Tibetan
ད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་གཅིག་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུས་ཇི་སྲིད་གྱུར་པ་དེ་འཕོས་པ་མེད་པའི་དེ་སྲིད་དུ་རིགས་མཚུངས་པ་སྟེ། རིགས་གཅིག་པ་གྱུར་ པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར། འདོད་པར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་རེ་རེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་རིམ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་གྱུར་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེར་གྱུར་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གྱུར་པའི་རྒྱུ་མཚན་འབྱུང་བ་ཙམ་ཅུང་ཟད་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། དེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །འབྱུང་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་དེ་ལ་ཞེན་པའོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་ཞེ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་ན་བདག་གི་དངོས་པོ་གདུང་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་རྟེན་ནི་གཞིའི་དངོས་པོའོ། །མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བས་སོ། །དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་དང་ཚུལ་ཅན་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་རེག་བྱ་ཡོད་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་གཟུགས་རེག་བྱ་དང་ལྡན་པའི་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་བྱ་ཡོད་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་སེམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྡོག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གཅིག་ཐག་ཉེ་བ་བསྟན་ནས་གཉིས་པ་དེ་ལ་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ལྡོག་པ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ
Chinese
此为彼也。名为安住于完全转变之差别中，意为时间长短与转变相同，在未变动的时间内，种类相同。若以种类相同之转变所应成办之事，为何贪欲等一切心识不能同时生起？答：欲生起则可，然贪欲等心识，各各刹那次第生起，具有转变各异之状态。是故说于各刹那之转变等。以转变之因，仅是稍微生起之任何事物等，阐述其为无因。生起之自性，因其本体相同，且恒常具有能力，故一切转变应同时生起，此为总括之义。过失等，对自我与我所之显现执着，即是对彼之贪恋。言“等”字，则包含嗔恨与我慢等。因此，生起之时，意为烦恼生起时，自我之事物会受到损害。善等业是行为，其果报安乐与痛苦是享受者。彼等之所依是基础之事物。具有该特征者，即称之为彼。名为不可言说，意为以不可言说之补特伽罗。名为随顺事物转变者，意为随顺能转变成因之事物，词语应如是连接。若有触，则应生起眼识，因眼识之境，具有色与触之集合。若有触，则认为会生起眼识。若非如此，则名为所说特征之相违，意为显示一因邻近，而于第二因中显示无有，即是所说特征之相违。如是转变之相违，即成立为他因。彼即以“若如是”等显示。
English
This is it. It is called abiding in the distinction of complete transformation, meaning that the length of time is the same as the transformation, and within the unchanged time, the kind is the same. If the things to be accomplished by the transformation of the same kind, why can't all the minds such as greed arise at the same time? Answer: If desire arises, it is possible, but the minds such as greed arise in sequence at each moment, with different states of transformation. Therefore, it is said that the transformation at each moment, etc. The reason for the transformation is only the slight arising of anything, etc., to explain that it is without cause. The nature of arising, because its essence is the same, and it always has the ability, so all transformations should arise at the same time, which is the meaning of summary. Faults, etc., attachment to the appearance of self and what belongs to self is attachment to it. The word "etc." includes hatred and pride, etc. Therefore, at the time of arising, it means that when afflictions arise, the things of the self will be damaged. Good deeds, etc., are actions, and their results, happiness and suffering, are enjoyers. Their basis is the basic thing. Whoever has that characteristic is called that. It is called unspeakable, meaning the unspeakable person. It is called the one who follows the transformation of things, meaning that it follows the things that can be transformed into causes, and the words should be connected in this way. If there is touch, then eye consciousness should arise, because the object of eye consciousness has a collection of form and touch. If there is touch, it is thought that eye consciousness will arise. If it is not so, it is called the contradiction of the said characteristic, meaning that showing one cause is close, and showing that there is nothing in the second cause is the contradiction of the said characteristic. The contradiction of such a transformation is established as another cause. That is shown by "if so," etc.