Tibetan
གས་པའོ། །སྔར་དམིགས་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་དང་པོར་བློའི་རང་བཞིན་ཉིད་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བར་གྱུར་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་དག་གོ །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་པོའོ། །མྱོང་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སྣང་བར་གྱུར་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་པོ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཡང་རྒྱུད་ལ་བདེ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་འདི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པ་དང་དེར་སྣང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བ་དག་གིས་དམིགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སྤྱི་གང་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཅི་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་ཉིད་ཅི་ལྟར་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་བདག་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །མཐོང་མེད་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའོ། །དོན་གཅིག་ནི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་བ་དང་ཤེས་པ་འཛིན་པ་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་གཅིག་ལ་ལྡན་པའོ། །མཐོང་བ་མེད་པ་དང་དོན་གཅིག་དང་ལྡན་པ་དང་པོར་སྦྱར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དབང་ཕྱུག་དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་ཕྱུག་དགའ་བ་ལས་བདེ་བ་གསལ་བར་དམིགས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་མི་གསལ་བར་དམིགས་པའོ
Chinese
已经讲述完毕。之前所缘的自性进行分别安立，名为：各种不同的识的因，首先是安立心的自性，这是它的意思。像那样显现的，是显现为安乐等等的自性。那些也，指的是心。安乐等等的体性，指的是识的体性。其他补特伽罗所缘的任何事物，指的是对于安乐等等的果的差别，没有错乱，具有决定的随行比量者。感受转变，指的是像那样显现的安乐等等的自性，清晰地体验，这是它的意思。因此，如同安乐等等的体验者一样等等这样说，因为具有对它的所缘的识，所以才是它的享受者。就像这样，如果相续中生起安乐等等，那么安乐等等的享受者不是从体验中产生的意愿，而是因为具有对它的所缘的识，所以在随行比量者的相续中也有对它的所缘的识，这样就没有丝毫的差别。这二者是确定无疑存在的。安乐等等所产生的以及在那里显现的，指的是为了安立与生起相似的所缘而作意。任何共同的，被认为是事物。为了忆念之前所说的那样，像那样存在的体性的论典本身，如何显现而不需要依赖等等，是这样安排的。现量和自证，是相对的分类。不可见的是法和非法。意义唯一是自性，在那里，安乐等等的所取和识的能取，相合、聚集的任何事物，都是与意义唯一相符的。对于首先结合不可见和与意义唯一相符的任何事物，就那样称呼它。自在天的欢喜和不欢喜等等，自在天的欢喜是清晰地缘安乐，而不清晰地缘痛苦。
English
It is finished. To separately establish the nature of the previously focused-upon object is called: the cause of various different consciousnesses, first establishing the very nature of mind, that is its meaning. That which appears in that way is that which appears as the nature of happiness and so forth. Those also, refer to the mind. The essence of happiness and so forth, refers to the essence of consciousness. Whatever is focused upon by another person, refers to the follower-inference that has no confusion about the distinctions of the results of happiness and so forth, and has certainty. Experiencing change refers to clearly experiencing the nature of happiness and so forth that appears in that way, that is its meaning. Therefore, it is said that like the experiencer of happiness and so forth, because it possesses the consciousness of its object, it is the very enjoyer of it. Like this, if happiness and so forth arise in the continuum, then the enjoyer of happiness and so forth is not the desire arising from experience, but because it possesses the consciousness of its object, the follower-inference also has the consciousness of its object in its continuum, so there is not the slightest difference. These two undoubtedly exist. That which is produced by happiness and so forth and appears there, refers to intending to establish the object similar to arising. Whatever is common is considered to be a thing. In order to remember what was said before, the treatise itself of the nature that exists in that way, how it appears without needing to rely on anything, is arranged in this way. Direct perception and self-awareness are relative classifications. The invisible is dharma and non-dharma. The single meaning is the self, and there, whatever is the object of happiness and so forth and the subject of consciousness, whatever is in agreement and gathering, is in accordance with the single meaning. Whatever is first combined with the invisible and in accordance with the single meaning, is called that. The joy and displeasure of Ishvara and so forth, the joy of Ishvara is to clearly focus on happiness, and to unclearly focus on suffering.
