Tibetan
ན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རང་གི་མཚན་ཉིད་དག་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱི་སྤྱི་ཞེས་ཉེ་བར་གདགས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་སྐྱེ་བ་ན་རྣམ་པ་གཅིག་པ་འདི་དངོས་རྣམས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པར་བློའི་རྣམ་པར་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ཁོ་ན་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དངོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་དོན་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ཅན་སྐྱེ་བ། གང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིས། རང་སྣང་བས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ལོག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅིང་འགེགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློས་སོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཅན་ཞིག་གིས་ཤེ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཏེ་འདིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པས་སོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་ཐ་དད་པ་བསྒྲིབས་ཤིང་ཐ་དད་པ་ཉིད་བཀབ་པ་རྣམས་ངོ་བོ་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་གིས། ཐ་དད་པ་མིན་ཞིང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ༌། །བློ་དེ་ལ་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་དབང་གིས་ནི་སྤྱི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་ཏེ། བློས་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱི་ཞེས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བློ་དེས་ཇི་ལྟར་ཀུན་བཏགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ལྟར་སྤྱི། །དེ་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འཆད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་སྦྱར་རོ། །གང་རྣམས་ལ་རིགས་མཐུན་པ་དེ་དག་ལས་གཞན་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཡོད་པའི་དེ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ལས་གཞན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཅན་ཏེ། རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ །།བམ་པོ་དགུ་པ། རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་ཐ་དད་པ་དག་ལས་ཡང་ཐ་མི་དད་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་མཐུའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མཐུན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་སྐྱེ་ན་དེ་ལྟ་ན་དེས་རང་གི་རྒྱུ་དང་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དག་གིའོ། །ཞེན་པར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཁོ་ནའི
Chinese
如是。如是，暫且僅僅對於各自的自相，安立為異類之總，如是宣說。另一方面，依賴於成為自性之一個顯現之因的事物，生起分別之具有一個相狀的心識時，此一個相狀，對於事物諸法施加增益，成為心識之相狀中語詞施設之支分者，彼即是總。彼即是，以「其他」等顯示。所謂依賴於各別事物諸法，即是依賴於相異各自之自相，生起心識義一之顯現者。以何者，以各自之體性。以自顯現遮蔽、阻礙他者之體性，相異各自之自相。彼，即是以心識。以何種差別？以世俗諦，即以此遮蔽各自之自相故。雖以自性是各別，然隱蔽各別，且遮蓋各別者，以體性異品之相違而假立，僅僅以牛性等之體性。顯現為非各別且混合之狀。於彼心識，以思惟之力，以增益一個相狀之力，則極為宣說總存在。僅僅對於心識假立之相狀，宣說為總，是為總結語。彼心識如何假立、增益，如是總。彼於勝義諦中不存在。以「具有分別者」等闡釋。所謂具有分別者，此與心識相連。對於何者，具有同類者，彼等異於彼，彼相違於彼，彼存在之彼等，即是相違於彼等之異者，是為異品之相違者之總結語。 第九品。自之習氣之自性，即是分別習氣之自體，即是從各別者中，亦產生不各別之知識之能力。隨順彼者，即是相符，若於各別者中，亦生起具有一個相狀者，如是，則彼已隨順自之因。彼等，即是事物諸法之。執著，即是此是事物諸法僅僅之
English
Thus it is. Thus, for the moment, it is said that only for their own characteristics, it is closely established as the generality of other categories. In one aspect, when a discriminating mind with a single aspect arises relying on the objects that have become the cause of appearing as a single aspect of nature, this single aspect affixes an imputation to the objects, and that which becomes a part of the application of words to the aspect of the mind is the generality itself. That itself is shown by "other" and so on. The so-called relying on the various objects is that relying on the different individual characteristics, a mind arises that appears as one meaning. By what? By its own essence. By its own appearance, it obscures and obstructs the essence of others, the different individual characteristics. That, that is, by mind. With what kind of distinction? By conventional truth, that is, because it obscures its own characteristics. Although by nature they are different, they obscure the differences and cover the differences themselves, and are nominally established as the opposite of different kinds of entities, only by the nature of being a cow, and so on. It appears as if it is not different and mixed. In that mind, by the power of thought, by the power of imputing a single aspect, it is proclaimed that generality exists. It is said that generality is only the aspect imputed by the mind, which is the concluding statement. How does that mind impute and impute, so is the generality. That does not exist in the ultimate sense. It is explained by "having discrimination" and so on. The so-called having discrimination is connected with this word mind. For those who have similar kinds, those who are different from them, those who are the opposite of them, those who exist, those are the ones who are the opposite of those others, which is the summary of those who are the opposite of different kinds. Ninth fascicle. The nature of one's own habit is the self-nature of the habit of discrimination, that is, the ability to generate non-different knowledge even from different things. To follow it is to conform, that is, if a single aspect arises even in different things, then it has conformed to its own cause. Those, that is, of the objects. To be attached to, that is, this is only of the objects.
