Tibetan
་ལ་དེས་ཀྱང་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་པས་ན། དེ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པ་ཚད་མར་འགྱུར་བ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། ཇི་ལྟར་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་བཤད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་འདི་ཚད་མར་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། དེ་ལ་སླུ་བ་ཡིན་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཡང་སྟེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་བསྟན་ན་ནི་སྐྱོན་འདིར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་སླུ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་འབྲས་བུ་གདོན་མི་ཟ་བར་དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ངེས་པ་ནི་གང་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ཡོད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱིས་ཆོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ནི་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དག་ཐོབ་པ་དང་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་བྱེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་འཇུག་པ་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་འཇུག་པ་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེས་བྱས་པ་ནི་བྱེད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བྱེད་པས་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འབྲས་བུར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་ཚད་མར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པས་ཆོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྒྱས་པར་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ། ཨུཏྤལ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་པར་སེམས་སོ། །དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་ན་དེ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་འགྱུར། འོན་ཀྱང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་མེད་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གང་ལས་ཡིན་ཞིང་གང་གིས་ན་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་ན་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་ཐ་དད་པར་བརྟགས་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེའི་ཚེ། རང་རིག་པ་ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་སྟེ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ཡུལ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ཤིན་ཏུ་མ་འཆོལ་བར་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་ཡང་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ན་གཞན་ཡུལ་ཅན་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཡུལ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ལྟར་ན་གཅིག་ལ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་བས་ན། རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡུལ་ལས་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཤེས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་ནི་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །སྔོན་གྱི་བརྡ་དྲན་པ་ནི་བརྡ་འཛིན་པའོ། །དེ་དག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཡོད་པ་ན་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་གྱི་བྱེད་པར་ནུས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱར་ བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་དེ་ལ་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡོད་ན་གང་མེད་པ་ལས་བློ་མེད་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནུས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཐུན་མོང་དང་སྒྲའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང
Chinese
而且它也不能识别差别。所谓“这些”就是指现量和比量。因为不进行区分就无法确立差别的体性，所以才说了“如果通过区分的方式来指示”等等。当执取非境成为量的时候，当不确立“具有自身体性的境的自性就是现量”的时候。如果不能辨别境的差别，对于有眼翳等疾病的意识所显现的毛发等非境，如果也认为这个现量是量。如果对那个欺骗，那么同样也会对自己的境，比如蓝色等的体性，它就不是量了。如果指示了境，就不会有这个过失，因为对非境欺骗，所以对随顺的境也不是量，这不合理。暂时，果是不欺骗的证悟事物的自性，因为是能作量，所以会成为名为果的体性。它也有两种，决定的是，如果存在行为的进入，就不会被欺骗，因为没有其他作者的阻断。不决定的是，获得想要和不想要的事物以及舍弃等等。其中，最初的就是果，因为是确立行为的因。它也是证悟事物的自性，因为它是量进入时不会被欺骗的自性。不决定的那个，因为被其他因阻断，所以在量进入时，不是不会被欺骗的自性。因此，它所作的不是确立行为，而且作者所作的也不是那个果，因此如果不是那样，就不能成为果，所以才说了这些。不认识的自性也不能成为量，因为不认识的自性就像瓶子等一样，一点也不认识，对于所有与认识不同的量，不存在非常极度地成立，因为是被境的相所决定的。这个将在下面详细解释。
English
And it cannot distinguish the difference either. The so-called "these" refer to direct perception and inference. Because the nature of difference cannot be established without distinction, it is said, "If it is indicated by way of distinction," and so on. When grasping a non-object becomes valid cognition, when it is not established that "the nature of having an object of its own nature is direct perception." If the difference of objects cannot be distinguished, for the consciousness of those with eye diseases, etc., the hairs, etc., that appear as non-objects, if this direct perception is also considered valid cognition. If it deceives that, then similarly it will also deceive its own object, such as the nature of blue, etc., and it will not be valid cognition. If the object is indicated, this fault will not occur, because it deceives non-objects, so it is not reasonable that it is not valid cognition for conforming objects. For the time being, the result is the nature of realizing things without deception, because it is the agent of valid cognition, it will become the nature of being called a result. It also has two types, the definite one is that if there is entry of action, it will not be deceived, because there is no interruption by other agents. The indefinite ones are obtaining and abandoning desired and undesired things, etc. Among them, the first is the result, because it is the cause of establishing action. It is also the nature of realizing things, because it is the nature of not being deceived when valid cognition enters. The indefinite one, because it is interrupted by other causes, is not the nature of not being deceived when valid cognition enters. Therefore, what it does is not establishing action, and what the agent does is not that result either, therefore if it is not like that, it cannot become a result, so these are said. The nature of not knowing cannot be valid cognition either, because the nature of not knowing is like a vase, etc., and does not know at all, for all valid cognitions that are different from knowing, there is no very extreme establishment, because it is determined by the aspect of the object. This will be explained in detail below.
