Tibetan
་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྤྱིར་ཆོས་ཅན་གྲུབ་པར་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱང༌། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཅན་ངེས་པའི་དུས་ཉིད་ན་ངེས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་སྤྱིར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་རབ་ཏུ་གྲུབ་མོད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་པའི་ངོ་བོ་མ་ངེས་ན་ཡང་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་གང་ཞིག་གང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོས་དབེན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གྲང་བའི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་དྲོ་བ་གྲང་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པས་ཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །དེ་བས་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་ཙམ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པའི་ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེར་ཆོས་རྣམས་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་འགོག་པར་སྟོན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཟུང་ནས་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གཉིས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་བྱེད་ཀྱི་རང་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ངོ་བོ་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བསླད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པའི་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་ཅིང༌། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རོ། །གང་གིས་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བྱེད་པ་པོའི་ངོ་བོས་སོ། །གང་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་བཟུང་བའོ། །དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་རྟེན་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་
Chinese
对于一切法，也应普遍认为法性是成立的。如果这样，作为争论基础的法，在法性确定的时刻，也必然确定，那时寻求第三种方式的理由就变得没有意义了。因此，在这里，虽然普遍具有喜悦等法性的觉悟，通过现量已经完全成立，但由于存在错觉，即使二无自性的本体不确定，为了成立它，也会运用比量。论式也是，凡是对某物的本体有害的，就是与该物的本体相异的，例如，对寒冷的本体有害的温暖，就与寒冷的自性相异。觉悟的本体也如前所述，以二的本体自性为有害，这被称为周遍相违的显现。因此，仅仅是自证本身，如前所述的远离二的诸法是无我的，但并非一切事物都是如此。圣者般若波罗蜜多等经中，在彼处宣说遮止诸法一与多的本体，同样，遮止生等，也是执着于遍计所执的本体，而不是他缘起二无自性的本体。这样，仅仅是二取显现的识才能区分生等差别，而仅仅是自证则不能。二取显现也是虚假的，因此由它所安立的本体也是虚假的。为了详细阐述这一点，所以说了“即使那是迷惑”等等。色和受等以境和有境的形态为所依，意思是色是境的形态，受等是有境的形态。以何所缘，意思是以外加的作者的本体。以何所缘，意思是执着于显现为外境。那时，生等不是所缘的所依，意思是当执着于能取和所取的形态时，那时生等就成了那样子的所缘。
English
For all phenomena, it should also be generally accepted that the dharma-nature is established. If this is the case, the dharma that is the basis of the dispute will also necessarily be determined at the very moment when the dharma-nature is determined, and at that time, seeking the reason for the third mode will become meaningless. Therefore, here too, although the realization of the dharma-nature, which is generally endowed with joy and so on, is fully established by direct perception, even if the essence of non-duality is uncertain due to the existence of delusion, inference will be applied in order to establish it. The argument is also that whatever is harmful to the essence of something is different from the essence of that thing, for example, warmth that is harmful to the essence of cold is different from the nature of cold. The essence of realization is also as previously stated, the nature of the two is harmful, which is called the manifestation of pervasive contradiction. Therefore, only self-awareness itself, as the dharmas that are free from the two as previously stated, are selfless, but not all things are so. In the sutras such as the Noble Prajnaparamita, it is stated therein that the nature of the one and the many dharmas is prevented, and similarly, the prevention of birth and so on is also based on the nature of the completely imputed, but not the nature of the other-dependent, non-dual nature. In this way, only the consciousness that appears as duality can distinguish the differences of birth and so on, but not merely self-awareness. The appearance of duality is also false, so the nature established by it is also false. In order to explain this in detail, it is said, "Even if that is delusion," and so on. Form and feeling, etc., rely on the form of object and subject, meaning that form is the form of object, and feeling, etc., are the form of subject. What is the object, meaning the essence of the superimposed agent. What is the object, meaning clinging to what appears as an external object. At that time, birth and so on are not the basis of the object, meaning that when clinging to the form of the grasper and the grasped, then birth and so on become such an object.
