Tibetan
་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུས་མཉམ་དུ་འབྱུང་བ་ཅན་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པའི་རྫས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པའི་ལུས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བློ་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མ་རིགས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་སྟེ་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ནོ། །མ་གྲུབ་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །འཁོར་བའི་ཆོས་ཅན་འགའ་ཞིག་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། བདག་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད། བམ་པོ་བཞི་བཅུ་རྩ་བདུན་པ། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་པ་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མི་སྣང་བ་སྟེ། ལྟ་བ་པོ་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །ཅི་སྟེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩམས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁོ་བོ་འབད་རྩོལ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བདག་དང་གིར་སྒྲོ་འདོགས་པས་འཁྲུལ་པར་སྐྱེས་པ་ན། ཤེས་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་རྒྱུར་བྱས་ནས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བདག་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། གང་གི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཆགས་པས་ཏེ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཆགས་པས་བྱས་པའི་འཇུག་པ་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་བྱས་པའི་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན
Chinese
所谓的“此者”，是因为是同时产生的缘故。也不是无因，因为会成为常有或常无的过失。所谓的“具有功德的物质产生”，意思是说，不会产生具有贪欲等对境的功德的功德的身体。颠倒的智慧是指具有常等颠倒之相的非理作意。所谓的“如是所说的因和自性”，是指无常等的自性。所谓的“如是所说的因自性”，是指有之贪爱，也就是因的自性。所谓的“不成之故”，也是因为理由不成之故。所谓的“轮回的法者有些也”，等等，是为了阐述，意在说明因为遮止了自我等等。 《释量论》的注释，第四十七品。如果说有些轮回者，是指说有我者。稍微也不显现，是因为见者无我的缘故，是这样想的。如果说针对我们等等而作，那么就是不成立，是因为产生我们等等对我们努力的这种决定的缘故。如果又说没有我，那么即使如此，也因为分别识执著于我和我所而产生错乱，所以说识以作用为因来见。为了损害分别识的因本身之执著。即使已经确定无我，但听闻、思维、修习等的次第也不会没有结果，因此，就用“彼即是闻所生”等来阐述。连接词是“某者于某处”等，这显示了执著于我的确是进入的原因，因为对某者进行分别执著。因为对它贪著，也就是对存在着显现贪著的那个，就称作那个。与分别执著的贪著所作的进入相应。凡是对某处贪著并相应者，也与显现贪著所作的进入相应，这是总括的意义。
English
The so-called "this one itself" is because it arises simultaneously. It is also not without a cause, because it would lead to the fault of being either permanent or non-existent. The so-called "the arising of substance with qualities" means that a body with the qualities of the qualities of objects such as desire will not arise. Perverted intellect is the non-reasoning mind that has the characteristic of perversion such as permanence. The so-called "cause and nature as explained" refers to the nature of impermanence and so on. The so-called "cause and nature as explained" refers to the craving for existence, which is the nature of the cause. The so-called "because it is not established" is also because the reason is not established. The so-called "some of the phenomena of samsara," etc., is to explain, intending to show that it is because of the negation of self and so on. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, Chapter Forty-Seven. If some samsarins say, it refers to those who assert a self. It does not appear even slightly, because the seer is without self, this is what is thought. If it is said that it is made for us and so on, then it is not established, because it generates the certainty that we and so on are making efforts for us. If it is said again that there is no self, then even so, because the consciousness itself clings to self and what belongs to self, and thus arises delusion, it is said that consciousness sees with action as the cause. In order to harm the clinging of the cause of consciousness itself. Even if it has been determined that there is no self, the sequence of hearing, thinking, and meditating will not be without result, therefore, it is explained by "that is born from hearing" and so on. The connector is "someone to somewhere" etc., which shows that clinging to self is indeed the cause of entering, because of the imputation to someone. Because of attachment to it, that is, to that in which manifest attachment exists, it is called that. It is endowed with the entry made by the attachment of imputation. Whoever is attached to and endowed with something is also endowed with the entry made by manifest attachment, this is the summarized meaning.
