Tibetan
་བྱ་རང་རྒྱུད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་འདིས་སློབ་དཔོན་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉིད་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་སྤྱི་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་གཞལ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པའི་དུས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་དང་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་མ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ རྟོགས་པའི་དུས་ན་དེའི་ངོ་བོར་ཞེན་པ་ཅན་གྱིས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་མའི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་གཞལ་བྱ་རྣམ་པ་གཉིས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་ལས་གཞལ་བྱ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྲིད་དུ་བཤད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་དང་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ལའོ། །སྤྱི་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བཤད་དོ་ཞེས་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ། །མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་ཞེན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྤྱི་སྣང་བར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བས་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལའོ། །འདི་ནི་ཁས་བླངས་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་གྱི་དོན་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་གྱི་དོན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་རྟོགས་པ་ལས་དུས་ཕྱིས་མེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་ནི། སྔར་སྤྱི་ལ་འཇུག་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ལ་ད་ལྟར་ནི་སྤྱི་ལ་ཡང་འཇུག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཕྱིས་མེ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའམ་ཞེ
Chinese
将“存在于自身相续中”的观点，与认为导师不认可两种量（ प्रमाण，pramāṇa，量）的说法联系起来。此处总结的意义是，共相也是，自相也是，因此，共相的自相，是量，导师并不这样认为。然而，在现量（ प्रत्यक्ष，pratyakṣa，现量）的证悟之时，能够实现自身体性、自相、相状和作用的，就是自相。同样，在比量（ अनुमान，anumāna，比量）的证悟之时，执着于其体性者，能够实现隐蔽事物之自相和相状作用的，就是共相。这是通过其他意义的角度，对两种量进行了辨析。因此，正如所说，从现量和隐蔽事物之外没有其他的量一样，除了自相和共相之外，没有其他的量。这通过“自相的自性是现量之识”等来阐明，因为现量之识证悟自相，所以从自相和自性的角度，将现量这一事物说成是自相。其中的“彼”指的是事物本身。所谓“说共相”，是指从中引出“说共相之自相”。说自相的原因在于，因为对显现的共相进行增益，所以接近地说它是自相。所谓“要成办的作用”，是指要成办共相。这只是承认后说的，实际上没有任何要成办的。所谓“以证悟其境之义”，是指为了证悟比量之境，即共相之自相。所谓“之后”，意思是说，在证悟共相之后，不会再趋入火的自相。所谓“不会趋入”，是指，先前承认趋入共相，而遮止了趋入外境之火等，现在也遮止了趋入共相。之后不会趋入火，或者
English
The view that "it exists in its own continuum" is linked to the statement that the teacher does not accept the two measures (प्रमाण, pramāṇa, measure). The meaning summarized here is that the universal is also, the self-characteristic is also, therefore, the self-characteristic of the universal, is a measure, the teacher does not think so. However, at the time of direct perception (प्रत्यक्ष, pratyakṣa, direct perception), whatever can realize its own nature, self-characteristic, characteristics, and function is the self-characteristic. Similarly, at the time of inferential perception (अनुमान, anumāna, inferential perception), whoever is attached to its nature, whatever can realize the self-characteristic and characteristic function of hidden things is the universal characteristic. This is a distinction between the two measures from the perspective of other meanings. Therefore, just as it is said that there is no other measure than direct perception and hidden things, there is no other measure than self-characteristic and universal characteristic. This is clarified by "the self-nature of the self-characteristic is the consciousness of direct perception," etc., because the consciousness of direct perception realizes the self-characteristic, so from the perspective of self-characteristic and self-nature, the thing called direct perception is said to be the self-characteristic. The "that" in it refers to the thing itself. The so-called "speaking of the universal" means deriving from it "speaking of the self-characteristic of the universal." The reason for speaking of the self-characteristic is that because the manifested universal is augmented, it is said to be the self-characteristic closely. The so-called "the function to be accomplished" refers to the universal to be accomplished. This is only said after acknowledging it, but there is actually nothing to be accomplished. The so-called "by realizing the meaning of its object" refers to realizing the object of inference, that is, the self-characteristic of the universal. The so-called "afterward" means that after realizing the universal, one will no longer enter the self-characteristic of fire. The so-called "will not enter" means that previously it was acknowledged to enter the universal, and the entry into external fire, etc. was prevented, and now the entry into the universal is also prevented. Afterward, one will not enter the fire, or
