Tibetan
ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་སྒྲོ་འདོགས་པས་དབེན་པ་ལ་འཇུག་ཏུ་ཟད་མོད། འོན་ཀྱང་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དབེན་པ་ཉིད་གཞན་སེལ་བར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྲ་འདོགས་པས་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ངེས་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་སེལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི། སྒྲུབ་པས་དངོས་པོར་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ངེས་པ་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་མ་གཏོགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།། །།བམ་པོ་བདུན་པ། གལ་ཏེ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་རྫས་ལ་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ནས་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་བྱེད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པ་ལ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་མི་ངེས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ངེས་པ་དང་སྒྲ་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཁོ་ནར་འཇུག་གོ །སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་གཞན་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པ་དེ་སྙེད་པ་ཁོ་ན་དང་སྒྲ་ཡང་དེ་སྙེད་ཁོ་ན་འཇུག་གོ །རྒྱུ་ངེས་ན་ངེས་པ་དང་སྒྲ་དེ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། ། གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་དང་སྒྲ་དག་གིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་གསལ་བར་བྱེད་ན་ནི། དངོས་པོ་གཅིག་པུ་གཅིག་ཅིག་ལ། སྒྲའམ་བློ་གཅིག་གིས་ཁྱབ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་དུ་བྱས་ན། དེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གཞན་ཡང་ཡིན་ལ་ཡུལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་གཞན་ཡུལ་ཏེ། མ་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དེའི་རྣམ་པ་གཞན་ཡུལ་ལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ན་དངོས་པོ་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དང་བློ་གཞན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོགས་ཟིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲ་དང་བློ་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་པ་ནི་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཡུལ་གཅིག་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་འགོད་དེ་བྱེ་བྲག་པ་གང་གི་ལྟར་ནའོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གང་ལ་ཕན་ཚུ
Chinese
要知道，所谓“进入于脱离增益”，实际上仅仅是进入于远离增益。然而，如果说它本身不是排除他者的对境，那么，就应说明那远离本身就是排除他者。实际上，就是远离言语增益。因此，由于进入于脱离增益，随之而来的现量之决定识，也仅仅是具有排除的行境，而不是通过成立来确定事物自身的体性。为什么呢？因为，例如在确定色等某些相时，也能看到除了刹那性等其他相之外的相。 第七品 如果决定识产生于现量之事物，仅仅通过成立就能确定事物的自性，那么，在这种情况下，在确定其自性时，由于事物没有部分，因此这是不可能的。因为，不确定其他相是不可能的。因为，决定和言语仅仅进入于断除增益。由于不是成立，因此在一个事物上增益部分，即增益多少其他体性，为了遣除它，为了遣除增益，决定就仅仅进入于那么多，言语也仅仅进入于那么多。如果原因确定，那么决定和言语就是具有不同行境者。 所谓“在其他方面”，如果心和言语不依赖于分别，而是清晰地显现事物的体性，那么，如果一个事物仅仅被一个言语或心所遍及，并且在一切方面都成为对境，那么，由于被其自性所遍及，它就不是其他的对境。这既是其他的，也是对境，即也是相，因此是其他的对境。因为没有未被把握的相，所以那个事物的相就是其他的对境，这是它的定义。或者说，那个事物不是其他能知之言语和心的对境。因此，进入于仅仅是已经分别的事物之言语和心之相，实际上就变成了具有相同对境者。以“根据什么”等来说明，就是为了陈述先前的观点，即根据什么差别呢？对于瓶子等什么事物互相
English
It should be known that the so-called "entering into detachment from superimposition" is actually just entering into being devoid of superimposition. However, if it is said that it is not itself an object that excludes others, then it should be stated that that very devoidness is the exclusion of others. In reality, it is being devoid of verbal superimposition. Therefore, since it enters into detachment from superimposition, the subsequent determinate consciousness of direct perception is also merely one that possesses an object of exclusion, but it is not one that determines the nature of things themselves through establishment. Why is that? Because, for example, in determining certain aspects such as form, one can also see aspects other than momentary nature and so forth. Seventh Chapter If determinate consciousness arises in the object of direct perception, and the nature of things is determined solely through establishment, then, in that case, in determining its own nature, since things have no parts, this is impossible. Because it is impossible not to determine other aspects. Because determination and speech only enter into cutting off superimposition. Since it is not establishment, therefore, on one thing, parts are superimposed, that is, however many other natures are superimposed, in order to dispel it, in order to dispel superimposition, determination only enters into that much, and speech also only enters into that much. If the cause is determined, then determination and speech are those that possess different objects. The so-called "in other respects," if mind and speech do not rely on distinctions but clearly reveal the nature of things, then, if one thing is pervaded by only one speech or mind, and becomes an object in all respects, then, since it is pervaded by its own nature, it is not another object. This is both other and an object, that is, also an aspect, therefore it is another object. Because there is no unapprehended aspect, therefore the aspect of that thing is another object, this is its definition. Or, that thing is not the object of other knowing speech and mind. Therefore, the aspects of speech and mind that enter into merely what has already been distinguished, actually become those that possess the same object. By explaining with "according to what," etc., it is in order to state the previous view, that is, according to what difference? For what things such as a pot, mutually
