Tibetan
་ལ་ནོར་བུའི་བློས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ནོར་བུའི་དངོས་པོ་ལ་མི་སླུ་བའི་སྒོ་ནས་ཚད་ མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཚད་མ་གསུམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། མངོན་སུམ་ཡང་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རྟགས་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པ་ཚད་མ་གཞན་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་གཞན་འབྲེལ་པ་ལས་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཡང་ནོར་བུ་ལ་ནོར་བུའི་འོད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལས་ནོར་བུའི་འོད་དེ་ལ་ནོར་བུའི་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ནོར་བུའི་འོད་ལ་དང་པོར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་རྟགས་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་དོན་གྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པའི་ནུས་པ་དོན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་རྟགས་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྨྲའི། འོན་ཀྱང་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཞན་དང་ངོ༌། །དེ་སྐད་དུ་དེའི་རིགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རིགས་མཚུངས་ པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱི་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་ལ་ཡང་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་རྨོངས་པ་ལ་བསྟན་པའི་ཐབས་སུ་བརྗོད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྟགས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཐ་དད་པ་བློའི་རྣམ་པས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ཀྱང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དུ་བའི་རྟགས་ལས་རྟགས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དུ་བ་ཉིད་ལ་མེར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ས་ཕྱོགས་གཞན་ལའོ། །གལ་ཏེ་ནོར་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ནོར་བུའི་འོད་ཅེས་བྱ་བའི་རྟགས་དེ་ཉིད་ལ་རྟགས་ཅན་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར། འདི་ཙམ་གྱིས་འབྲེལ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཉམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ལྷག་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་ནོར་བུ་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མར་ནི་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ནོར་བུ་ཙམ་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་གང་གིས་བཟློག་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །གལ་ཏེ་ནོར་བུར་འཁྲུལ་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཕྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དྲན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དྲན་པ་ཉིད་མེད་པར་མོད་ལ་དུ་བ་ལས་མེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། ཅི་ཤེས་པ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་མི་འདོད་དམ། དེ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་སྨྲའོ། །གལ་ཏེ་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་འཁྲུལ་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འཇོག་པ་ན། ནོར་བུ་སྒྲོན་མའི་འོད་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དཔེར་བྱེད། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྤྱིར་མི་སླུ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དཔེ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་ནོར་བུར་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་མི་སླུ་བ་ཙམ་དུ་འདོད་ཅིང༌། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དང་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་
Chinese
因为对宝石的光芒不确定，即使对宝石的光芒产生对宝石的错觉，但由于不欺骗宝石的实物，所以是量。因此，因为不欺骗，所以是量，这种量的总相在宝石的光芒中对宝石的错觉是存在的。因此，它本身就是量。如果那样的话，就会得到除了现量和比量之外的第三种量。像这样，暂时对宝石的光芒产生对宝石的错觉不是现量，因为是错觉，并且是与分别念俱生的缘故。而且，现量也与此相反。也不是比量，因为不是从相产生的缘故。也不是不是量，因为不欺骗事物。如果这样说，这里所说的不成为其他的量，因为包含在比量之中。因此，比量的总相是这样的：从与隐蔽的事物相关的其他事物中产生的认识就是比量，这将在稍后立即确定。在这里，从宝石与宝石光芒的关系，从它的果中，会对宝石的光芒产生对宝石的错觉。因此，因为是从果的相产生的，所以它本身就是比量。因此，首先会对宝石的光芒产生眼识，因为自己的自相是相，因此会认识到果的相的自性。如所说，为了认识事物的意义，说宗和因是没有意义的。因此，它存在于使理解它的自性和从它产生的事物，而不是成为被他人普遍思考的相的自性和从它产生的事物。如果问，怎样用自己的自相随行呢？不说“它本身”，但是，与其同类的自相是不同的。这样说，与其同类，也不是想要特别说明的那个。
English
Because one is uncertain about the light of a jewel, even if the light of a jewel produces the illusion of a jewel, it is a valid cognition because it does not deceive the actual jewel. Therefore, because it does not deceive, it is a valid cognition, this general characteristic of valid cognition exists in the illusion of a jewel in the light of a jewel. Therefore, it itself is a valid cognition. If that is the case, then a third valid cognition other than direct perception and inference will be obtained. Like this, for the time being, the illusion of a jewel in the light of a jewel is not direct perception, because it is an illusion and because it is accompanied by conceptual thought. Moreover, direct perception is the opposite of this. It is also not inference, because it does not arise from a sign. Nor is it not a valid cognition, because it does not deceive the object. If one says this, what is said here does not become another valid cognition, because it is included within inference itself. Therefore, the general characteristic of inference is this: the cognition that arises from the relation of another hidden object is inference, which will be determined immediately afterwards. Here also, from the relation of a jewel to the light of a jewel, from its result, the illusion of a jewel will arise in that light of a jewel. Therefore, because it arises from the sign of the result, it is itself inference. Therefore, first, eye consciousness will arise for the light of a jewel, because one's own characteristic is the sign, therefore one will recognize the nature of the sign of the result. As it is said, in order to understand the meaning of things, the ability to state the subject and reason is meaningless. Therefore, it exists as that which makes one understand its own nature and what arises from it, but it does not become the nature of the sign that is universally contemplated by others and what arises from it. If one asks, how does one follow with one's own characteristic? One does not say "it itself", but the characteristic of its own kind is different. Saying thus, its own kind is also not that which one wants to specifically explain.
