Tibetan
ད་པར་མཁྱེན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་གོམས་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་གྱི་རང་གི་དོན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་དེ་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལྡོག་པ་མེད་པ་ནི་སྔོན་ཡང་ དེ་ལ་མངའ་བ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གྲུབ་ཕྱིར་ཆགས་བྲལ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འདི་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞུགས་པར་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཐུགས་ངས་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་རྟོག་པ་གཞན་དག་གིས་འདི་རྟོགས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་ནི་ཁོ་བོ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞུགས་པ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པ་སྟོན་པར་མཛད་པས། མངོན་པར་འདོད་ཆགས་པ་ཆེས་ལྷག་པ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་འབྲས་བུ་ཙམ་བཞེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་འདོད་པ་ཉིད་ལ་དེ་རྟོགས་པ་ཡོད་ན་བྱེད་པ་རྫོགས་པ་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་བྱེད་པ་རྫོགས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །བརྩེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཞུང་དེས་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པོ་དེ་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་ཉིད་དང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དག་གིས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གོམས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བསྟན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སྤྱོར་བ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨོས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དེ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡོན་ཏན་གསུམ་མཁྱེན་པ་དེ་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་བའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ནི་ལམ་གོམས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་སྐྱོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཇི་ལྟར་ཚད་མར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གསུང་བར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མངོན་པར་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་གསུང་བ་པོ་དེ་ ཉིད་ཀྱང་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་མཛད་པ་ཉིད་དང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཚིག་དག་གིས་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་མཁན་པོ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པ་དང་བདེན་པ་འཆད་པ་དང་དེ་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་བརྩོན་པའོ། །སྟོན་པ་དེ་ལྟའི་དངོས་བསྟོད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོན་པ་དེ་ལྟའི་དངོས་བསྟོད་དེ་ཚད་མས་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟོད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ནི། སྟོན་པ་དེ་ལྟའི་དངོས་བསྟོད་ནི། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་བསྟན་ཅིང་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་སྦྱར་བ་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས། ལེའུ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད། བམ་པོ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་པ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ལ་མི་སླུ་བའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་གཉི་ག་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སླུ་བ་དེ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གསལ་བའི་དབྱེ་བས་མཚོན་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་སླུ་བའི་དེ་ཉིད་གསལ་བའི་དབྱེ་བས་ཤེས་པར་འདོད་ན་ཡང་མཚན་ཉིད་གཅིག་གིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་གྲང་ན། རེ་ཞིག་རྣམ་པ་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མི་སླུ་བ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་མཚན་ཉིད་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གང་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སླུ་བ་ཉིད་ལས་སོ།། དེ་ཉིད་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན
Chinese
因此说了“如今了知之故”等等。如果说，如何得知在因位串习之道是为利他，而非为自利呢？因此说了“即使谁如此领会”等等，意思是说，如果做了该做之事，对利他之行没有退转，那是因为以前就已具有。又说“那也会显现”，意思是说，因为“已成就，故无贪著”等语句，立即就会显现。所谓“显示安住于舍”等等的传承，是指世尊现证圆满菩提之后，立即因为心意深邃，其他分别念无法理解此法，因此我将不语，安住于舍，这是为了产生等等的意义。所谓“是令众生成熟之因”，是指因为示现深奥之法，通过生起极大的贪著，从而使众生得以成熟。所谓“那并非仅仅希求其果”，意思是说，并非仅仅希求领会的果实。如果仅仅希求果实，那么领悟它就必然是具有圆满作用的，而与此相违的，也必然是不具有圆满作用的，像这样遍及，就是相违的对境。在“以慈悲”等等中，该论典阐述了慈悲和智慧二者是正量的成立者。这两个也依次以利益有情和如来之语进行了阐述。如果具有串习道之特征的教法本身，不是近取正量，那为何要说偈颂呢？因此说了“彼智慧亦具能立”等等，三功德的了知者，也是以如来之语来显示的，而具有能立，是因为串习道本身就是能立的缘故。如果这样，那么救护者本身的语句如何呢？
English
Therefore, it is said, "Therefore, knowing now," and so on. If one asks, how can one know that the path of habituation in the causal state is for the benefit of others and not for one's own benefit? Therefore, it is said, "Even if someone understands it in this way," etc., meaning that if one has done what should be done, there is no turning back from the act of benefiting others, because one already possessed it before. It is also said, "That will also appear," meaning that because of the statements such as "Having achieved, therefore there is no attachment," it will appear immediately. The so-called lineage of "showing dwelling in equanimity," etc., refers to the fact that immediately after the Blessed One attained perfect enlightenment, because of the profoundness of his mind, other discriminating thoughts could not understand this Dharma, therefore I will not speak, and dwell in equanimity, which is for the purpose of generating meanings such as these. The so-called "is the cause for ripening sentient beings" means that because of showing the profound Dharma, sentient beings are ripened through generating extreme attachment. The so-called "that is not merely desiring its fruit" means that it is not merely desiring the fruit of understanding. If one merely desires the fruit, then realizing it must necessarily have a complete function, and what is contrary to this must necessarily be without a complete function, and such pervasion is the object of contradiction. In "with compassion," etc., that treatise explains that compassion and wisdom are the establishers of valid cognition. These two are also explained in order by the words of benefiting sentient beings and the Tathagata. If the teaching itself, which has the characteristic of the path of habituation, is not a proximate valid cognition, then why should verses be spoken? Therefore, it is said, "That wisdom also possesses the means of proof," etc., the knower of the three qualities is also shown by the words of the Tathagata, and possessing the means of proof is because the path of habituation itself is the means of proof. If so, then what about the words of the protector himself?
