Tibetan
་བའོ། །དོན་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྨོས་པ་ལ། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མཐོང་བ་ལས་འདས་པ་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཐོས་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དོན་གཞན་ཞིག་དམིགས་པ་ན། དེ་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཕྱིས་བདག་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་གིས་ཉེ་བར་མཚོན་ནས་སྒྲ་དང་དོན་འདས་པ་དག་གི་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་གང་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ཞིང་གང་གིས་ན་བརྡ་བྱེད་པ་ ཡིན། དོན་ཉེ་བ་ལ་ཡང་བརྡ་ལ་བྱད་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོས་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱས་པ་དམིགས་ནས་དོན་དེ་ལ་སྔར་བརྡར་མ་བྱས་པ་ཅན་སྐྱེས་བུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བརྡ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔྱོད་པའི་དུས་ན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་དེ་ལ་བརྡ་བྱེད་པར་འགྱུར། དབང་པོ་བྱ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཡུལ་ལ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་མེད་པ་ཅན་མུན་པ་ན་གནས་པས་འགའ་ཞིག་གིས་བརྡ་བྱེད་པ་ན་རང་ཉིད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བརྡ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཤེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ཀྱང་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ན་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འགྱུར་བར་ནི་འདོད་མོད་ཀྱི་གལ་ཏེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་གསལ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་དེའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བ་དང་མཉན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཞིག་འདས་པ་དེ་མ་ཐག་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མཐོང་པ་དང་ཐོས་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། ཕྱིས་འགའ་ཞིག་ལས་ཉེ་བར་མཚོན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་འདིས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རྟོགས་པ་པོས་རྟོ
Chinese
འོ། །意义显现者，名为显现者。为了表明其自性没有表诠。如是说等。纵然是超越见闻，名为所说超越见，能说超越闻。何时缘其他义，于彼时，施设能说之语，彼时，若不能了知语与义之关系，其后自己以某种理由近似表示，则语与已逝之义没有关系。于彼时，从何而显现自性，又以何而表诠？于近义，施设表诠之名言者，缘语之施设作为名言之义，为了彼义，由先前未曾表诠之士夫自己观察而作表诠。于观察之时，若亦未见自性，则以何而成为彼之表诠？名为根无作用者，谓于自境，根等无作用，安住于黑暗中，由某者作表诠时，为了自心执持关系。此亦非于自性之境作表诠。若见而成为知声之过失，谓如眼识执持，如是，从声所生之识亦将执持。如是，则成为无有盲者等之过失。是作是念。然欲转变，若分别之识不明显，如是，然与明显之自性相连结之自性唯为彼之境耶？是故说，纵然显现各别等。名为能作差别者，谓能安立各别。若从见闻等。何者已逝，若是紧接，如是，纵然所说与能说超越见闻，其后从某者近似表示等，此以是而近似安立。何时了知者了
English
O! That which makes the meaning clear is called the one that makes it clear. In order to show that its own nature has no expression. Thus, it is said and so on. Even if it transcends seeing and hearing, it is called that which is to be said transcends seeing, and that which can be said transcends hearing. When another meaning is cognized, at that time, the word that can be said is applied to it, at that time, if the relationship between the word and the meaning cannot be understood, then later, one's self approximates it with some reason, then the word and the past meaning have no relationship. At that time, from what does the self-nature appear, and by what is it expressed? For the near meaning, the one who applies the term of expression, thinking of the application of the word as the meaning of the term, for the sake of that meaning, the person who has not expressed it before observes it himself and makes the expression. At the time of observation, if one does not see one's own nature, then by what will it become its expression? The one called the sense faculty without function means that the sense faculty and so on have no function in their own objects, and they abide in darkness. When someone makes an expression, it is in order for one's own mind to hold the relationship. This is also not an expression for the object of one's own nature. If seeing becomes the fault of knowing the sound, it means that just as the eye consciousness holds, so too, the consciousness arising from the sound will also hold. Thus, it will become the fault of not having blind people and so on. This is the thought. However, if one wants to change, if the consciousness of discrimination is not clear, then, is it that only the self-nature connected with the clear self-nature becomes its object? Therefore, it is said, even if the appearances are different and so on. The one called the one who makes the difference means the one who can establish the difference. If from seeing and hearing and so on. Whoever has passed away, if it is immediately, then, even if what is to be said and what can be said transcend seeing and hearing, then later, from someone approximating and so on, this is approximated by this. When the knower knows