Tibetan
ན་དང་རྟེན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་བྱ་བྲག་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཏེ། བློ་ནི་དོན་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་དེ་ཁོ་ན་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནས་འཛིན་ཅིང་ངེས་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་རེ་རེ་ལ་ཐ་དད་དེ་བློའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པས། སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་གཅིག་ལས་གཅིག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ཅན་ནི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་ཅན་ནོ། །མཉན་པ་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། བློ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་དག་གི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དེ་དག་གི་རྟེན་ཏོ། །དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དག་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་གོ །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བས་ན་སྟེ། སྒྲ་དང་ཞེས་པ་གཞན་དག་རྣམ་གྲངས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐལ་བའི་འདིར་མི་འགྱུར་རོ། །ལན་དུ་དེའི་ལྟར་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྱད་པར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་པའི་ཡན་ལག་ སྟེ། །རྒྱུ་ནུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ག་ལས་མི་གཞན་པའི་བདག་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་ངེས་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་གཟུང་བ་བྱས་ན་ཕན་བྱའི་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གང་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་གང་ཞིག་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པར་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་དག་ཁོ་ན་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་གཞན་དག་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པར་ཁས་ལན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་དོན་གཅིག་པུ་ཉིད་དེ་ནི་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་དེ་དག་གིས་ཉེ་བར་ལེན་ཅིང་ཡུལ་དུ་བྱེད་དོ། ཁྱད་པར་ཅན་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་པའི་རྟེན་ནུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་བཟུང་བ་ན་ཡང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་མ་ངེས་པ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རང་
Chinese
因为与自性和所依不同。各种不同的差别存在，那就是具有各种差别的。心识是，仅仅通过证实与意义差别的各个部分不同，来执持和确定其自性。而且，每一个差别都不同，通过显示心识的对境的各个部分，声音也仅仅通过意义来显示。通过“那是什么”等来显示，差别是物质自性等，互相之间各不相同。所谓“所依”，就是与具有差别者不同。具有它的原因是，具有不同差别的原因。提到听闻是近似的例子，心识等也与此类似。所谓“它们的所依”，就是那些差别的所依。所谓“仅仅在它们之上”，就是仅仅在差别之上运用，也就是作为能诠释者而运用。所谓“因此”，就是因为这样，声音等其他成为多种名称的特征的过失，在这里不会发生。回答中提到了“按照那个道理也是”等，是为了利益各种差别的支分。哪些是原因和能力？如果通过一个确定具有差别的知识来把握所有自性，那么哪些应该利益的，也就是差别的集合的各个部分，哪些差别的各个部分会变得不确定呢？一切都是确定的。为了显示那个，提到了“差别”等，即使承认只有不同的差别才是声音和其他知识运用在具有意义差别的对象上的原因，但是与它相应的，也就是与差别相应的唯一意义，会被那些声音和知识接近并作为对境。具有差别者，也就是利益各种差别的所依的能力，它的本体，也就是自性，与自己，也就是与自己的本体没有不同。因此，通过一个差别来把握时，也是把握了所有自性。如果那样，它的差别的各个部分有什么不确定的呢？一切都是确定的。为什么呢？因为被认为是利益所有差别的。如果通过一个差别来把握具有差别者的自
English
Because it is different from self-nature and the basis. Various different differences exist, that is, having various differences. Consciousness is, only by proving that each part of the meaning difference is different, to hold and determine its own nature. Moreover, each difference is different, by showing each part of the object of consciousness, sounds are only shown by meaning. By showing "what is that" etc., differences are material nature etc., different from each other. The so-called "basis" is different from the one with differences. Having its cause is the cause of having different differences. Mentioning hearing is an approximate example, consciousness etc. are similar to this. The so-called "their basis" is the basis of those differences. The so-called "only on them" is only used on differences, that is, used as an interpreter. The so-called "therefore" is because of this, the fault that sounds and other characteristics become multiple names will not happen here. The answer mentions "according to that reason also" etc., in order to benefit the parts of various differences. What are the causes and abilities? If all self-nature is grasped by a knowledge that determines the differences, then which parts of the collection of differences that should be benefited, which parts of the differences will become uncertain? Everything is certain. In order to show that, "difference" etc. are mentioned, even if it is admitted that only different differences are the reason why sounds and other knowledge are used on objects with meaning differences, but corresponding to it, that is, the only meaning corresponding to the difference, will be approached and taken as the object by those sounds and knowledge. The one with differences, that is, the ability of the basis that benefits various differences, its essence, that is, self-nature, is not different from itself, that is, from its own self-nature. Therefore, when grasping through one difference, all self-nature is also grasped. If so, what uncertain parts are there in its differences? Everything is certain. Why? Because it is considered to benefit all differences. If grasping the self of the one with differences through one difference,