Tibetan
་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུས་མཐོང་བཞིན་དུ་ཡང་མི་རྟོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་འདྲ་བ་གཞན་དང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་སྟེ། དེ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་སྔར་ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཁོ་ན་ལ་འཇིག་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ བསླུས་པའི་རྒྱུས་གཏན་ཚིགས་ལ་མི་ཕེབས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་སོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་མཐོང་བ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་འཇིག་པའི་དད་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་ཡང་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ནི་ཡོད་དེ། ཡོད་པ་ཉིད་དམིགས་ན་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའོ། །འོན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་མཐོང་ནས། ཕྱིས་རྒྱུན་ཆད་པ་ན། འདི་ཞེས་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་དང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་མི་འདྲ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་དམིགས་པས་དང༌། མི་གནས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་འདི་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པའི་དུས་ཡིན་པས། ངེས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ན་དེ་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་སྔར་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་དོ། །དཔེ་ཡང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ནི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པའོ། །དེ་ནི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུ་གཟུང་བ་ན་དེ་གཟུང་བ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་གང་གིས་རྒྱུ་དེའི་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བ་རྒྱུ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པས། ནུས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པའི་མི་དེས་ཕྱིས་གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ། འབྲས་བུ་མཐོང་བས་རྟོགས་པ་བཞིན་ཏེ། རྒྱུའི་ནུས་པ་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱས་པ་གྲུབ་པའི་དུས་ན། བྱས་པའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ཡང་རུང་བའོ། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཡང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཁོ་ནར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་རུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཁ་ཅིག་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་དུས་གཞན་ནའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ དག་གི་ལྟ་བས་འདི་བཤད་དོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་དོན་གཞན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་དོན་འདི་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དེ། ཉེས་པ་གཞན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོན་གཞན་ཡིན་ནའོ། །དངོས་པོ་དེ་དང་ལྡན་པར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྙད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དམ། དེ་ལ་དངོས་པོ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕན་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའི་དགོས་པ་ངང་གིས་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁས་ལེན་ན། དེའི་ཚེ་དངོས་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་འདོད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེ་ལ་ཡང་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའི་དགོས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་དགོས་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དོན་གཞན་དུ་གྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལས་ངང་གིས་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འབྱུང་བར་ཁས་ལེན་ན། རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་དུ་ཟད་མོད། མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་ཡང་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བའམ་མི་གཡོ་བ་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མི་གཡོ་བ་ནི་དོན་གཞན་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ལྡན་ཡང༌། དེའི་ངོ་བོར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་ཉིད་དོན་མེད་དོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གཞན་དེ་ཡང་དོན་གཞན་ལས་འབྱུང་བ་ན
Chinese
如果说，对于如前所说的虚妄之因，即使亲眼见到，也不理解，认为事物本身不是刹那性的，这是不可能的。那么，如何才能明白这一点呢？因此，才说了“最后的刹那”等等。不与其它相似的刹那相连接的刹那，就是最后的刹那。因为见到它的人，必定会认为它已经坏灭。因为这在以前也是仅仅在每一个刹那中坏灭。如前所说的欺骗之因，完全不能成立为理由，应当这样理解。如果不是刹那性的，那么之后也只会是变化，因为没有差别。因为坏灭之因是不允许的。即使见到最后的刹那，又如何能确定是坏灭的信徒呢？如果说，像这样，在那时仍然能见到存在，如果见到存在本身，就不会认为它不存在。那么，才说了“之后”等等。并不是说仅仅见到最后的刹那就会确定。然而，在见到最后的刹那之后，之后相续断绝时，因为见不到这个不与其它刹那相连接的瓶子等等，并且因为见到与它不相似的其它事物，并且因为理解到它不住留，所以在那个时候，就是确定“这个已经坏灭”的时候。因为确定的那个时候，就是以现量的力量安立为无常的时候。以比量来说，以前就已经安立了。例如，才说了“产生果”等等。产生果的能力，就是产生果的能力。那也是因的自性，能力与因不是他体的。因此，会认为抓住因，就是抓住它本身。然而，所谓没有见到它的果，就是指某人没有见到那个因的果，即使见到了因，也没有理解它的自性。因此，那个没有理解能力自性的人，之后在什么时候，从那个因产生果的时候，就像见到果而理解一样，就像理解因的能力一样。因此，在所作完成的时候，从所作的因本身变成了所作的自体，没
English