Chinese
说是“如青莲花等”，青色是总的，莲花是特别的，这样想来，是具有二者体性的一个境。因为不具备能成立例子的法。所谓“那是自证的知识”等等，会这样显示：不是除了执着的相之外的知识，因为那执着的相会变成境。然而，具有自证体性的执着相，在那产生的时候就是知识。如果没有差别，从何处产生境和有境的事物？又如何会成为不成立的例子？如果说“其他的知识”等等，如果自证与执着的相没有差别，但通过考察其他知识的差别，将执着的相安立为境的时候，因为自证也与执着的相没有差别。那样，就像执着的相一样，也会变成境。不能不混淆地说“这是境，这是有境”。如果知识也是境，那么其他的有境又是什么？依靠什么而成为境呢？这样一来，一个事物上不会有境和有境的事物。因此，才说了“没有相的差别”等等。所谓“境之外的其他理由”等等，前一个识的直接因是作意。那具有产生果的能力，是与它相顺的。回忆起以前的符号是领会符号。所谓“有那些”，就是有那些的时候，意思是即使没有外境。能起作用的事物等的特征，应该与自己的特征等结合。所谓“因为能起作用和不能起作用”，对于能起作用的事物，如果存在非共同的、非声音的境、其他理由，或者不存在，由此而说没有智慧，那么应该与自己的特征结合。这样一来，对于不能起作用的事物，共同的和声音的境等等，
English
It is said, "Like blue lotus and so on," blue is general, and lotus is specific. Thinking in this way, it seems to be a single object possessing the nature of both. Because it does not possess the quality of establishing an example. As for "That is self-cognizant knowledge," and so on, it will be shown in this way: it is not knowledge other than the aspect of grasping, because that aspect of grasping becomes an object. However, the aspect of grasping, which has the nature of self-cognizance, is knowledge at the very moment it arises. If there is no difference, from where do the object and the subject arise? And how does it become an unestablished example? If it is said, "Other knowledge," and so on, if there is no difference between self-cognizance and the aspect of grasping, but by examining the difference of other knowledge, when the aspect of grasping is established as an object, because self-cognizance also has no difference from the aspect of grasping. In that way, just like the aspect of grasping, it will also become an object. It is not possible to say without confusion, "This is the object, and this is the subject." If knowledge is also the object, then what else is the subject? Relying on what does it become the object? In that case, there will be no object and subject in one thing. Therefore, it is said, "There is no difference in aspect," and so on. As for "Other reasons besides the object," and so on, the immediate cause of the previous consciousness is attention. That which has the ability to produce the result is in accordance with it. Remembering the previous sign is grasping the sign. "Having those" means when those are present, meaning even without external objects. The characteristics of things that can function, etc., should be combined with one's own characteristics, etc. As for "Because of being able to function and not being able to function," for things that can function, if there exists a non-common, non-sound object, other reasons, or if they do not exist, and from this it is said that there is no wisdom, then it should be combined with one's own characteristics. In this way, for things that cannot function, the common and sound object, etc.,