Tibetan
གས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མདུན་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་བསྟན་ནས། དོན་འདིའི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །མིག་གི་དོན་སྣང་བ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མིག་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྣ་བ་ལ་ཡང་སྒྲའི་རང་བཞིན་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིག་གི་དབང་པོ་དང་རྣ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྡའི་དུས་ན། མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཅན་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྡར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཞན་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དབང་པོ་བྱ་བ་མེད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་བཤད་པ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་མིག་འཛུམས་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་དོན་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བ་ན་གནས་པའོ། །མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུའོ། །མཐོང་བའི་སྒྲ་ནི་དེའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དང་དོན་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་བྱེད་པའོ། །སྣང་བ་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཐོང་བར་བྱེད་པའོ། །འཇུག་པ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུན་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་གཅིག་སྣང་བ་གསལ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བ་མི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་མཐོང་བ་རྣམ་པར་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དུས་ན་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་རྟགས་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ནས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །མཐོང་བའི་དུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར
Chinese
对于应该说的等等，通过指示面前的事物，意思是说，这是理解这个意义的工具。对于两者，其自性是应该表达和表达的本质，应该这样联系。也就是，这是说法者和听法者的识的对境，因为他们也完全断定了应该表达和表达的本质。眼识的对境是应该表达的，而耳识的对境是表达的本质。在“对于眼根所对的显现也”等等中，提到眼睛是为了就近指示，因为对于耳朵来说，声音的自性也会显现。因此，才说眼根和耳根。如是说，如果如所说的那样，在表示的时刻，眼识和耳识执持着应该表达和表达的自性，即使是那样，从那之后产生的意识，由于是应该表达和表达的显现，所以产生的任何事物，都是通过执持总相来进行表示的，而不是通过自性。这一点是通过“由他者来认识”等等来解释的。对于“无作用的根”的解释是，应该指示的是闭着眼睛的。所谓“应该指示的”，是指对谁说那个意义。所谓“他者”，是指住在近处的。所谓“如所见”，是指如根识。之所以用“见”这个词，是因为它是就近指示。为了连接声音和意义，所以是连接者。因为显现是清晰的，所以是能见者。因为进入是连续不断的，所以是持续产生。如果不是那样，意思是说，如果不同意一个识，显现清晰，分别念持续产生，那么见就会完全中断，因为在分别念的时候没有见。应该将“分别念会完全中断”这个论点转换过来进行连接。因为在见的时候没有分别念。
English
Regarding what should be said, etc., by pointing out the object in front, it means that this is the tool for understanding this meaning. For both, their own characteristics are the essence of what should be expressed and what expresses, and should be connected in this way. That is, it is the object of the consciousness of the speaker and the listener, because they also completely determine the essence of what should be expressed and what expresses. The object of eye consciousness is what should be expressed, and the object of ear consciousness is the essence of what expresses. In "For the appearance of the object of the eye," etc., mentioning the eye is to indicate proximity, because for the ear, the nature of sound also appears. Therefore, it is said that it is the eye sense and the ear sense. As it is said, if, as stated, at the time of indication, eye consciousness and ear consciousness hold the self-nature of what should be expressed and what expresses, even so, the mind consciousness that arises after that, because it is the appearance of what should be expressed and what expresses, whatever arises is indicated by holding the general characteristic, not by its own characteristic. This is explained by "knowing by another," etc. The explanation of "sense without action" is that what should be indicated is with closed eyes. What is meant by "what should be indicated" is to whom that meaning should be spoken. What is meant by "other" is residing nearby. What is meant by "as seen" is like sense consciousness. The word "seeing" is used because it is an indication of proximity. Because it connects sound and meaning, it is the connector. Because the appearance is clear, it is the seer. Because the entry is continuous, it is continuously arising. If it is not so, it means that if one does not agree that one consciousness, the appearance is clear, and conceptual thought arises continuously, then seeing will be completely interrupted, because there is no seeing at the time of conceptual thought. The argument that "conceptual thought will be completely interrupted" should be transformed and connected. Because there is no conceptual thought at the time of seeing.