Tibetan
ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་སླུ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ནོར་བུར་འཁྲུལ་པ་དཔེ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་རྟོག་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བཟློག་པའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་པ་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྟན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཟུང་བ་བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མེད་པ་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་བ་བཟློག་པ་དག་ལ་དེ་ཉིད་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐལ་བ་དང་བཟློག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །གང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་སེར་ཅན་གྱིས་སེར་པོར་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐལ་བ་གཉིས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་ལ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་དེར་སྣང་བ་དག་གི་ནང་ནས་སོ། །ནོར་བུ་དང་འབྲེལ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པས་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློ་ནོར་བུའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ནོར་བུའི་འོད་ནི་ནོར་བུ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ནོར་བུའི་འོད་དང་ནོར་བུའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དེ་ལས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་བུ་དེ་ནོར་བུ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བློའི་སྣང་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བློ་ལ་སྣང་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ དང་ལྡོག་པ་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ལྡོག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྷ་མ་ཡིན་ན་ངོ་བོ་མེད
Chinese
如果不是这样，就不会成为不欺骗的自性。因此，将错认为宝珠作为例子来展示。第二种情况也是不成立的，意思是说，如果某事物是某事物的分别，那么它就会变成它的自性，对于这种相反的论式，第二个论证是不成立的，因为比量也是认识自己的相状。因为已经用“所说之境”的论证来展示过了，意思是说，因为分别的识的所取是所说之境，并且不能起作用等等，所以已经展示了它不是实有之物。对于正反两方面的过失，它会显示出不确定的自性，意思是说，正反两方面的过失，是指分开来说的。凡是错乱的就不是量，例如患有黄疸病的人看到黄色等等，这是第二种过失；凡是量就不是错乱的等等，这是相反的情况，这些都显示出不确定的自性。这样，对于宝珠的光芒，认为它是宝珠的智慧虽然是错乱的，但因为是量，所以过失是不确定的；即使是量，但因为是错乱的，所以对于相反的情况也是不确定的。从这里来说，是从比量和显现之中说的。与宝珠相关的意思是说，通过传承，对于宝珠的光芒，认为它是宝珠的智慧，是从与宝珠的实物相关联而来的。这样，暂时来说，宝珠的光芒是与宝珠相关的，因为它是从宝珠产生出来的，宝珠的光芒和宝珠的知识也是如此。因为知识从那里进入到那里，意思是说，对于宝珠的光芒，从宝珠的知识的相续中，那个人进入到那个宝珠那里。这样，智慧的显现随之而行和返回，随之而行的是什么呢？意思是说，智慧的显现执持随之而行和返回。如果没有它，那么没有本身也被称为执持返回。如果它不是天，那么就没有自性。
English
If it is not so, it will not become the nature of non-deception. Therefore, the mistake of taking it for a jewel is shown as an example. The second case is also not established, meaning that if something is a distinction of something, then it will become its nature. For this opposite argument, the second argument is not established, because inference is also the recognition of its own characteristics. Because it has already been shown by the argument of "the object to be spoken," meaning that because the object taken by the discriminating consciousness is the object to be spoken, and it cannot function, etc., it has already been shown that it is not a real thing. For the faults of both positive and negative aspects, it will show the uncertain nature, meaning that the faults of both positive and negative aspects refer to separate statements. Whatever is confused is not a valid cognition, for example, a person with jaundice sees yellow, etc., this is the second fault; whatever is a valid cognition is not confused, etc., this is the opposite situation, these all show the uncertain nature. In this way, for the light of a jewel, although the wisdom that thinks it is a jewel is confused, it is uncertain because it is a valid cognition; even if it is a valid cognition, it is uncertain for the opposite situation because it is confused. From here, it is said from among inference and appearance. Related to the jewel means that through tradition, for the light of the jewel, the wisdom that thinks it is a jewel comes from being related to the real object of the jewel. In this way, for the time being, the light of the jewel is related to the jewel, because it is produced from the jewel, and the light of the jewel and the knowledge of the jewel are also like this. Because knowledge enters there from there, meaning that for the light of the jewel, from the continuum of the knowledge of the jewel, that person enters that jewel. In this way, the appearance of wisdom follows and returns, what follows? It means that the appearance of wisdom holds on to following and returning. If it does not exist, then non-existence itself is also called holding on to returning. If it is not a god, then there is no nature.