Tibetan
་ཏོ། །མངོན་པར་ཆགས་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རེ་ཞིག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དོན་དུ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཉིད་དུ་དེ་དག་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱང་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །གནས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་ལ་རག་ལས་པ་འཇུག་པའི་དོན་དུའོ། །བདག་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ཅན་ནི་གནས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མཐོང་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། མངོན་པར་ཆགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་འདུ་བྱེད་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔེ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བདག་གི་བདེ་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཆགས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བརྩེ་བ་ཁོ་ནས་ཡིན་ནོ། །འདི་འཆིར་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཡང་བར་མ་དོར་གགས་བྱེད་པ་ནི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གགས་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཅན་གྱི་ལས་ཀྱི་འཕངས་པའི་སྲིད་པ་ཡོད་ན་རིགས་པ་འདི་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ངེས་པའི་ལས་ངེས་པས་འཕངས་པའི་དུས་ངེས་པ་ཅན་གྱི་སྲིད་པ་ལ་བར་མ་དོར་གགས་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གླ་དང་རྔན་པ་དང༌། གླ་བའི་རིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟ་པ་དང་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཤེས་པ་ནི་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་འཛིན་པ་སྟེ། འདིས་ནི་མ་རིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ཡིན་པ་ དེ་ལྟར་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །སྦྱོར་བ་གཉིས་པ་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ལ་བདག་ཏུ
Chinese
多。完全执著仅依赖于此而行，故为自性之理。略言之，所谓执我等，即对于何者有执我的束缚，则称之为彼。所谓“为其义故”，即为利益自己之义，思惟于断除烦恼之后，立即获得彼等无余蕴之涅槃。所谓“安住而入”，即为安住依赖而入之义。以见自之近需为因者，即是安住而入。于此不见近需，如是则为不见因。将利益他者与非因贪著有情相连，是为断除完全执著之故。五取蕴是行，彼即是痛苦，因其为不合之性故。于何者有对境，则称之为彼。所谓“于彼贪著”等是譬喻之显示，彼亦非为显示自之安乐义，亦非因贪著，然唯是因慈爱。所谓“此非束缚者”，即彼非安立者。若于中有间断，则因是无余涅槃之故。若有能间断者之业所抛之有，则此理是也。若非如是，则于定业所抛之定时之有，实无中有间断者。工资与酬劳，及工资之价，实非异义。所谓“不恒常等之自性”，即不恒常与非安乐，及无我等之自性之义。颠倒之识，即执著恒常与安乐等之体性，此乃显示非理。凡已舍弃我见者，则遍于无先有有情见者，与其相违者，亦是有先有有情见者，如是则为能遍之相违所缘。第二之结合亦是能遍之相违所缘，因于舍弃我见者
English
To. Since complete attachment depends solely on this to proceed, it is the reason of self-nature. Briefly, what is called grasping at self, etc., is what is called that for whatever has the bondage of grasping at self. What is meant by "for its sake" is for the sake of benefiting oneself, thinking that immediately after abandoning afflictions, one will attain the nirvana of those aggregates without remainder. What is meant by "entering into abiding" is for the sake of entering into dependence on abiding. That which has the cause of seeing what is needed for oneself is entering into abiding. If one does not see what is needed here, then one does not see the cause. Connecting benefiting others with not being attached to sentient beings is because of abandoning complete attachment. The five aggregates of appropriation are formations, and that itself is suffering, because it is of a nature of incompatibility. Whatever has an object is called that. What is meant by "attachment to that," etc., is an example of showing that it is not shown for the sake of one's own happiness, nor is it because of attachment, but only because of love. What is meant by "this is not a binder" is that it is not a placer. If there is an interruption in the intermediate state, it is because it is nirvana without remainder. If there is existence thrown by the karma of one who is able to interrupt, then this is the reason. If it is not so, then in the existence of a fixed time thrown by fixed karma, there is actually no interruption in the intermediate state. Wages and rewards, and the price of wages, are actually not different meanings. What is meant by "the nature of impermanence, etc." is the meaning of the nature of impermanence and non-happiness, and selflessness, etc. Perverted knowledge is grasping at the nature of permanence and happiness, etc., which shows unreasonableness. Whoever has abandoned the view of self is pervaded by the absence of one who has a prior view of sentient beings, and what is contrary to that is also one who has a prior view of sentient beings, thus it is the object of the contradictory that pervades. The second combination is also the object of the contradictory that pervades, because for one who has abandoned the view of self