Tibetan
་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྟོགས་པས་དེ་རྟོགས་པ་ལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཉིད་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ ལ་དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། སྦྱོར་བ་གཉིས་པ་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཐལ་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པས་ཀྱང་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར། གཞན་དག་ནི་སེམས་པར་བྱེད་པས་ན་བསམ་པ་སྟེ། ཕྲད་པ་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་བཟློག་པའི་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གང་ལ་ཞེན་པས་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པའི་དོན་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་མི་སླུ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ན། འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་སྦྱོར་བ་གཉིས་པ་འདི་ལ་གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐལ་བ་དང་པོ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་ན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་གཞན་རྟོགས་པ་ན་ངོ་བོ་གཞན་རྟོགས་པར་ཞེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པར་ངོ་བོ་གཞན་འཛིན་པ་ན་ཡང་ངོ་བོ་གཞན་དུ་ཞེན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །བཟློག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། ནོར་བུའི་འོད
Chinese
因为相违的缘故。如果认识到它，那么认识到它就遍及不是其他的自性，而且与它相违也是其他的自性，这样就成了能遍的相违而成立。同样，成为量就遍及不欺骗，而且与它相违也就是欺骗，这样，第二个论式也是能遍的相违而成立，而且那些论式也是成立反驳。具有自己特征的想法的随念是量，这被称为执着于自己的特征。这样，随念者就会进入认识自己特征的想法。因为像想法一样进入，也与想法一致地认识自己的特征，因此怎么能说随念不是量呢？其他的人认为，因为思考所以是想法，说是相遇者，意思是说，因为与自己的特征相遇，所以随念是量。因此，因为是量，所以不是欺骗。因为以自己的特征为对境的随念是量，所以，仅仅认识自己的特征才是随念的量。因此，如果认识到自己的自性，那么就做了遮遣的论式。如果说没有那样的事物，那么要成立的就是，对于执着于某个事物而使人进入的那个事物，没有不欺骗的错乱的知识，这样，凡是错乱的就是非量，如果成立这个第二个论式，就是这个意思。第一个反驳就是，凡是从某个事物成为其他事物的自性，那么在认识时就不会认识到，等等，如果成立在认识其他自性时，没有执着于认识其他自性，那么就是不决定的，因为在错乱地执着于其他自性时，也见到执着于其他自性。这由“这就像这样，那就是”等等来显示。第一个遮遣的论式就是，凡是量就不会成为错乱，等等，比如宝珠的光芒。
English
Because of the contradiction. If it is realized, then realizing it pervades not being the nature of others, and being contradictory to it is also the nature of others, thus becoming the contradictory that establishes the pervasion. Similarly, being valid pervades not being deceptive, and being contradictory to it is also deception, thus, the second argument is also the contradictory that establishes the pervasion, and those arguments also establish refutation. Inference with the thought of one's own characteristics is valid, which is called being attached to one's own characteristics. Thus, the follower will enter the thought of realizing one's own characteristics. Because entering like the thought, also in accordance with the thought, realizing one's own characteristics, therefore how can it be said that inference is not valid? Others think that because of thinking, it is thought, saying it is an encounterer, meaning that because of encountering one's own characteristics, inference is valid. Therefore, because it is valid, it is not deception. Because inference with its own characteristics as its object is valid, therefore, only realizing one's own characteristics is the validity of inference. Therefore, if one realizes one's own nature, then one has made a negation argument. If one says that there is no such thing, then what is to be established is that, for the thing that a person enters by being attached to something, there is no non-deceptive mistaken knowledge, thus, whatever is mistaken is non-valid, if this second argument is established, that is the meaning. The first refutation is that whatever is the nature of something else from something, then it will not be recognized when recognized, etc., if it is established that when recognizing another nature, there is no attachment to recognizing another nature, then it is uncertain, because when mistakenly clinging to another nature, one also sees clinging to another nature. This is shown by "this is like this, that is" etc. The first negation argument is that whatever is valid will not become mistaken, etc., such as the light of a jewel.