Tibetan
བང་པོའི་དོན་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་འདིར་ཡང་འདིའི་དོན་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེའི་རྟེན་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ལས་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་འདྲ་བའི་ཡིད་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དབང་པོ་དང་དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དུས་མཚུངས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང༌། དེ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་དང་བྱེད་པའི་དུས་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཅན་ནོ། །དུས་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་ཤེས་དུས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་ཤེས་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ནི་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའོ། །གང་ལ་དེར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་བྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དུས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཏོ། །འགག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་དུས་ན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དོན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དོན་དེ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དོན་དེ་དག་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སྔར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ དུ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་མིག་དང་གཟུགས་དང༌། གཉིས་པ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དོན་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་
Chinese
感官对象是指紧随其后产生的色等。同样，这里理解此意义的意义是感官意识，即以色等第二刹那为对象的意，其所依是感官意识。而且，这对于盲人等来说是不存在的，因此，由于原因不完整，盲人等不会产生这样的意。因此，不会有过失，即他们会看到色等，这是总结的意义。如果感官本身是心等，那么这些偈颂就是前一种观点。感官意识的自性是什么等将要解释。由于感官和对象的第一个刹那具有同时性，所以在第一个刹那有感官的识，在第二个刹那有意识的对象，即对象的刹那，然后，意识的对象，感官的识，相同，成为紧随其后的因，并且没有同时性。为了显示没有同时性，所以说了“自识同时”，自识是意识。那是时间的第二个刹那。凡是在那里产生的东西，就称之为那个，意思是说，具有在第二个刹那产生的性质。这在感官识的时候是不存在的，这是意识的对象的意思。灭亡的缘故，意思是说，在意识的对象的时候，感官的识已经灭亡的缘故。这样，感官的识和对象是原因的缘故，所以是先前存在的，因为是意识的原因。感官的识和意识的对象，即感官的识和对象，那些都比意识先前存在。因此，在第一个刹那有眼和色，在第二个刹那有眼的识和意识的对象，所以感官的识
English
The objects of the senses are forms, etc., which arise immediately after. Likewise, here, the meaning of understanding this meaning is sensory consciousness, that is, the mind with the second moment of form, etc., as its object, and its basis is sensory consciousness. Moreover, this does not exist for the blind, etc., therefore, due to incomplete causes, the blind, etc., do not have such a mind arising. Therefore, there is no fault that they would see forms, etc., this is the meaning of the summary. If the senses themselves are the mind, etc., then these verses are the former view. What is the nature of sensory consciousness, etc., will be explained. Since the first moment of the senses and objects is simultaneous, in the first moment there is the consciousness of the senses, and in the second moment there is the object of consciousness, that is, the moment of the object, and then, the object of consciousness, the consciousness of the senses, the same, becomes the immediately preceding cause, and there is no simultaneity. In order to show that there is no simultaneity, it is said "self-consciousness simultaneous," self-consciousness is consciousness. That is the second moment of time. Whatever exists there, is called that, meaning that it has the nature of arising in the second moment. This does not exist at the time of sensory consciousness, this is the meaning of the object of consciousness. Because of cessation, it means that at the time of the object of consciousness, the consciousness of the senses has already ceased. Thus, the consciousness of the senses and the object are the cause, so they exist before, because they are the cause of consciousness. The consciousness of the senses and the object of consciousness, that is, the consciousness of the senses and the object, those all exist before consciousness. Therefore, in the first moment there is the eye and form, in the second moment there is the consciousness of the eye and the object of consciousness, so the consciousness of the senses
Tibetan
