Tibetan
་ལ་ཡུལ་དག་ཅིག་ཅར་གསལ་བར་འགྱུར་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་དག་ཁོ་ན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་རང་རིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅིག་ཅར་མངོན་པར་གསལ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་དུས་ན་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་མཐོང་བས་ཅི་ལྟར་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདི་མངོན་པར་གསལ་བར་མཐོང་ཞིང༌། འདི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐྱེས་བུ་གཟུགས་མཐོང་བ་ན་དེ་མཐོང་བ་ཡང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཆད་པའི་གཟུགས་འཛིན་པ་ན་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་ནང་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གཞན་འཛིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་འཛིན་པར་ མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་སྟེ་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཅར་རམ་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཅིག་ཅར་མཐོང་བ་ནི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རིམ་གྱིས་ཀྱང་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁས་བླངས་ནས་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་དེ་དམིགས་པའི་དུས་མཚུངས་པར་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་རིམ་གྱིས་ཀྱང་འཛིན་པ་ཡོད་པ་ན་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་དུས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པར་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་དོན་དང་དམིགས་པ་དག་ལས་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་དུས་ན་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་པ་གསལ་བའི་དུས་ནའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དང་འདྲ་བའོ། །དེ་རབ་ཏུ་མྱོང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དང་འདྲ་བ་རབ་ཏུ་མྱོང་བ་ནའོ། །ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དང་ཡུལ་མ་བཟུང་བ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ནི་བདག་ཉིད་དོ། །ངོ་བོ་དང་ཡུལ་ནི་ངོ་བོ་དང་ཡུལ་ཏེ། དེ་དག་མ་བཟུང་བ་གང་ལ
Chinese
因此，如果所有事物都同时显现，那么知识就不只是存在于先前的知识中，因为那样就没有差别了。因此，自证成立的原因是，如果没有自证，知识的自性和对境不可能同时显现。所谓的“对境”是指体验白色等事物。所谓的“不会成为知识”是指在执持白色等事物的时候，不会成为对境。所谓的“通过见物如何变得特殊”是指通过眼识清楚地看到这个，通过耳识清楚地听到这个等等。所谓的“当一个人看到事物时，他所见之物也不是觉悟”是指在执持已分解的事物时，不会觉悟到对境是内在的还是外在的，因为不承认自证。因此，执持其他特殊事物是具有先前觉悟特殊性的，因为没有觉悟特殊性就无法执持特殊事物的特殊基础。如果这里没有觉悟特殊性，那么就是没有观察到原因，这是不合理的。所谓的“同时或逐渐”是指在这里同时看到是符合逻辑的。任何关于逐渐的解释都是基于承诺。如果对境和对境的显现时间同时发生，那么当逐渐执持存在时，就不会说“我看到了这个”。然而，如果对境和对境的显现时间不是同时发生，那么它们之间就没有关联，因为在知识产生时，对境并不存在。它不会使之清晰，因为那时所谓的“对境”是指与对境相似的知识清晰的时候。所谓的“那也是”是指与成为知识自性的对境相似。所谓的“完全体验”是指在完全体验与成为内在自性的对境相似的事物时。所谓的“即使没有执持知识的自性和对境”是指知识的自性就是自性。自性和对境就是自性和对境，没有执持这些又会怎么样呢？
English
Therefore, if all things appear simultaneously, then knowledge is not just in the previous knowledge alone, because there would be no difference. Therefore, the reason why self-cognition is established is that without self-cognition, the self-nature of knowledge and the object cannot appear simultaneously. The so-called "object" refers to experiencing white things, etc. The so-called "will not become knowledge" means that when holding white things, etc., it will not become the object. The so-called "how does seeing things become special" means that through eye consciousness, one clearly sees this, and through ear consciousness, one clearly hears this, and so on. The so-called "when a person sees a form, what he sees is also not awakening" means that when holding a decomposed form, one does not realize whether the object is internal or external, because self-cognition is not admitted. Therefore, holding other special things is having a prior awareness of specialty, because without awareness of specialty, one cannot hold the special basis of special things. If there is no awareness of specialty here, then it is not observing the cause, which is unreasonable. The so-called "simultaneously or gradually" means that seeing simultaneously here is logical. Any explanation of gradualness is based on commitment. If the time of the object and the appearance of the object occur simultaneously, then when gradual holding exists, it will not be said, "I saw this." However, if the time of the object and the appearance of the object do not occur simultaneously, then there is no connection between them, because when knowledge arises, the object does not exist. It does not make it clear, because at that time, the so-called "object" refers to the time when the knowledge similar to the object is clear. The so-called "that also" refers to being similar to the object that has become the self-nature of knowledge. The so-called "complete experience" refers to when completely experiencing something similar to the object that has become the inner self-nature. The so-called "even if the self-nature of knowledge and the object are not held" means that the self-nature of knowledge is the self-nature. Self-nature and object are self-nature and object, so what about not holding these?