Tibetan
པའི་རྟེན་ཅན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་བར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བ་བ་ལ་སོགས་པས་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་རུང་བས་ན་གཟུགས་སོ། །མཉན་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་སྒྲའོ། །འདིས་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་འབྲེལ་པས་དཔེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གུང་བའམ་འཛིན་པ་དང་འབྲེལ་པས་མཚོན་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པས་ན། མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གཞག་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་རོ། །དེ་བས་ན་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་མཚོན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆེད་པར་བྱེད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མཆེད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཡུལ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མཚུངས་པའི་ངོ་བོ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རིགས་མཐུན་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་རག་ལས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མའོ། །ས་བོན་གང་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་ཅན་སྔ་མ་སྔ་མ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་འདི་ཞེས་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ
Chinese
是没有所依之义。这显示了没有考察。因为能辨别，所以称为“识”，这显示了执著于能取之自性的特征。所谓“色等少分成为对境”，能被破坏、能被摧毁，所以是色。因为是能被听闻的，所以是声。这显示了执著于所取之自性的特征。所谓“从所取和能取的相状中”，是从所取和能取的相状中返回，不是以所取和能取的关联而成立的特征。因为以能取或所取相关联而能表示，所以是特征，是不能安立为其他相状之外的。因此，所谓“因为那个特征以自性而空”，意思是说，能被其他识所表示、能被安立的体性，那是特征，因为以成为那样的自性而空。那不是以自证的体性，因为不能被其他识所表示。所谓“因为能生发”，意思是说，能生发心和心所的生起。非染污性的无知，是对所取和能取的显现而执著。所谓“为什么会以境决定等方式而进入呢”，意思是说，如果没有依赖外境，那么在一切处所和时间等都能获得识，这样想。所谓“因为是与心和心所相同之体性”，意思是说，后来生起之状态的心和心所，种类相同，是与心和心所相同，依赖于自己的相续，是心和心所的前一刹那。在哪个种子中存在那个体性，就称它为那个。如是，所谓“种子”并没有其他的少分存在，然而，证悟的特殊体性是前前，因此，因为是自证，所以会说不能指示“这个、这个”。如果说不能指示的自性等等
English
It means that there is no object to rely on. This shows that there is no examination. Because it can distinguish, it is called "consciousness," which shows the characteristic of clinging to the nature of the grasper. The so-called "form, etc., become objects in a small part," because it can be destroyed and destroyed, it is form. Because it is audible, it is sound. This shows the characteristic of clinging to the nature of the grasped. The so-called "from the aspects of the grasped and the grasper" is a return from the aspects of the grasped and the grasper, and it is not a characteristic established by the association of the grasped and the grasper. Because it can be expressed in relation to the grasper or the grasped, it is a characteristic, which cannot be established outside of other aspects. Therefore, the so-called "because that characteristic is empty by nature" means that the nature that can be expressed and established by other consciousnesses is a characteristic, because it is empty by becoming such a nature. That is not the nature of self-awareness, because it cannot be expressed by other consciousnesses. The so-called "because it can generate" means that it can generate the arising of mind and mental factors. Non-defiled ignorance is clinging to the appearance of the grasped and the grasper. The so-called "why does it enter through the gate of object determination, etc.?" means that if there is no dependence on external objects, then consciousness can be obtained in all places and times, etc., so I think. The so-called "because it is the same nature as mind and mental factors" means that the mind and mental factors that arise later have the same kind, which is the same as mind and mental factors, and depends on one's own continuum, which is the previous moment of mind and mental factors. In which seed that nature exists, it is called that. Thus, the so-called "seed" does not have any other small part, however, the special nature of enlightenment is the previous one, therefore, because it is self-awareness, it will be said that it cannot indicate "this, this." If it is said that the nature that cannot be indicated, etc.