporarily because it is a constant phenomenon, although it does not generate feasibility, but from where does wisdom become clear? If from the practitioner, the wisdom of the object of sound becomes clear, then, that also applies to the fruit if practiced. The individual regarding the fruit of the mantra. The listener's fruit is related. As soon as the mantra is recited, just hearing this, it is also related to the fruit of the mantra, but it is not the speaker. In this way, the speaker is the cause of manifestation, the cause of knowledge, therefore he has fruit. The cause of the knowledge of the mantra is the same for the listener, even so, because he is the speaker, why does he have fruit? For sound, it is explained in this way. Sound is a constant phenomenon, transformed from other causes into its own nature, its own nature is not another form of manifestation, and it is also not manifestation because it is free from obscuration, because the obscuration of the constant phenomenon is without arising. However, the knowledge of the object of sound, that is, wisdom, is clear. Why? Because it is impossible to say that it is clear without hearing the sound, because it has not become the object of sound, so it is not said to be clear. If the speaker becomes the cause of the wisdom of the object of sound, then the characteristic of the speaker, the nature of the cause of the wisdom of the object of sound, because the listener also has it. The fruit of the listener's manifest intention arising from the practice of his mantra will also be obtained in the same way as the speaker. His cause of wisdom, his cause of the wisdom of sound, apart from the speaker, there is no other nature of the speaker, therefore, there is no difference between the speaker and the listener in their cause of the knowledge of sound, then in this way, and the fruit