Tibetan
མ་ལས་ལོག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་སྟོན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་གིས་དུ་མ་ལས་ལོག་པའི་ཆོས་ཅན་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དུ་མ་ལས་ལོག་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་བརྟག་གོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པས། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །དེས་གཞན་པའི་བག་ཆགས་ཏེ་ནུས་པའོ། །དེ་སང་པ་ནི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་དང་དག་ལ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་དེ་དག་གིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་ཅིང་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཅན་དག་གིས་ཤེ་ན། དེའི་དངོས་པོ་ངེས་པའི་དོན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བ་གང་ལ་དེའི་དངོས་པོ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ངེས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེའི་དངོས་པོ་ངེས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་དག་ལ་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། གཞན་ལས་ནི་དེའི་དངོས་པོ་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དངོས་པོ་ངེས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དོན་ཡང་ཡིན་པ་ཞེས་ལས་འཛིན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་ངེས་པའི་དོན་གཅིག་ཡིན་ཡང་དུ་མ་ལས་ལྡོག་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བློ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཉིད་ཐ་དད་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་བློ་སྣང་བ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་བློ་ལ་སྣང་བའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དག་ལས་ཉེས་པ་ཆོས་ནི་ཆོས་ཅན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ནི་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་གཞན་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་དག་གིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་གཅིག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ནི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བརྗོད་པ་དག་བཞིན་དུ་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དག་བཞིན་དུ་ཆོས་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀྱང་རྣམ་པར་གཅོད་པ་གཞན་འཕེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འདོད་པ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཞེས་བྱ་པའི་སྒྲས་འདོད་པ་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བརྡའི་ཁྱད་པར་མི་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྡའི་ཁྱད་པར་འདི་མི་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བཤད་མ་ཐག་པ་འདི་ནི་སྒྲའི་དོན་བློ་ལ་སྣང་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལ་སྟེ། མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དྲུག་པ་ནི་བ་ལང་གི་བ་ལང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་བ་ལངས་ལ་བ་ལང་ཉིད་གནས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བ་ལང་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བ་ལ་ལང་ལ་སྒྲ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྡུའོ། །མཐོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དག་ལ་དམིགས་པ་དང་ངོ༌། །བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མང་པོའི་ཕྱིར་ཆོས་མང་པོ་དེ་ལ་མང་པོའི་ཚིག་གི་བྱེ་བྲག་བ་ལང་ཉིད་དང༌། རྫས་ཉིད་དང་ས་ལས་གྱུར་པ་ཉིད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལའང་མི་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་པོའི་ཚིག་འདི་ནི་ཁྱོད་ནི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་ན། ཆོས་ཅན་ཡང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མང་པོའི་ཚིག་མི་རུང་ངོ༌། །།གྲུབ་པའི་མཐའ་སྦྲ་བས། འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡུལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རག་ལས་པ་ནི། འགའ་ཡང་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་རྣོན་གྱི་དོན་དུ་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྨྲ་
Chinese
因为在与非母者相异的有法上，显现为如同一个，因此凭借它，将与众多相异的有法安立为一个。因为与众多相异，所以认为应对其考察相异之法的差别。这样的有法，与“是声音的对境”连用，为了生起如是说法者的分别念显现，所以说声音。因为是与他者相异的分别念显现的声音的对境。所以认为成立为遣除他者的对境。不仅是声音，分别念也作为对境，所以说了“体验它”等。体验自己的自性，即是体验它。由此产生的他者的习气，即是能力。与之相应，即是与产生果相符。与任何分别念相连，在它上面有生起，那些作为对境。什么样的差别呢？以它的事物决定的意义者，即在任何分别念显现上，有它的事物外境决定的，那就是它的事物决定。在任何分别念上有那样的意义，就称那些为，将显现和应分别的事物合为一体而进入者，是这样的词语。 与他者相异，即是它的事物决定的意义，这样出现。那时，它的事物决定也是，意义也是，应作业持式。它的事物决定的意义虽然是一个，但与众多相异，这样连用。心识显现本身，称为法与有法的名言，因为是应安立为名言，所以名言即是法与有法本身，是各异的。此，是指差别舍弃他者与不舍弃他者的自性。如此说，在心识显现上，凡是安立为法与有法的，那些就不是应说为互相是彼与此的。如果不是那样，如何能从显现在心识上的意义差别中，产生声音自性的名言本身，以及其他的
English