If it is said that even though one sees the deceptive cause as described above, one does not understand, and one thinks that the thing itself is not momentary, this is not possible. How can one understand this? Therefore, it is said, "the last moment," etc. The moment that is not connected with other similar moments is the last moment. Because those who see it will surely think that it has perished. Because this has perished in each moment before. The deceptive cause as described above cannot be established as a reason at all, and it should be understood in this way. If it is not momentary, then afterwards it will only be change, because there is no difference. Because the cause of destruction is not allowed. Even if one sees the last moment, how can one be sure that one is a believer in destruction? If it is said that, like this, one can still see existence at that time, and if one sees existence itself, one will not think that it does not exist. Then, it is said, "afterwards," etc. It is not said that one will be sure just by seeing the last moment. However, after seeing the last moment, when the continuity is cut off afterwards, because one does not see this pot, etc., which is not connected with other moments, and because one sees other things that are not similar to it, and because one understands that it does not abide, at that time, it is the time to be sure that "this has perished." Because that time of certainty is the time when it is established as impermanent by the power of direct perception. In terms of inference, it has already been established before. For example, it is said, "producing fruit," etc. The ability to produce fruit is the ability to produce fruit. That is also the nature of the cause, and the ability is not other than the cause. Therefore, one will think that grasping the cause is grasping it itself. However, the so-called not seeing its fruit refers to someone who has not seen the fruit of that cause, and even if they have seen the cause, they have not understood its nature. Therefore, that person who has not understood the nature of the ability, afterwards, at the time when the fruit arises from that cause, just as one understands by seeing the fruit, just as one understands the ability of the cause. Therefore, at the time when the action is completed, from the cause of the action itself, it becomes the self of the action, not
Chinese
应当如此认为，即成立为“是常恒”。如果不是这样，那么“是有其他原因呢？”意思是，也可以是有为之因以外的其他原因的原因。 “是无原因呢？”意思是，也可以是完全不依赖于因，而成为无常。这是某些宗派的论典中所说的“在其他时间”等的观点所阐述的。 “无常本身会变成其他事物吗？”意思是，如果法成为其他事物的因，那么“如是性”已经阐述了这个意义。为了说明其他的过失，所以再次陈述。 “如果是这样”，意思是，如果无常本身是其他事物。事物与它相应，也不会与无常相应，因为没有关联。之所以说“为了宣说它本身，因为它不需要它”，是因为事物不需要无常，因为它没有利益。或者，为了成立关联，如果承认事物需要无常所作的必要，即自性坏灭的特征，那么此时应当认为它变成了事物的自性。否则，它也不会与它相关联。在承认无常所作的必要如前所述的时候，那个必要本身就是变成事物自性的无常。那么，变成其他事物的无常，其他事物又能做什么呢？如果承认从无常中产生自性坏灭的体性，那么只能从自己的因中产生。无常是没有意义的，这是总结语。此外，如果事物本质上是运动或不运动的，那么，对于第一种情况来说，无常是没有意义的。对于第二种情况来说，本质上不运动的事物，即使具有其他事物无常，但由于与它的体性不相符，即与无常的体性不相符，所以无常是没有意义的。想要成立所要成立的法，即所谓的无常，或者痛苦等其他法，也是从其他事物产生的
English
It should be considered in this way, that is, it is established as "being permanent." If it is not like that, then "is there another reason?" means that it can also be the reason for other reasons other than the cause of existence. "Is it without reason?" means that it can also become impermanent only without relying on cause. This is explained by the view of some sects' treatises that say "at other times," etc. "Does impermanence itself become other things?" means that if the dharma becomes the cause of other things, then "suchness" has already explained this meaning. In order to explain other faults, it is stated again. "If it is like that," means if impermanence itself is other things. The thing is corresponding to it, and it will not correspond to impermanence, because there is no connection. The reason why it is said that "in order to declare it itself, because it does not need it," is because the thing does not need impermanence, because it has no benefit. Or, in order to establish the connection, if it is admitted that the thing needs the necessity made by impermanence, that is, the characteristic of self-nature destruction, then at this time it should be considered that it has become the self-nature of the thing. Otherwise, it will not be related to it either. When admitting the necessity made by impermanence as mentioned above, that necessity itself is the impermanence that has become the self-nature of the thing. Then, what can other things do with the impermanence that has become other things? If it is admitted that the nature of self-nature destruction arises from impermanence, then it can only arise from its own cause. Impermanence is meaningless, this is the concluding remark. In addition, if the thing is essentially moving or not moving, then, for the first case, impermanence is meaningless. For the second case, the thing that is essentially not moving, even if it has other things impermanent, but because it does not conform to its nature, that is, it does not conform to the nature of impermanence, so impermanence is meaningless. Wanting to establish the dharma to be established, that is, the so-called impermanence, or other dharmas such as suffering, also arises from other things.