Tibetan
། །མི་དགའ་བ་ལས་ནི་བཟློག་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བློ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་མ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་པའི་བློ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཆ་འདྲ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ནང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་དེའོ། །གལ་ཏེ་བདག་དང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་སྐད་དུ་རྒོལ་བས་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ན་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན་དེ་བས་ན་འདི་ལ་ཁས་ལེན་པ་དང་འགལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བདག་དང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚུངས་པར་མྱོང་བ་གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་འདི་ནི་ཐལ་བ་བསྒྲུབ་པ་ ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པར་འདོད་ཀྱི་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དག་གི་མྱོང་བ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མྱོང་བ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་སམ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའམ། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དོན་དམ་པར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་པའི་ཡུལ་མེད་པ་ཅན་ནི་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་གྱི་མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་གང་གི་ཚེ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་པས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི། རང་རིག་པ་ཉིད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུད་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་མཚུངས་པ་ཡིན་པ་ན་གཉིས་པོ་དེ་དག་གི་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དག་གི་མྱོང་བའི་ཐ་དད་དག་ཀྱང
Chinese
不悦的反面。即使如此，像那样显现的心识，是指由于未见等等的障碍遮蔽，不执取他人安乐等等自性的，像那样显现的心识，是从与安乐等等相似的随行，以及内在的亲近摄取的力量所产生的。如果我和他人的安乐等等的体验要被证实是相同的，那不是与现量相违背吗？如果反驳者说，当了知他人的安乐等等时，会变成不清晰的分别，如果那也不承认，那么这也会变成与承认相违背。因此，我和他人的安乐等等相同地体验，不是要向他人显示的，如果这样说。说了执取安乐等等，意思是说，这实际上是在确立一个推论：如果你们的安乐等等的知识被他人执取，而不是自证，那么自己和他人的相续的体验就不会获得，体验就会变得相同。安乐等等本身就是自证的自性，不是由其他识，或者存在于自己的相续中，或者存在于他人的相续中来执取的，这个观点是成立的。那时，自己的相续的安乐等等的体验，是因为是自证的本体的缘故。他人的相续的识，被认为是他人安乐等等的对境，实际上，不执取安乐等等自己的自性的无境者，因为是不清晰的显现的缘故，我和他人的体验的差别是合理的，这样就会被显示。那是当说了没有执取等等的时候，补特伽罗不是由安乐等等的知识的知识来执取的，然而，那不是自证本身。所希望的本身，是体验他人的安乐等等，不是从自证本身而来，如果想要以其他相续的某种方式来执取安乐等等，那时，执取安乐等等是相同的，那么那两者，自己和他人的体验的差别也
English
The opposite of displeasure. Even so, the mind that appears in that way refers to the mind that appears in that way because it is obscured by the veils of not seeing, etc., and does not grasp the nature of others' happiness, etc., and arises from the power of following what is similar to happiness, etc., and inwardly taking it closely. If the experience of happiness, etc., of oneself and others is to be proven to be the same, is that not contradictory to direct perception? If the objector says that when knowing the happiness, etc., of others, it will become an unclear distinction, and if that is not admitted, then this will also become contradictory to admission. Therefore, the experience of happiness, etc., of oneself and others is not to be shown to others, if it is said so. It is said that grasping happiness, etc., means that this is actually establishing an inference: if the knowledge of your happiness, etc., is grasped by others, and not self-awareness, then the experience of the continuums of oneself and others will not be obtained, and the experience will become the same. Happiness, etc., itself is the nature of self-awareness, and it is not grasped by other consciousnesses, or existing in one's own continuum, or existing in the continuum of others, this view is established. At that time, the experience of happiness, etc., of one's own continuum is because it is the essence of self-awareness. The consciousness of the continuum of others is considered to be the object of the happiness, etc., of others, and in reality, the objectless one who does not grasp the nature of happiness, etc., itself, because it is an unclear appearance, the difference between the experiences of oneself and others is reasonable, and this will be shown. That is when it is said that there is no grasping, etc., the person is not grasped by the knowledge of the knowledge of happiness, etc., however, that is not self-awareness itself. What is desired itself is the experience of the happiness, etc., of others, not from self-awareness itself, if one wants to grasp happiness, etc., in some way of other continuums, then grasping happiness, etc., is the same at that time, then the difference between the experiences of those two, oneself and others, also