English
If harm is done by measuring with inference, similarly, sound should not be heard, because it exists, like a pot, saying this will be harmed by direct perception. Therefore, for all things, inference that distinguishes it from characteristics will also fall into a state of untrustworthiness, if you say so. That is not the case, because inference arising from fruit, nature, and the constant dharma of non-observation, as mentioned earlier, is impossible to contradict direct perception and inference. If it is possible to contradict direct perception and so on, then it is not its characteristic, because it is not the characteristic of inference either. If the inference of the characteristic as mentioned earlier has no harm, then at that time, the teacher's statement that it possesses the characteristics of reason, is without contradiction, without error, that is, establishing mutually contradictory meanings, two reasons existing on one subject, if you say so, then it will become unsaid, which shows that the commitment has been lost. Because in the realm of inference, there is no contradiction, no error, it is not said, it is only intention, where would there be a loss of commitment? Then to whom does the teacher speak? He said "the object of this" and so on, this refers to without contradiction, without error. Furthermore, if it is negated by not seeing, then at that time, the Vaisheshikas, because they do not see, with the reason of not seeing, the touch that is neither cold nor hot, is not associated with seeing, that is, what is said is that seeing is not related to earth and so on.
Tibetan
ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་པོ་རེག་པ་དམིགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གྲང་པ་ཡང་མ་ཡིན་དྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རིགས་པ་ནི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པ་འདི་དགག་པར་རིགས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཏན་ཚིགས་སུ་སྣང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ས་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་གྲང་བ་ཡང་མ་ཡིན་དྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་རེག་པ་གྲང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་མངོན་སུམ་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་མངོན་སུམ་པ་མ་ཡིན་ཡང་གལ་ཏེ་གྲང་བ་དང་དྲོ་བའི་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ཞེས་ཟླས་དབྱེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་ལ་རེག་པ་འགོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་འགོག་ན་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་བྱེ་བྲག་པ་དེས་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་གང་ཅུང་ཟད་ཅི་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་གྲང་བ་ཡང་མ་ཡིན་དྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ས་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ནར་སྤྱིར་བཟུང་ནས་རེག་པ་དགག་པ་སྨྲས་སོ། །ས་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ལ་ནི་རེག་པ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་ཡང་མེད་ལ་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་ས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཤིང་བ་ལ་དང་རྡོ་བ་དང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དག་ལ་དེ་ཡོད་ ཀྱང། །སལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་རེག་པ་ཐ་དད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཤིང་བལ་གྱི་རེག་པ་ནི་འཇམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། རྡོ་བ་ལ་སོགས་བའི་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་གྲང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རོག་པ་ཡང་ས་ལས་གྱུར་པའི་རྫས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་སྲིད་པར་དོགས་པར་འགྱུར་བ་ཕྱིར། ས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་གྲང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རེག་པ་དགག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སློབ་དཔོན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ངེས་པ་དང་མ་མཐོང་བཙམ་གྱིས་དགག་པ་མེད་པ་གསུངས་པ་ན་འབྲེལ་པ་བཞེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འོན་སུ་ཞིག་གིས་དེ་སྐད་དུ་ཀླན་ཀ་བཙལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་སློབ་མ་སློབ་ཀྱི་གཞུང་མངོན་པར་མ་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པས་མེད་པ་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་འཐད་པ་དག
Chinese
返回。驳斥对方“触觉所缘”等观点，如果认为非冷非热的理性能成为所缘的特征，因此否定在土地等事物上无法察觉到这种触觉，难道仅仅依靠这种推理是不合理的吗？对此，有宗派论者说：说“不合理”。 驳斥“似是而非的理由”等观点，任何土地等事物，如果存在不同于非冷非热的触觉，例如具有冷触等可被直接感知的触觉，那只是一种表象。如果那时不是直接感知，但仅仅具有冷热的认知，那就是它的自性。将表象和自性区分开来，那本身就是对象。仅仅如此并不足以否定触觉，如果那样否定，就会有过失。例如，胜论派认为，土地等事物中存在的任何微小部分，都与非冷非热的触觉相分离，他们将土地等事物普遍地视为无差别的法，并声称否定触觉。仅仅在土地等事物上，触觉也不一定成为所缘的特征，而且土地等事物上的触觉也不一定是单一的。例如，在土地等事物中，木棉、石头、树叶等各种事物上都存在触觉，即使存在土地等事物，也能观察到不同的触觉。例如，木棉的触觉是柔软的特征，而石头的触觉则不同。这里所说的“这”也指，因为可能会怀疑非冷非热的触觉也可能存在于由土地形成的物质的某些特殊性质中。因此，仅仅因为没有在所有土地等事物上观察到，就否定非冷非热的触觉是不合理的。因此，当论师说，跟随和背离的确定性，以及仅仅因为没有观察到就进行否定是不成立的时候，那么“关联的意愿”这个说法就成立了。或者，如果有人提出这样的责难，那么，就像这样，驳斥“论师”等观点，有些论师的弟子，不精通论著，仅仅因为没有观察到就说不存在，他们否定了刚才所说的道理。
English
Returning to the point. Refuting the opponent's view of "touch as the object of perception," etc., if one argues that the reasoning of neither cold nor hot becomes the characteristic of the object of perception, and therefore it is unreasonable to deny the imperceptibility of this touch on earth and other elements based solely on this reasoning, then proponents of established tenets would say, "It is not reasonable." Refuting the notion of "appearing as a reason," etc., any earth or other element that possesses a tangible touch, such as coldness, different from neither cold nor hot, is merely an appearance. If it is not directly perceived at that time, but only has the cognition of cold and heat, then that is its nature. By distinguishing between appearance and nature, that itself is the object. It is not sufficient to negate touch merely by that, for if one were to negate it in that way, it would be a fault. For example, the Vaisheshika school claims that whatever small part exists in earth and other elements is separate from the touch of neither cold nor hot, and they generally regard earth and other elements as undifferentiated dharmas, and assert the negation of touch. Touch is not necessarily the characteristic of the object of perception merely on earth and other elements, nor is the touch on earth and other elements necessarily singular. For example, even within earth and other elements, there are touches on various things such as wood cotton, stones, and leaves, and even though earth and other elements exist, different touches can be observed. For example, the touch of wood cotton is the characteristic of softness, while the touch of stone is different. The "this" mentioned here also refers to the possibility that the touch of neither cold nor hot may also exist in some special properties of substances formed from earth. Therefore, it is unreasonable to negate the touch of neither cold nor hot merely because it has not been observed on all earth and other elements. Therefore, when the teacher says that the certainty of following and diverging, and negation merely because of not observing, are not established, then the statement "the intention of connection" is established. Or, if someone raises such an objection, then, like this, refuting the views of "the teacher," etc., some disciples of the teacher, who are not proficient in the treatises, and who assert non-existence merely because of not observing, negate the reason just stated.