Tibetan
ས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དཔེ་ནི་བུམ་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་བུམ་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་བར་ཞེན་པ་དང་ལྡན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་སྣམ་བུ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དང་འདྲ་བར་སྤྱི་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདེབས་ མཚོན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཀྱང་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟློག་པ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པ་དག་ཏུ་བཞེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་གཉིས་པ་འཁྲུལ་པར་བཞེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །རྒྱུ་གང་གིས་དེ་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྤྱིའི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་གསལ་བའི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེན་པས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་པོའི་ཞེན་པའི་དབང་གིས་དེ་གསལ་བའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། དེ་རྟོགས་པ་ནི་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་མདོའི་ཚིག་དེ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤེལ་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆུར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ལ་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འགྱུར་བར་འདོད་མོད་ཀྱི་སྤྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པས་འཇུག་པ་དེ་ཚད་མར་ནི་མི་འགྱུར་ན། སྤྱིའི་རྣམ་པ་དེས་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ལ་དེ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་གང་གིས་བཟློག །དེ་ལྟར་ན་རྟོགས་པ་འདི་བསལ་བའི་དོན་དུ་འཁྲུལ་པའང་ཞེས་བྱ་བའི་པའང་གི་སྒྲ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་འང་གི་སྒྲས་ནི་སྤྱིའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་གཞན་རྟོགས་པ
Chinese
對於解釋地基的內容，例如「完全切斷瓶子」等等。就像完全切斷瓶子後，執著於完全切斷瓶子的狀態，想要證成的對象不會變成布匹一樣，普遍完全切斷後，想要證成的對象也不會變成自己的特徵，這就是遮止所要表達的意義。從後續的推論中進入，這就是顯示遣返。第二個問題是，將認知為他者的本質視為錯誤的觀點是什麼？也就是說，除了認知自身特徵之外，第二種認知被視為錯誤的觀點是什麼？是什麼原因導致它進入呢？提到了「他者的本質」，意思是普遍的本質。所謂「它的清晰本質」，指的是它的自身特徵，也就是透過概念思維的後續推論所認知的對象的形態，執著於自身特徵而產生的認知，這就是自身特徵的意思。說是因為認知者的執著，所以認知到它的清晰本質，但那個認知並非如此，因為它執持著不真實的形態。經文中的「錯誤也是」這個詞，以及「海市蜃樓等等」是交替解釋的，對於以海市蜃樓等為對象的意識，用海市蜃樓等的詞語來表示。因此，將錯誤地認為是水的產生原因的特殊現象，用海市蜃樓等的詞語來表達。就像以海市蜃樓等為對象的意識是錯誤的一樣，因此不是量，同樣地，推論的意識也是如此。雖然想要變成那樣，但由於沒有能力普遍地產生作用，因此執著於它作為對象而進入，那樣就不會變成量。普遍的形態也能夠認知自身的特徵。因此，用什麼來遣返它本身就是量呢？因此，為了排除這種認知，才使用了「錯誤也是」這個詞語中的「也」字。這個「也」字將用「普遍的」等等來解釋，也就是用其他形態來認知其他事物。
English
Regarding the explanation of the ground, examples include "completely cutting off the vase," and so on. Just as after completely cutting off the vase, the object to be proven, which is attached to the state of completely cutting off the vase, will not become cloth, similarly, after universally cutting off, the object to be proven will not become its own characteristic, which is the meaning of what is being prevented. Entering from subsequent inference is showing the reversal. The second question is, what is the view that considers the cognition of another's essence as mistaken? That is, what is the view that considers the second cognition, other than the cognition of one's own characteristics, as mistaken? What is the reason for its entry? The "essence of another" is mentioned, meaning the universal essence. The so-called "clear essence of it" refers to its own characteristics, that is, the form of the object perceived by subsequent inference of conceptual thought, the cognition that arises from clinging to one's own characteristics, which is the meaning of one's own characteristics. It is said that because of the cognizer's clinging, it cognizes its clear essence, but that cognition is not so, because it holds an unreal form. The word "mistake also" in the scripture, and "mirages, etc." are explained alternately, for the consciousness with mirages, etc. as its object, it is expressed with the words mirages, etc. Therefore, the special phenomenon that mistakenly thinks it is the cause of water is expressed with the words mirages, etc. Just as the consciousness with mirages, etc. as its object is mistaken, therefore it is not valid cognition, similarly, the consciousness of inference is also like that. Although it wants to become like that, but because it has no ability to universally produce an effect, therefore clinging to it as an object and entering, that will not become valid cognition. The universal form can also cognize its own characteristics. Therefore, what is used to reverse that it itself is valid cognition? Therefore, in order to eliminate this cognition, the word "also" in "mistake also" is used. This word "also" will be explained with "universal," etc., that is, using other forms to cognize other things.