Tibetan
་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེའོ། །དངོས་པོ་དེ་རྣམས་འདྲེས་ཤིང་ཐ་མི་དད་པ་ལྟ་བུར་བྱེད་པར་ཀུན་དུ་སྟོན་ཏེ། ངོ་བོ་གཅིག་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བློ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་སྣང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་གང་དག་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པ་འདྲ་བ་ཅིག་ཡོད་པ་དཔེར་ན་བུམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སྒྲུབ་པར་འཛིན་པའི་གོང་བུ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་གཅིག་པ་ཅན་ནོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཉེད་དོ། །དེ་རྒྱུར་གྱུར་པས་གཞན་དེའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རང་གི་ངོ་བོ་མང་པོས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་ཅན་དེ་གང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་དང༌། ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་གྲངས་བཞིན་དུ་དངོས་སུ་དང༌། བརྒྱུད་པས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། བློ་འདི་དེ་ལྟ་བུར་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་བློ་འདིས་རང་གི་ངོ་བོས་རང་སྣང་བས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དེ་དག་ནི་དེས་ཞེས་བྱ་བ་བློས་ཐ་དད་པ་བསྒྲིབས་ཤིང་ཐ་དད་པ་ཉིད་བཀབ་པས་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་ གིས་ཞེས་བྱ་བ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ལ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་རྟག་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བློའི་སྣང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་སྟེ་བློ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་སྤྱི་ཡིན་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་སྦྱར་རོ། །གང་དག་གིས་སྤྱི་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན་བློ་ལ་སྣང་བ་རྣམས་ཁོ་ནའི་སྟེ་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་དག་ཁོ་ནའི་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་འདི་ཡང་བུམ་པའོ། །འདི་ཡང་བུམ་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་མི་གསལ་བ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་དག་ནི་བློ་ལ་སྣང་བ
Chinese
说是“本体是一”，这是对事物的一种虚构。普遍地显示那些事物混合且看似无差别，用“显示本体是一”来表达。又为何那个心将自己的本体虚构给其他事物呢？因此说了“所要成立的”等等。对于哪些事物，存在着相似的所要成立的和能成立的呢？例如，瓶子等所要成立的是盛水等，能成立的是瓶子的团块等，像这样相同的事物，就是所要成立的和能成立的具有同一性。那个事物的自性就是它。由于它成为因，从其他那些不是所要成立的和能成立的事物中，各种不同的事物的自性，也以众多的自性之相，产生出具有同一性的分别念之心的特征，并且那种分别念的习气自性，也是从那些事物中产生的。对于什么，分别念的习气和不同的事物，按照数量，直接和间接地产生，对于那个，就那样称呼它。因此，这个心以那种方式将自己的本体虚构给其他事物，所显现的就是那个。那个，就是心，被称为世俗。如何呢？因为这个心以自己的本体，以自己的显现，遮蔽了其他事物的本体，事物的本体。那些事物，被那个心遮蔽了差别，遮盖了差别性，因此被称为“以某种本体”。由于具有分别念的心虚构，所以显现于分别念的心中。从那之后等等，是随行者常恒者们，对于心的显现，也就是对于分别念的相，对于心安住的同一本体，称之为总相，将这个与上述内容结合起来。哪些称之为总相呢？仅仅是显现于心中的事物，也就是仅仅是那些显现于心中的事物。体验自己的特征之后，就像体验的那样，“这也是瓶子”，“这也是瓶子”，像这样不清晰的分别念之心，具有瓶子等相的那些，就是显现于心中的。
English
It is said that "the essence is one," which is a fabrication about things. It universally shows that those things are mixed and appear to be undifferentiated, expressing it as "showing the essence is one." Furthermore, why does that mind fabricate its own essence onto other things? Therefore, it is said, "what is to be established," and so on. For which things are there similar things to be established and things that can establish? For example, what is to be established by pots, etc., is holding water, etc., and what can establish is the lump of the pot, etc. Like this, the same things are what is to be established and what can establish have the same identity. The nature of that thing is it. Because it becomes the cause, from other things that are not to be established and cannot establish, the nature of various different things, also with many aspects of nature, produces the characteristic of a discriminating mind that has the same form, and the habitual nature of that kind of discrimination also arises from those things. For what, the habitual nature of discrimination and different things, according to number, directly and indirectly arise, for that, it is called that. Therefore, this mind in that way fabricates its own essence onto other things, what appears is that. That is the mind, called conventional. How is it? Because this mind with its own essence, with its own appearance, obscures the essence of other things, the essence of things. Those things, the difference is obscured by that mind, the difference itself is covered, therefore it is called "with some essence." Because the mind with discrimination fabricates, it appears in the discriminating mind. From then on, etc., are the followers, the constant ones, for the appearance of the mind, that is, for the aspect of discrimination, for the same essence in which the mind abides, they call it the general characteristic, combine this with the above content. Which ones are called the general characteristic? Only the things that appear in the mind, that is, only those things that appear in the mind. After experiencing one's own characteristics, just as one experiences, "this is also a pot," "this is also a pot," like this, the unclear discriminating mind, those with the aspect of pot, etc., are what appear in the mind.