Tibetan
འབྱུང་བ་བརྗོད་པར་མི་འདོད་ན་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་མ་བསྙད་པར་འགྱུར་ལ། འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་བ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་ན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་པར་མི་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་དུ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་པོས་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ནང་ན་ཡོད་པ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལ་ཚིག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་དོགས་པས་བསླུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པས་ བསླུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བཞིན་དུ་ཡང་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་དོགས་པས་བསླུས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡོད་པར་མི་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ལྷག་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་ཡོད་པ་ལས་ལྷག་པར་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པར་བྱེད། འཛིན་པར་བྱེད་པས་ཡོད་པ་དམིགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་པའི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ས་བོན་ནང་ན་ཡོད་པས་བསྐྱེད་པ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་བསླུས་པས་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པའི་ས་བོན་ནང་ན་ལྟ་ཡོད་དུ་ཟད་མོད། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གོ་ཅིའི་ཕྱིར་ངེས་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། བློ་ཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ནི་བསྟན་བཅོས་ངན་པའི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ནང་གི་ཉེས་བས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་གྲང་ན། སངས་རྒྱས་པ་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་རྣམས་ལ་གོ་ཇི་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཁོ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་ལ་བསྟན་བཅོས་ངན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་བས་བསླུས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །ཡང
Chinese
如果不愿说产生的原因，就不会陈述错谬的理由。如果其他相似之处的产生也没有目标，就不会成为错谬的理由。因此，不愿说这些是不合理的。因此，应该从其他方面进行解释。第一个错谬的理由是，显示了外道们的错谬理由，即对恶见执着的习气种子存在于内心。这里的词义是：被怀疑总是如此存在所欺骗，意思是：被执着于非刹那的错谬所欺骗。说非刹那者，因为执着于非刹那，即使看见也无法理解，这是总结性的说法。如果被怀疑总是如此存在所欺骗，又会怎样呢？说了“因为没有目标”。“目标”这个词是多余的，比刹那如何存在还要更多地指向非刹那等等的形态。执着，抓住，存在的目标是非刹那等等错谬的种子，因为凭借它会产生那样的错谬。这里说，从无始以来，内心存在着执着于恶见的种子所产生的，对非刹那的错谬所欺骗，因此无法理解。错谬的种子内心只有见解，但体验的知识本身如何抓住的形态，为什么不确定呢？说了“愚钝”。因为执着于非刹那的见解的人们习惯于恶劣论典的见解。内在的过失即使看见刹那，也无法如实确定。那么，佛弟子们通过理性和圣言确定为刹那的人们，又如何呢？如果仅仅凭借现量的力量，也不会产生对刹那的确定，因为他们没有执着于恶劣论典。因此，说了“被其他相似之处的产生所欺骗”，那是错谬的共同原因。又
English
If one is unwilling to state the cause of arising, then the reason for error will not be asserted. If the arising of other similarities also lacks an object, it will not become the reason for error. Therefore, it is unreasonable not to want to state these. Thus, it should be explained in another way. The first reason for error is that it shows that the seed of habituation to attachment to wrong views, which is the reason for the error of the Tirthikas, exists within. The meaning of the words here is: "deceived by the doubt that it is always so," which means: deceived by the error of attachment to non-momentariness. Those who speak of non-momentariness do not understand even when they see, because they are attached to non-momentariness. This is a summary statement. If one is deceived by the doubt that it is always so, how does that happen? It is stated, "because there is no object." The word "object" is superfluous, as it refers to forms such as non-momentariness that are more than how momentariness exists. Grasping, holding, the object of existence is the seed of error, such as non-momentariness, because through its power, such error arises. Here it is said that from beginningless time, one is deceived by the error of non-momentariness, which is produced by the seed of attachment to wrong views existing within, and therefore one cannot understand. Although the seed of error only has views within, why does the knowledge of experience itself not ascertain the form of how it is grasped? It is stated, "foolishness." Because those who are attached to the view of non-momentariness are accustomed to the views of bad treatises. If even seeing momentariness with inner faults cannot be ascertained as it is, then how about those Buddhist disciples who have ascertained momentariness through reason and scripture? If certainty about momentariness does not arise solely from the power of direct perception, because they do not have attachment to bad treatises? Therefore, it is stated, "deceived by the arising of other similarities," which is the general cause of error. Again,