Tibetan
་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རང་རིག་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་མ་བཟུང་བ་ནི་ཡུལ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དུས་ན་འགགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་འདིའི་བཟུང་བ་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱོང་བ་དང་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དག་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདིའི་རྒྱུའོ།། འདི་ལྟར་འདྲ་བ་ལས་ཀྱང་མྱོང༌། །ཞེས་པ་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་འདྲ་བ་ཙམ་ལས་སོ། །སྔར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་རྟོགས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པ་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་མཐོང་བ་རྟོགས་པའི་དུས་སོ། །གཞན་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་རང་ཉིད་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་ཤེས་པ་སྔ་མ་འཛིན་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཞན་གྱི་ ངོ་བོ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་ལས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནམ། ཅི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་ཕྱོགས་གཉིས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་རེ་ཞིག་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་ནི་འཇུག་པ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་བཤད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་དགའ་བའི་རྣམ་པས་བདེ་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་དེ་ལས་བཟློག་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པས་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་ཤེ་ན། རྟེན་དམིགས་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་གོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གོམས་པ་ནི་ཡིད་ལ་དབྱེ་བ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དགའ་བ་དང་གདུང་བའི་བྱེ་བྲག་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་བདེ་བའོ། །ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །མངོན་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདོད་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོ
Chinese
存在的事物就叫做它，因为不承认自证。不取对境，是因为对境在识产生时就已止息。并非无缘无故地说这是体验，而是说这是此识的所取被体验。对于那些，是指对于体验和体验者。如是施设名言之因，是指这是体验之名言的因。如是仅从相似之处体验。意思是说，仅仅是从不具有自性体验的相似之处体验。先前，此处的解释是，在见到白色等时。考虑到见到而了知的时机，所以说了在见到白色等时。识是其他识的见到而了知的时机。其他某些识也不行，因为不容许。意思是说，因为其他识不是自己体验，所以也不容许执持先前的识。如果是那样，那么会有体验成为其他事物自性的过失。意思是说，内在的明分体验是什么，它是与白色等的明分不同的自性吗？还是成为自己的自性？在所说的两种情况中，暂时先说成为其他事物自性一方的过失。如果这样等等，是为了显示成为自己自性的一方。各别而趣入。此处的解释是，以真实欢喜等相。以真实欢喜之相趣入安乐，反之则以痛苦和追求之相趣入欲望。那又从何而来呢？说了依于所依、所缘、串习的差别。所依、所缘和串习，是能所分的差别。串习是心中能作分别的能力。欢喜和悲痛的差别，具有欲望等自性。欢喜的差别相是安乐。完全悲痛的差别相是痛苦。明显欲望的相是欲望。那些也，是指安乐等。
English
That which exists is called that, because it does not admit self-awareness. Not taking the object is because the object ceases when consciousness arises. It is not without reason that this is said to be experience, but it is said that what is taken by this consciousness is experienced. For those, it refers to experience and the experiencer. Thus, the cause of applying names is the cause of the name that this is experience. In this way, experience only from similarity. It means that it is only from the similarity of not having self-nature experience. Previously, the explanation here is that when seeing white, etc. Considering the time of seeing and knowing, it is said that when seeing white, etc. Consciousness is the time of seeing and knowing of other consciousnesses. Some other consciousnesses are also not allowed, because it is not allowed. It means that because other consciousnesses are not self-experienced, it is not allowed to hold the previous consciousness. If that is the case, then there will be the fault of experience becoming the nature of other things. It means that what is the inner clear part of experience, is it a different nature from the clear part of white, etc.? Or does it become its own nature? In the two situations that are said, for the time being, first say the fault of becoming the nature of other things. If so, etc., it is to show the side of becoming one's own nature. Entering separately. The explanation here is, in the form of true joy, etc. In the form of true joy, enter into happiness, and vice versa, enter into desire in the form of suffering and pursuit. Where does that come from? It is said to depend on the difference of support, object, and habituation. Support, object, and habituation are the differences between the subject and the object. Habituation is the ability to make distinctions in the mind. The difference between joy and sorrow has the nature of desire, etc. The characteristic of the difference of joy is happiness. The characteristic of the difference of complete sorrow is suffering. The characteristic of obvious desire is desire. Those also refer to happiness, etc.