Chinese
如果这样成立为量，那么就说了“在那个宣说中”等等。为了表明，从明显结合的方面来说，那位宣说者本身也在利益众生，并且以善逝的语言来救护。如果说了“具有慈爱”等等。应当与“宣说具有如是所说功德的堪布”相连。如是所说的功德，就是讲说美好和真实，以及证悟它和随之精进。 “导师如是的真实赞颂是”：意思是导师，如来之语，宣说如是事物的如是真实赞颂，就是以量来赞颂的意思。这样，以赞颂如是的自性，世尊本身就是量，因此从量的方面来赞颂，就是“导师如是的真实赞颂是”的意思，成为一个意思。因此，也从法句中宣说了，就是宣说量决定的不同方面。暂且“现量”等等，是为了通过显示五种识蕴来显示和宣说它。论师释迦慧所著《量理释难解》中，第二品完。 《量理释》第四十九卷。现量和比量都具有不欺骗的特征，因为二者对于事物都是不欺骗的。 “当它成为要表达的”：就是不欺骗本身，因为想要以现量和比量的清晰差别来表达。即使想要以不欺骗本身的清晰差别来了解，也应当以一个特征来表达吗？如果以特殊特征来改变呢？暂且第一种情况不是，因为除了不欺骗本身之外，没有其他普遍存在于现量和比量中的一个特征，因为没有说存在不同于它的一个特征。 “从那”就是从不欺骗本身。
English
If it is thus established as valid cognition, then it is said, "In that declaration," and so forth. In order to show that, from the aspect of manifest combination, that very speaker also benefits beings and protects them with the words of the Sugata. If it is said, "Having love," and so forth. It should be connected to "declaring the Khenpo who possesses such qualities as spoken of." The qualities as spoken of are explaining what is good and true, and realizing it and striving accordingly. "The actual praise of the teacher as such is": it means the teacher, the word of the Tathagata, the actual praise of declaring such a thing as such, is the meaning of praising with valid cognition. Thus, by the very nature of such praise, the Bhagavan himself is valid cognition, therefore praising from the aspect of valid cognition is the meaning of "the actual praise of the teacher as such," becoming one meaning. Therefore, it is also declared from the Dharmapada, which is explaining the different aspects of the determination of valid cognition. For the time being, "direct perception" and so forth, is in order to show and declare it by showing the five aggregates of consciousness. In the Difficult Explanation of the Commentary on the Explanation of Valid Cognition, composed by the teacher Shakya Lodro, the second chapter is completed. The 49th fascicle of the Explanation of Valid Cognition. Both direct perception and inference have the characteristic of being non-deceptive, because both are non-deceptive with respect to objects. "When it becomes what is to be expressed": it is non-deceptive itself, because it is desired to express it with the clear distinction of direct perception and inference. Even if one wants to know with the clear distinction of non-deceptive itself, should it also be expressed with one characteristic? If it changes with a special characteristic? For the time being, the first case is not, because other than non-deceptive itself, there is no other characteristic that pervades direct perception and inference, because it is not said that there is one characteristic different from it. "From that" means from non-deceptive itself.