པ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་དུས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དོན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དང་དུས་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་རྒྱུར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡུལ་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་དུས་མཚུངས་པ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འབྲས་བུ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེ་དང་ཅིག་ཅར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོན་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་མེད་པའམ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་འགགས་པ་ན་གཉི་ག་ཡང་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་ན། །དོན་བཅས་དང་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། །དོན་དང་བཅས་པའི་དབང་པོ་རུང་བ་ཉིད་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདུས་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་ཤེས་པའི་རྒྱུ་སྟེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུས་བྱས་པའོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་འབད་རྩོལ་དང་ཆོས་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཟུང་ངོ༌། །ཕན་ཚུན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །རང་བཞིན་གང་གིས་ཚོགས་པ་དེས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་གཞན་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་ཅིག་ཅར་རང་བཞིན་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་གིས་ཅིག་ཅར་རང་བཞིན་གཅིག་གིས་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་གཞན་གཞན་གྱིས་ཡིན། དེ་བས་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ལས་འབྲས་བུ་རྣམས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མེད་ན་ཡང་ འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ན་རྒྱུ་མེད་བ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོའམ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པས་བྱས་བ་ཡང་ཐ་དད་པར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནང་གི་རྒྱུའི
Chinese
并且，意识的对境是与意识本身同时的，因此理应是同时产生作用，这将被证明。如果不是这样，就不会成为因，意思是说，如果意识的对境事物与意识本身同时产生，那么它就不会成为因。因此，它也不是对境，意思是说，因为它本身不是因，所以它也不会成为对境。为了说明同时产生的事物如何不适合作为因，因此说了“如果是这样”等等。果也与它相同，意思是说，与因同时。为了说明它的产生方式就是应该把握的事物，因此说了“另外”等等。没有它或者安乐等等，意思是说，因为它们不是不同的，所以一个消失时，两个都会消失。与事物一起进入时，与具有事物的才进入。意思是说，如果存在与事物相关的根，那才是合适的。因为确定了有为法等等，意思是说，从意识产生的以及意识的因，也就是我的功德是有为法。说了“等等”就包括了努力和法等等。相互的安乐等等，那些自性不同的事物不会变得不同，对于这一点，“相互”只是近似的表示，我认为甚至不会与心有差别。以何种自性聚集，以它来产生一个心和心所，其他的心的自性也是如此。因为事物不可能同时具有两种自性，如果以一种自性同时产生，又以其他自性产生，那是不可能的。因此，从不同的因产生不同的果。如果即使没有不同的因，果也会变得不同，那么就会陷入无因的谬论。如果像安乐和痛苦的体性或者心和心所被认为是不同的，那么由觉悟和非觉悟所产生的行为也会被认为是不同的吗？内部的因
English
And, the object of consciousness is simultaneous with consciousness itself, therefore it is reasonable that they act together, which will be proven. If it is not so, it will not become a cause, meaning that if the object of consciousness arises simultaneously with consciousness itself, then it will not become a cause. Therefore, it is also not an object, meaning that because it is not a cause itself, it will not become an object either. In order to explain how things that arise simultaneously are not suitable as causes, therefore it is said "If it is so" etc. The result is also the same as it, meaning simultaneously with the cause. In order to explain that the way it arises is what should be grasped, therefore it is said "Furthermore" etc. Without it or happiness etc., meaning that because they are not different, when one disappears, both will disappear. When entering with the object, it enters only with the object. It means that if there is a root related to the object, then it is appropriate. Because it is determined that it is conditioned etc., meaning that what arises from consciousness and the cause of consciousness, that is, my merit is conditioned. Saying "etc." includes effort and Dharma etc. Mutual happiness etc., those things with different natures will not become different, for this, "mutual" is only an approximate representation, I think it will not even be different from the mind. With what nature it gathers, with it it produces one mind and mental factors, the nature of other minds is also the same. Because it is impossible for a thing to have two natures simultaneously, if it arises simultaneously with one nature, and arises with other natures, that is impossible. Therefore, different fruits arise from different causes. If even without different causes, the fruit becomes different, then it will fall into the fallacy of causelessness. If the nature of happiness and suffering or mind and mental factors are considered different, then will the actions produced by enlightenment and non-enlightenment also be considered different? The internal cause