Tibetan
བྱ་ནང་གི་ཡིན་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་སྣང་འདི་ཡི་ཚད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་འདི་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་རང་རིག་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ན་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ཤེས་པ་འདིའི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དང་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བ་ནའོ། །དེ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་མེད་ནའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་དོན་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉེ་བ་ན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པའི་ས་ཕྱོགས་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ནང་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བྱས་པ་ལ་ཡང་འདིར་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་བརྗོད་པར་ནུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁས་བླངས་ནས་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡང༌། །འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ཅན་གང་དེ་གཞལ་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚད་ མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལ་སྣང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་གཞུང་གི་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མིན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔག་བྱ་དཔོག་པའི་འབྲས་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གལ་ཏེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་གཞལ་བྱ་དང་འཇལ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། བདེ་
Chinese
为了消除说（一切）是内（识）的宗派的疑惑，（经文说）“境相非量”。这部论典是这样说的。说外境存在，依赖于自证是果，则显现为境的觉识本身就是量，而执取的行相则不是。如“怎样从它而有其他的近取因”一句，是指色和显现等是近取因。 “若无彼”一句，是指若无根识。如是，暂且说境也是因，是指现在根识和作意接近时，对于青色等的空旷处，识也不会生起。如前所说，由内识的习气所作，在此也能说果倒转，然而这是承认之后才这样说的。如“怎样执取的行相是量”将要解说，（经文说）“彼等是量的果，执取的行相是体验”。这里，执取的行相是量。“显现者即所量”等，是说与（《量理宝藏论》）的章节结合。“在《量理宝藏论》中，‘显现者’等将要解说的论典的章节是什么，就是与它结合”是这个意思。 “如果咒语等”等，是指成为手等的自性。因为如此，所以虽然在胜义中不存在，但“所取和能取是识”是指胜义中没有一个实有的知者之自性。“可量度量之果住立”是指，如果不是实有，即使如此，这也是安立了所量、能量等的行相的意思。 “如是则有之差别，能近取譬喻”是指，事物存在于何处，即是想要在那里的差别之差别能近取譬喻的相，事物存在于何处，就称它为那个。例如安乐和痛苦等，是因为它的差别是存在之故。如是，对于一个识，如果也有可量等差别，那么，乐
English
In order to dispel the doubts of the school that says (everything) is internal (consciousness), (the text says) "The object appearance is not valid cognition." This treatise is like this. Saying that external objects exist, relying on self-awareness being the result, then the very consciousness that appears as an object is valid cognition, but the aspect of grasping is not. Like the phrase "How from it are there other proximate causes," it refers to form and appearance, etc., being proximate causes. The phrase "If there is not that" refers to if there is no sense faculty. Thus, for the time being, saying that the object is also a cause, it means that now when the sense faculty and attention are close, consciousness will not arise in the empty space for blue, etc. As previously said, done by the habits of internal consciousness, here also it can be said that the result is reversed, but this is said after admitting it. Like "How the aspect of grasping is valid cognition" is going to be explained, (the text says) "Those are the results of valid cognition, the aspect of grasping is experience." Here, the aspect of grasping is valid cognition. "The appearing one is the object to be measured," etc., is saying to combine with the chapters of (Tsad ma kun las btus pa). "In the Compendium of Valid Cognition, 'the appearing one,' etc., what is the chapter of the treatise that is going to be explained, that is the meaning of combining with it." "If mantras, etc.," etc., refers to becoming the nature of hands, etc. Because it is like this, therefore, although it does not exist in the ultimate sense, "the grasped and the grasper are consciousness" means that there is not a truly existing knower's nature in the ultimate sense. "The object to be measured, the result of measurement abides" means that if it is not truly existent, even so, this is the meaning of establishing the aspects of the object to be measured, the measuring instrument, etc. "Thus, the difference of existence, can take near example" means that where things exist, that is the sign that the difference of the difference that wants to be there can take near example, where things exist, it is called that. For example, happiness and suffering, etc., is because its difference is existence. Thus, for one consciousness, if there are also differences such as the object to be measured, then, happiness