Chinese
是故。因此，相似的自相，称为与不同类等有差别的总相。对于任何事物，由于已作等反面而安立为各别，对此，区分法与有法，是为了向愚昧者指示的方法，而使之理解，唯是因的自相。如是说，法与有法成为各别，是心识所作，但并非是实义。从烟的因，产生有法的知识，并非执著于烟而认为是火。那么是什么呢？是其他地方。如果误认为宝珠，难道不是执著于名为宝珠光芒的因，而认为是宝珠吗？那会怎么样呢？仅凭这一点，并不会损害从关联中产生的自性。在此，应该说对境的错乱更为严重。虽然仅凭与该方向的宝珠相遇并不会成为量，但与仅仅是宝珠相遇，谁能阻止它是比量呢？他们认为一切比量都是错乱。如果误认为宝珠，没有随行和遮返的忆念，如果仅仅是没有随行和遮返的忆念，那并非不是比量。因为即使没有随行和遮返的忆念，但从烟中了知火的时候，难道不认为所知是比量之识吗？如果是从具有三种相的因所生，那么，仅仅是比量。如果误认为宝珠的光芒是宝珠，是比量，那么，如何安立比量为正量呢？以“宝珠灯的光芒”等为例。为了成立比量总体上不欺骗，以比量本身作为例子是不合理的。这并非过失，因为如此，即使误认为宝珠是错乱，也仅仅认为是于事物不欺骗。而从烟等因产生的比量，是不错乱的，并且是显现为事物的。
English
Therefore, the self-characteristic of similarity is called the general characteristic that is different from dissimilar kinds, etc. For anything, being established as distinct due to the opposite of being made, etc., the distinction between dharma and dharmin is a way of indicating to the ignorant, but what makes it understood is only the self-characteristic of the sign. It is said that the difference between dharma and dharmin is made by the mind, but it is not the actual meaning. From the sign of smoke, the knowledge of the sign-possessor arises, it is not that one clings to the smoke itself and thinks it is fire. What is it then? It is another place. If one mistakes a jewel, doesn't one cling to the sign called the light of the jewel and think it is a jewel? What will happen from that? Just by this, the very nature of arising from connection is not damaged. Here, it should be said that the confusion about the object is more serious. Although merely encountering a jewel in that direction does not make it a valid cognition, who can prevent it from being an inference if it merely encounters a jewel? They believe that all inferences are mistaken. If there is no memory of following and reversing when mistaking a jewel, if there is only no memory of following and reversing, then it is not that it is not an inference. Because even if there is no memory of following and reversing, when fire is known from smoke, don't you think that what is known is inferential knowledge? If it is born from a sign with three aspects, then it is merely an inference. If mistaking the light of a jewel for a jewel is an inference, then how is inference established as a valid cognition? Examples are given with "the light of a jewel lamp," etc. In order to establish that inference in general is not deceptive, it is not reasonable to use inference itself as an example. This is not a fault, because in this way, even if mistaking a jewel is a mistake, it is only considered to be non-deceptive about the object. And the inference arising from signs such as smoke is non-mistaken and appears as an object.