Tibetan
་པ་ལ་འཛིན་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད། རྟོགས་པ་པོའི་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྟོགས་པ་པོ་ནི་ལྟ་བ་པོའོ། །དེའི་ཡུལ་རུང་བ་ན་གནས་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་པའི་གནས་སྐབས་ནི། ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་སྣང་བ་མཐོང་བ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་པོ་དང་ཐག་ཉེ་བའི་དེ་ལ་རག་ལུས་པས་གནས་པ་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཅི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྟོགས་པ་པོའི་གནས་སྐབས་ངེས་པར་བྱས་ནས། དུས་ངེས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་གཟུང་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དངོས་པོ་ལས་རྣམ་པར་གཞག་ན་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང༌། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་རྟག་ཏུ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འཆོལ་པར་ཡང་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་ཡང་གཞན་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ལྟ་བ་པོ་དང་སྣང་བ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རུང་བ་མི་རུང་བ་ཉིད་དམ་མི་རུང་བ་རུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་དོན་འགའ་ཞིག་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་དང་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ཅེ་ན། སོ་སོར་ངེས་པའི་ངོ་བོར་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་གཟུང་བ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་མི་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བ་དེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སེམས་སོ། །དེའི་དེས་
Chinese
那么对于“有”，是如何执持的呢？回答说：依赖于证悟者当下的状态。证悟者就是观察者。对于观察者来说，当下的状态是指，专注于执持安住于可观察境上的特殊之处。也就是说，依赖于那个状态，依赖于它的本质。因此，凡是显现的，仅仅是见到等等，与具有集合的观察者相近的，依赖于此而存在的，具有事物形象的知识，无论哪个补特伽罗，那就是现量，因为没有它，所以是隐蔽的。如是，在确定了如所说的证悟者的状态之后，完全确定了时间的差别之后，才安立隐蔽等，而不是执持事物自性在所有时间中的存在。如果从事物上进行区分，那么凡是隐蔽的，在任何时候都是隐蔽的，凡是现量的，永远都是现量。也会出现混乱的显现，因为现量也会变成其他的隐蔽，隐蔽也会变成现量。如果不是这样，那么“观察者和显现的”等等所说，状态的差别就会改变，可观察的会变成不可观察的，或者不可观察的会变成可观察的。因此，用“如果那样”等等来结尾。像这样，某些事物是现量，因为它们都被认为是显现自性的状态，所以将要解释的，与名言的词语结合，这就是它们的意义。如果对于隐蔽的事物如何进行名言呢？回答说：因为没有执持各个确定的自性，所以说它是具有总相的，这就是名言，意思是说，凡是具有总相的。对于“分别识的所取”等等，像这样，对于分别识来说，凡是显现的本质不明显的，那不是事物上存在的，因此，分别识所取的就是隐蔽的，我是这样想的。因为那个。
English
So, how is "having" held? The answer is: it depends on the current state of the realized one. The realized one is the observer. For the observer, the current state is the state of focusing on holding the particularities that abide on the observable object. That is to say, it depends on that state, it depends on its essence. Therefore, whatever appears, just seeing, etc., is close to the observer who has the collection, and depends on it, the knowledge that has the image of things, whatever the person is, that is direct perception, and because there is no it, it is hidden. Thus, after determining the state of the realized one as said, after completely determining the difference of time, the hidden and so on are established, but not by holding the existence of the nature of things in all times. If one distinguishes from things, then whatever is hidden is hidden at all times, and whatever is direct perception will always be direct perception. Confused appearances will also occur, because direct perception will also become other hidden, and hidden will also become direct perception. If it is not so, then the difference of the state will change in what is said such as "the observer and the appearances", the observable will become unobservable, or the unobservable will become observable. Therefore, it ends with "if that is so" etc. Like this, some things are direct perception, because they are all considered to be the state of the nature of appearance, so what is going to be explained is combined with the words of the nominal, and that is their meaning. If how to make nominal for hidden things? The answer is: because there is no holding of each determined self-nature, it is said to be having the general characteristic, this is the nominal, which means that whatever has the general characteristic. For "the object of the discriminating consciousness" etc., like this, for the discriminating consciousness, whatever the essence of appearance is not clear, that is not existing on the thing, therefore, what is taken by the discriminating consciousness is hidden, I think so. Because of that.