Tibetan
བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་བཞིན་དུ་དུ་མ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ཡང་གཅིག་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལྟར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མི་འདོད་དོ་དེ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཅིག་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བློས་ཡོངས་སུ་གཅད་པ་དེ་ལྟར་ངོ་བོ་དེས་དེ་གཅིག་ཡིན་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ངོ་བོ་གཅིག་མཐོང་བ་མེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ༌། །འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་བདག་རིག་སྟེ། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ༌། །རྣམ་པ་འདིས་ནི་རང་རིག་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དེ་ རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་བདག་ཡུལ་ཅན་དཔོག་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདིས་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ། གཞལ་བྱ་འཇལ་བྱེད་འབྲས་གནས་པ། །ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་སྔར་བཤད་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ལ་ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པར་སྨྲ་བ། གཞལ་བྱ་དང་འཇལ་བྱེད་དང་འབྲས་བུ་བཞག་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་འདིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །འགའ་ཞིག་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་རིག་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ་ལོའོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རུང་བ་ཉིད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང
Chinese
应当像对待“等”字一样，推测出多种情况。如果具有知识的特殊形态，那么像这样认为是一体的，对于快乐等等也会变成一体。但这是不希望的，因为已经提到了“快乐等等是其他的”等等。认为是一体也是不合理的，因为对于无二之识的自性来说，一体是不合理的。正如识所完全决定的那样，自性不能因此而成为一体，应当这样来阐述。因为没有见到自性是一体的缘故，所以要从内心排除“因为迷惑”这样的想法。执持的形态，因为是它的自性，所以是完全决定的自性，因为是自己证悟的自性之故，这是它的意义。因为那个缘故，是自证，要从内心排除“执持的形态是分别安立的”这样的想法。以这种方式来安立自证为果，能安立的就是执持的形态，这是它的意义。它本身就是体验的自性，是清晰的，将通过“是清晰的”等等来阐述。通过“它的主体是具有对境的推测”等等，这段话所概括的意义是，对于知识是内在一方的观点来说，“所量、能量、果存在”的说法，对于那些主张外在事物的人来说，也应当将贪欲等等与之前所说的自证现量联系起来，即主张自证现量是内在知识，所量、能量、果的安立是相同的，这就是这个意思。它本身就是，在此，将通过“仅仅是识”等等来阐述。有些人认为有时是相违的，这是因为，法称论师说贪欲等等是自证，因此将具有作用性质的自证说成是具有果性质的量。现在，认为执持的形态是合理的，并说成是量，这样是相违的，这是因为对意义颠倒增益的缘故。
English
It should be inferred in many ways, just like the word "etc." If it has the special form of knowledge, then thinking of it as one, happiness, etc., will also become one. But this is not desirable, because it has been mentioned that "happiness, etc., are other." It is also unreasonable to think of it as one, because for the nature of non-dual consciousness, one is unreasonable. Just as consciousness completely determines it, the nature cannot therefore become one, it should be explained in this way. Because there is no reason to see the nature as one, the thought of "because of delusion" should be eliminated from the heart. The form of grasping, because it is its nature, is the nature of complete determination, because it is the nature of self-realization, this is its meaning. Because of that reason, it is self-awareness, the thought that "the form of grasping is distinctively established" should be eliminated from the heart. In this way, establishing self-awareness as the result, what can be established is the form of grasping, this is its meaning. It itself is the nature of experience, it is clear, it will be explained by "it is clear," etc. Through "its subject is the inference with an object," etc., the meaning summarized by this passage is that, for the view that knowledge is on the inner side, the statement that "the measurable, the measuring, and the result exist," for those who assert external things, greed, etc., should also be linked to the previously mentioned self-awareness direct perception, that is, asserting that self-awareness direct perception is inner knowledge, and the establishment of the measurable, the measuring, and the result are the same, this is the meaning. It itself is, here, it will be explained by "merely consciousness," etc. Some people think that sometimes they are contradictory, this is because Dharmakirti said that greed, etc., are self-awareness, therefore, self-awareness with the nature of function is said to be a valid cognition with the nature of result. Now, thinking that the form of grasping is reasonable and saying that it is a valid cognition, this is contradictory, because it is due to the inverted superimposition on the meaning.