Tibetan
ས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད། བམ་པོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ། དེ་ལ་འདིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་སྨོས་པའོ། །དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདྲ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་བས་ན་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་འདོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་ཡང་བསམས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱིའོ། །དེ་བས་ན་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དཔྱད་པའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་ན་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་འདི་འདྲ་བའི་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ངའི་བསམ་པ་འདི་འདྲ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འདི་འདྲ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་བརྗོད་དོ། །བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དེའི་ཤེས་པས་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཤེས་པས་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་དམིགས་ཤིང་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞེ་ན། ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དམིགས་པར་འདོད་པའོ། །ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡུལ་གྱི་
Chinese
为了完全断定说，这就是在处所感受的缘故。《释量论》的注释，第五十八卷。其中，这里所说的“体验的知识只是近似的表示”，是指偈颂中所说的体验的知识。 “思择的知识也”是指分别的知识。 “以其知识”是指以执持思择的知识的知识。 “如何所思之义的形象与体验相似”是指如何所思之义的形象与体验，思择的知识本身就是证悟的自性，因此称为体验。 “相似是如所思之义的形象体验”是指显现为如所思之义的形象体验的体性之义。 这样，思择的知识执持的知识，与思择的知识成为对境相似，因此变得相似。 其他人则说是“自己的自性”，对此，也要观察所思之义的形象在体验的自己的自性中产生，那本身就是它的自己的自性。 “自己的境”是指思择的知识的境。 因此，思择的知识执持的知识，也因与思择的形象相联系而变得不同，这样，思择的知识也是具有境的形象的。 “这样的知识将具有意义”中，“具有意义”表示所取的形象。 “知识”表示能取的形象。 这样，“我的想法变成这样”是指意义的形象是这样的，这表示所取的形象。 “想法”表示能取的形象。 为什么这样具有境的形象的境的知识，以其知识成为所缘呢？因为以其知识执持境的知识，所以成为所缘和执持。 什么呢？是想要作为所缘的境的知识。 变成什么样呢？是具有境的形象，被蓝色等形象所改变的。 因此，那是境的
English
It is in order to completely determine that this is what is experienced in the place. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, Volume Fifty-Eight. Here, "the knowledge of experience is only an approximate representation" refers to the knowledge of experience mentioned in the verse. "The knowledge of discernment also" refers to the knowledge of discrimination. "By its knowledge" refers to the knowledge that holds the knowledge of discernment. "How the appearance of the meaning of what is thought is similar to experience" means that the appearance of the meaning of what is thought is similar to experience, and the knowledge of discernment itself is the nature of realization, therefore it is called experience. "Similarity is the appearance of the meaning of what is thought as experience" refers to the meaning of the nature that appears as the appearance of the meaning of what is thought as experience. Thus, the knowledge that holds the knowledge of discernment becomes similar to the knowledge of discernment as an object, therefore it becomes similar. Others say "one's own nature," and in this regard, one should also observe that the appearance of the meaning of what is thought arises in the experience of one's own nature, and that itself is its own nature. "One's own object" refers to the object of the knowledge of discernment. Therefore, the knowledge that holds the knowledge of discernment also becomes distinct by being related to the appearance of discernment, and thus the knowledge of discernment is also one that possesses the appearance of an object. In "such knowledge will possess meaning," "possessing meaning" indicates the apprehended appearance. "Knowledge" indicates the apprehending appearance. Thus, "my thought has become like this" means that the appearance of the meaning is like this, which indicates the apprehended appearance. "Thought" indicates the apprehending appearance. Why is it that the knowledge of the object, which possesses the appearance of an object in this way, becomes the object of focus by its knowledge? Because by its knowledge it holds the knowledge of the object, it becomes the object of focus and holding. What is it? It is the knowledge of the object that is desired to be the object of focus. What kind of state does it become? It is one that possesses the appearance of an object, transformed by appearances such as blue. Therefore, that is the object of
Tibetan
རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་རྟགས་སུ་གྱུར་བ་དོན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པས་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དོན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་རྒྱུར་གྱུར་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ནི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ མི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་དམིགས་པ་ལྟར་ན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདྲི་བ་འགོད་པས་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེ་མི་འདོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པའི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་མཛད་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐལ་བའི་གཞུང་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་འདི་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་འདིའི་ཚེ། ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཤེས་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བར་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱོན་གཞན་འདི་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ཡུལ་སྔ་མ་བསྐལ་པར་སྣང་བ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ལ་དེའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པར་བྱ་བའི་གཞུང་ཉེ་བར་འགོད་པའོ། །འདིའི་བཤད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ལ་དེའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།
Chinese
名为“具相”者，乃是境之识。以“缘彼之具相”等，唯成办果之理。如是，此“缘彼之具相之故”者，乃是理之义。名为“缘彼之具相”之安立，此成为因者，乃是彼义之具相之因，以于义中存在之相而安立之故。彼即是彼义之具相之因，如是说者，义之相成为因，于所成办之彼，如前所说之宗法，此则成为果之理。若于他时，则为自性之理，名为若谓如前所说之因与果二者 不欲许之时，则唯是自性之理，如以彼之具相之识所缘，则安立为彼之具相，彼唯是彼之因之故。何以故亦如是转变耶？以“何以故”等，安立询问，以显示遣返则有损害之量，而成办理之周遍。以显示彼时则不欲许彼之故。“识之后后”等，乃是造《量理总集》者所显示。“识之后后”等，乃是太过之论，若与境之相分离之此，成为境之识之时，识之识非由境识所区分之过失，不仅是此，然亦有其他过失，识之后后生起，则不成为境之前者显现之相，亦不得之义。彼即是后后，于体验之识，彼之识等后后则不生起。如何耶？以“如何”等而明示。后后者，乃是安立所说之论。此之解说，乃是于体验之识，彼之识等。
English
That which is called "possessing characteristics" is the cognition of an object. By "focusing on its possessing characteristics," etc., it establishes the reason of the effect. Thus, "because it focuses on its possessing characteristics" is the meaning of the reason. The establishment called "focusing on its possessing characteristics," this which becomes a sign is the cause of the possessing characteristics of that object, because it is established by the characteristic that exists in the object. It is said that it is the cause of the possessing characteristics of that object, because the characteristic of the object becomes the cause, and in that which is to be established, the property of the subject as previously stated becomes the reason of the effect. Otherwise, it is the reason of nature, which means that if the cause and effect as previously stated are not desired, then it is only the reason of nature, because if it is focused on by the cognition of its possessing characteristics, then it is established as its possessing characteristics, and that is only its cause. Why does it also change like that? By "why" etc., establishing the question, by showing the valid cognition that is harmful when refuted, it establishes the pervasion of the reason. Because it shows that at that time it is not desired. "The later and later cognitions," etc., are shown by the author of the Compendium of Valid Cognition. "The later and later cognitions," etc., are the thesis of overreach, if this, which is separated from the characteristic of the object, becomes the cognition of the object, then not only does the fault of the cognition of cognition not being distinguished by the cognition of the object occur, but there is also another fault, the later and later cognitions that arise do not become the appearance of the earlier object, nor is it obtained. That is the later and later, and in the cognition of experience, the later and later such as its cognition do not arise. How? It is clarified by "how" etc. The later and later is the establishment of the thesis to be explained. The explanation of this is the cognition of experience, its cognition, etc.