Because on the phenomena that are different from the non-mother, it appears as if it were one, therefore, by means of it, the phenomena that are different from the many are established as one. Because it is different from the many, it is thought that one should examine the differences of the different dharmas on it. Such a phenomena, used in conjunction with "is the object of sound," in order to generate such an appearance of the speaker's conceptualization, therefore speaks of sound. Because it is the object of the sound of the conceptualization appearance that is different from others. Therefore, it is considered to be established as the object of eliminating others. Not only sound, but also conceptualizations act as objects, so it is said "experience it" etc. Experiencing one's own nature is experiencing it. The habit of others produced by this is the ability. Corresponding to it is in accordance with the production of fruit. Connected with any conceptualization, there is arising on it, those act as objects. What kind of difference? With those whose meaning is determined by its object, that is, in any conceptual appearance, there is the determination of its object, the external object, that is the determination of its object. In any conceptualization there is such a meaning, those are called, those who enter by combining the appearance and the object to be distinguished, is such a word. Different from others, that is, the meaning determined by its object, appears in this way. At that time, its object is also determined, and the meaning is also, it should be done in the karmadhāraya style. Although the meaning determined by its object is one, it is different from the many, used in this way. The mind's appearance itself is called the terms dharma and dharmin, because it should be established as a term, so the term itself is the dharma and dharmin themselves, which are distinct. This refers to the nature of the difference between abandoning others and not abandoning others. It is said in this way that on the appearance of the mind, whatever is established as dharma and dharmin, those should not be said to be mutually this and that. If it is not so, how can the term of the nature of sound itself, as well as others, arise from the difference in meaning appearing in the mind?
Chinese
不应说。从彼性与异性中，过失“法从有法”等说，法非有法之外。为何耶？因不言他义故，因法与有法之语，说一差别故。法即有法者，亦非二。为何耶？如彼所说，如有法所说之语，如法所说者，亦成遣除他差别之过。如是则不解意欲故，以法名，不解意欲，舍弃他差别之差别故。不应作名之差别，谓以法名，显示舍弃差别之差别，不应作此名之差别。法与有法，应说为彼性与异性，此乃说语之义显于心识。于事物者，乃外境之于，以唯无故，不应说为彼性与他性。他人说“法与有法 等”，第六者，谓牛之牛性。语“等”者，谓牛性住于牛上。又以牛性之故，牛上施设语等之差别也。见与者，乃缘于结合等。以牛性等众多法故，于众多法上，多语之差别，牛性与物性及地所成性等，凡所见者，亦不应理于一有法，以法等与有法无别故。此多语，汝若唯施于论宗之有法，然有法亦是一，故于彼不应理多语也。。成立之边际。说“于此已说竟”，谓语等之安立，依赖于境之自性者，以“无有”等已说竟。又为显示锐利之义故，说“复次”等，谓
English
It should not be said. From thatness and otherness, the fault is stated as "dharma from the possessor of dharma," etc. Dharma is not other than the possessor of dharma. Why? Because it does not express another meaning, because the words of dharma and the possessor of dharma express one distinction. Dharma, which is the possessor of dharma, is not two either. Why? Because, as it is said, if the words expressing the possessor of dharma are like those expressing dharma, it would be a fault of eliminating other distinctions. If so, because the intention is not understood, by the name of dharma, the intention is not understood, because it abandons other distinctions. The distinction of names should not be made, saying that by the name of dharma, it shows the abandonment of the distinction of distinctions, this distinction of names should not be made. Dharma and the possessor of dharma should be said to be thatness and otherness, this is the explanation of the meaning of words appearing in the mind. As for things, it is the "of" of external objects, because it is only non-existent, it should not be said to be thatness and otherness. Others say "dharma and the possessor of dharma etc.," the sixth is called the cow's cow-ness. The word "etc." means that cow-ness resides on the cow. Also, because of the cow-ness, the distinction of applying words to the cow, etc. Seeing and, etc., are aimed at combinations, etc. Because of many dharmas such as cow-ness, on those many dharmas, the distinction of many words, cow-ness, substance-ness, and earth-originated-ness, etc., whatever is seen, is also not reasonable for one possessor of dharma, because dharmas, etc., are inseparable from the possessor of dharma. This many words, if you only apply it to the possessor of dharma of the doctrine, but the possessor of dharma is also one, so many words are not reasonable for it. . The limit of establishment. Saying "it has already been said here," means that the establishment of words, etc., depends on the self-nature of the object, it has already been said by "there is none," etc. Also, in order to show the meaning of sharpness, saying "furthermore," etc., means