Tibetan
ཞེ་ན། རེ་ཞིག་མི་རྟག་པ་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་རྟག་པ་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་སྡེ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་གྲགས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་རྟག་པ་ལས་གཞན་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན། རྟག་པ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁས་མ་བླངས་པ་ཡིན། རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་ཡང་སྤངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྒྱུ་མའི་དོན་ཡིན་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱད་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་སྒྱུ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའམ་འོན་ཏེ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་ལ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ལ་ཡང་བསྟན་བཅོས་ བྱེད་པ་མང་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་དུ་མར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ནི་སྐྱེ་པོ་ཐ་མལ་པ་ལ་གྲགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྨྲ་བ་འདི་གཞན་དག་ཏུ་དཔྱད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །འབད་རྩོལ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔ་མའོ། །བརྡ་དྲན་པ་ནི་བརྡ་ཙམ་གྱི་སྒྲས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འདིའི་བུམ་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་བུམ་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མཐུན་པའི་འབད་རྩོལ་དང་བརྡ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །ཙམ་གྱི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ལ་དེ་ཡོད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །འགྱུར་བར་ནི་འདོད་མོད་ཀྱི་གསལ་བ་བུམ་པས་སྟོང་བའི་ས་ཕྱོགས་ན་ཡང་བུམ་པའི་སྤྱི་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བུམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་དེའི་ཡ
Chinese
那么，暂且什么是不恒常？如果仅仅是没有恒常，那么那时如何以宗派的方式被认为是存在的呢？然而，如果从恒常之外存在不恒常，而恒常又是分别的识，那么那时就会显示出有不分别的识所证悟。如果是这样，又如何能不承认事物的自性呢？以比量所证悟的也会被舍弃，因为那本身就是具有分别的。然而，如果是幻化的意义，那么如果一切都不存在，世俗也一切都不存在，那样又如何产生烦恼和调伏呢？然而，如果幻化是错乱的识，那么与识所知的内在状态有什么区别呢？关于“世俗的意义是在世间被认为存在的意义”这一点，也应该考察这个“世间”是指论典作者还是指普通人。如果按照第一种分别，事物就会变成互相矛盾的多种自性，因为对于同一个事物，许多论典作者会附加各种各样的名相。如果按照第二种，那么就不能承认无我等等，因为这些对于普通人来说是不被认为存在的。关于世俗的说法，已经在其他地方讨论过了，所以这里不再赘述。努力是指之前的作意。表诠的忆念是指仅仅通过表诠的声音来表示。所谓“因为与此处的瓶子的显现相关”，是指与具有共相的瓶子的显现相关的同义词。所谓的“相应的努力和执持表诠”等等，是并列的区分。仅仅的语气是必须把握的。从那之外的不同的理由，依赖于其他的存在，如果那存在，就必然不会不转变，这本身就是遍及的。与那相违背的也必然会转变，那样遍及的对立就是所观察到的。转变是允许的，但是瓶子空无的处所，也仍然存在瓶子的总相，因为是遍及的缘故。因此，对于瓶子的分别，对于它的意。
English
So, for the moment, what is impermanence? If it is merely the absence of permanence, then how would it be known to exist in terms of schools of thought? However, if impermanence exists apart from permanence, and permanence is also a discriminating consciousness, then it would be shown that there is something realized by a non-discriminating consciousness. If that is the case, how can one not accept the very nature of things? What is realized by inference will also be abandoned, because that itself is with discrimination. However, if it is the meaning of illusion, then if everything does not exist, the conventional also does not exist, then how would afflictions and taming arise? However, if illusion is a mistaken consciousness, then what difference is there from the state of being within the knowable? Regarding the statement that "the meaning of the conventional is the meaning that is considered to exist in the world," it should also be examined whether this "world" refers to the author of the treatise or to ordinary people. If according to the first discrimination, things would become multiple natures that contradict each other, because for the same thing, many treatise writers would attach various terms. If according to the second, then one should not accept selflessness and so on, because these are not considered to exist for ordinary people. Speaking of the conventional has already been discussed elsewhere, so it will not be elaborated here. Effort is the previous attention. Remembering the sign is indicated by the sound of the sign alone. The phrase "because it is related to the appearance of the vase here" is a synonym for "because it is related to the appearance of the vase that has a generality." The so-called "corresponding effort and holding the sign," and so on, are parallel distinctions. The word 'only' is to be grasped definitively. The reason for being different from that, relying on other existence, if that exists, then it is necessarily not unchanging, which itself is pervasive. What contradicts that will also necessarily change, so the observed contradiction of the pervasive is observed. Change is allowed, but in a place empty of a vase, the generality of the vase still exists, because it is pervasive. Therefore, for the discrimination of the vase, for its mind.