Tibetan
ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ མ་མཐོང་བ་ཙམ་ལས་ལྡོག་པར་འདོད་ན་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དག་ལ་ཡང་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ཡོད་པས། དེ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལས་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལོག་ཏུ་ཟིན་མོད། དེ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་གོ་ཅིའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མ་པར་གཅོད་པ་སྟེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་དེ་དག་ལས་ལོག་པ་ལས་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལ་དེ་ལོག་པའི་ཆོས་ཡོད་ལ་དེ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་མ་ལོག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་ཡང་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལས་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ཉིད་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ལྟ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཆོས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་ཆོས་གང་ཞིག་གང་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་དེ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་དེ་མེད་པར་ཏེ། གང་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་པ་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པར་མི་བྱེད། མཉན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་མ་འཇུག་པས་རྟག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་ན་འོན་ཀྱང་གཞན་དག་རྟག་པ་ཡང་དངོས་པོར་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་དངོས་པོ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པས་འདི་ནི་གཞན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལས་ལྡོག་ཀྱང་གཉི་ག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བསྒྲུབ་བྱར་ཚད་མ་གཞན་གནོད་པར་དོགས་སོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་ཇི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཉི་ག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ན་སྟེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ རྣམ་པར་གཅོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གཞན་ཡོད་དོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་ལ་ཕན་ཚུ
Chinese
也由“等”字等来表示。如果这样仅仅因为没有见到就想否定，那么对于常和无常也同样存在没有见到可听闻性，因此，它们会变成区分常和无常的理由，变成否定常和无常的理由。虽然从常和无常中已经排除了可听闻性，但为了理解区分它们的原因，所以说了“区分是”等。不是区分，区分常和无常就是从它们之中排除，不是从常和无常中排除之外的其他。如果某事物具有排除的性质，但它不具备区分它们的能力，那么那时它就只会变成不从它之中排除。如果按照你的观点，可听闻性怎么不是区分的理由呢？所以说了“不是区分”等。从任何事物中，也就是从常和无常中，仅仅因为没有见到就否定，这是不确定的。这无疑是这样的。如果不是这样，那么在某个有法上，确定了某个法在某处不存在，那么怎么会不存在呢？因为确定了某处不存在，所以不会理解为不存在。可听闻性本身就像所作性等一样，因为是实物的性质，所以会受到损害性特征的影响，难道不只是存在从常中排除吗？如果这是真的，但其他人也认为常是实物，因此，非共同的实物性质无疑会涉及到普遍存在于实物中的某些特殊之处，所以这是根据其他人的观点来说的。如果可听闻性从常和无常中排除，但又怀疑有其他量妨碍了二者的区分，那么对这一点的解释就是“如果”等。如果可听闻性区分了二者，也就是要证实区分常和无常，那么就会有其他妨碍的量。妨碍的是什么呢？所以说了“互相”等，对于哪些互相
English
It is also indicated by "etc." and so on. If one wants to negate merely because of not seeing in this way, then for permanence and impermanence as well, there is the non-seeing of audibility. Therefore, they would become the reason for distinguishing permanence and impermanence, becoming the reason for negating permanence and impermanence. Although audibility is already excluded from permanence and impermanence, in order to understand why they are distinguished, it is said "distinction is" etc. It is not distinction; distinguishing permanence and impermanence is from excluding them, it is not other than excluding from permanence and impermanence. If something has the nature of exclusion, but it does not possess the ability to distinguish them, then at that time it will only become not excluding from it. If according to your view, how is audibility not a reason for distinguishing? Therefore, it is said "not distinguishing" etc. From anything, that is, from permanence and impermanence, negating merely because of not seeing is uncertain. This is undoubtedly so. If it is not so, then on some subject, it is determined that some dharma does not exist somewhere, then how can it not exist? Because it is determined that it does not exist somewhere, it will not be understood as not existing. Audibility itself, like being made etc., because it is the nature of a real thing, it will be affected by harmful characteristics, isn't it just the existence of exclusion from permanence? If this is true, but others also consider permanence to be a real thing, therefore, the uncommon real nature will undoubtedly involve some special features that are universally present in real things, so this is said according to the views of others. If audibility is excluded from permanence and impermanence, but there is doubt that other valid cognitions hinder the distinction between the two, then the explanation of this point is "if" etc. If audibility distinguishes the two, that is, to prove the distinction between permanence and impermanence, then there will be other hindering valid cognitions. What is hindering? Therefore, it is said "mutually" etc., for those who mutually
Tibetan
ན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་རྟག་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་གཅིག་རྣམ་པར་བཅད་པས་གཞན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟླ་བོ་གཉིས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དགག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་རྟག་པ་ལས་ལོག་པས་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་ལོག་པར་མི་རྟག་པ་དགག་པ་དང་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པར་ཡང་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་དགག་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལ་དགག་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དག་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་འདི་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། འགལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་མི་སྲིད་དེ། དཔེར་ན་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་དག་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནའོ། །མ་མཐོང་བ་ལས་ཏེ་མཐོང་བ་མེད་པ་ལས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཏན་ཚིགས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཁོ་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཟད་ཀྱི། གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཞན་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་ཡང་ལྡོག་པ་བསྒྲུབ་པ་མ་མཐོང་བ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་སྲིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་མ་མཐོང་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་མ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་ བ་དེ་ལ་གནོད་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྡོག་པ་སྒྲུབ་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་པ་སུན་ཕྱུང་བ་ཁོ་ནར་གྱུར་བས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་མཐོང་བ་མཐོང་སྟེ་འདི་ལྟར་སྒྲ་ནི་རྟག་པ་སྟེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཉིད་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱས་ན་རྟག་པ་ཉིད་རྗེས་
Chinese
具有遣除性的自性，就称作“彼”。例如，无常本身就是遣除常，常本身也是遣除彼。它们是因为遣除一者而成立另一者，不是为了成立第二个月亮而进行的否定。如果可听闻性因为与常相异而遣除常，那么在那时就会成立无常。在那时，因为也与无常相异，所以既是否定无常，也是成立无常，因此在一个事物上同时存在否定和成立。这不合道理，因为在一个事物上否定和成立是相违的。能损害的量也应这样比对：凡是相违的，就不可能同时存在于一个事物上，例如寒冷和温暖。按照如上所说的方式，常和无常的遣除，也在同一时间与同一法性相违，这被称为遍相违。有宗说：说了“现在”等，现在是指存在损害。从不见，即从没有见到，对于不相似的方面，没有理由。如果因为这样存在损害，所以不见不是量，那么仅仅可听闻性不是量，对于其他则不是，如果是这样，那么对于其他也说了“同样对于其他”等，对于其他的理由，也可能存在通过其他量损害成立反面的不见。为什么呢？说了“特征”等，如果与不相似方面相异的因叫做不见的特征，如果与那个特征相符的可听闻性的不见存在损害，那么那个特征，即成立相异的那个特征，就仅仅变成驳斥一切，因此对一切都不可信任。如果那样，那么推论的对境，在某些情况下也见到与现量和推论相违，例如，声音是常，因为是可听闻的，就像声音本身一样，如果这样说，那么常本身就...
English
Those that have the nature of eliminating are called 'that.' For example, impermanence itself eliminates permanence, and permanence itself also eliminates that. They are because one is eliminated, the other is established; it is not a negation for establishing a second moon. If audibility, because it is different from permanence, eliminates permanence, then at that time impermanence will be established. At that time, because it is also different from impermanence, it is both negating impermanence and establishing impermanence, so negation and establishment exist simultaneously in one thing. This is not reasonable, because negation and establishment are contradictory in one thing. The means of valid cognition that harms should also be compared in this way: whatever is contradictory cannot exist simultaneously in one thing, like cold and warmth. According to the way described above, the elimination of permanence and impermanence also contradicts the same dharma at the same time, which is called pervasive contradiction. The proponent of established tenets said: Having said 'now,' etc., now means that there is harm. From non-seeing, that is, from not seeing, there is no reason for the dissimilar side. If because there is harm in this way, non-seeing is not a means of valid cognition, then only audibility is not a means of valid cognition, but not for others. If this is the case, then for others also, having said 'similarly for others,' etc., for other reasons, it is also possible that the non-seeing that establishes the opposite is harmed by other means of valid cognition. Why? Having said 'characteristic,' etc., if the cause that is different from the dissimilar side is called the characteristic of non-seeing, if there is harm in the non-seeing of audibility that conforms to that characteristic, then that characteristic, that is, the characteristic that establishes difference, will only become refuting everything, so everything cannot be trusted. If that is the case, then the object of inference is also seen in some cases to contradict direct perception and inference, for example, sound is permanent because it is audible, just like sound itself. If it is said in this way, then permanence itself...
Tibetan
སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་དང་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་རང་བཞིན་དང་མི་དམིགས་པའི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་སྲིད་ན་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྟེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་ན་དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་འགལ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་བཤད་པ་དེ་མི་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་འགལ་བ་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་ཅན་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པ་ག་ལ་ཞིག་ཡོད། འོན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གང་ལ་བཤད་ཅེ་ན། འདིའི་ཡུལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་གྱིའོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བས་ལྡོག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། མ་མཐོང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གྲང་བ་ཡང་མ་ཡིན་དྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རེག་པ་མཐོང་བ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། མཐོང་བ་ས་ལ་སོགས་པ་དང་མ་འབྲེལ་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་ པ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་རེག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་རིགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་རླུང་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་པས་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མཐོང་བ་ས་ལ་སོགས་པ་ལས་རེག་པ་འགོག་པར་བྱེད་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ། གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པར་བཞེད་ན་དེའི་ཚེ་རེག་པ་འགོག་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གཏན་ཚིགས་འདི་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པས་མེད་པ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པའི་
Chinese
如果以比量衡量而受到损害，同样，声音是不应被听闻的，因为存在，就像瓶子一样，这样说就会受到现量的损害。因此，对于一切事物，以区分其与特征的比量，也会陷入不可信任的境地，如果这样说。那不是这样的，因为像前面所说的从果、自性和不可得的常法中产生的比量，不可能与现量和比量相违背。如果可能与现量等相违背，那也不是它的特征，因为也不是比量的特征。如果像前面所说的特征的比量没有损害，那么那时，论师所说的具有理性的特征，没有矛盾、没有错误的，即成立相互矛盾的意义，两个理由在一个法上存在，如果这样说，那就会变成不说了，这表明承诺已经丧失。因为在比量的境上，没有矛盾、没有错误的，没有说，仅仅是意愿，哪里会有承诺丧失呢？那么论师对谁说呢？说了“此之境”等，此之，指的是没有矛盾、没有错误的。另外，如果因为没有看见而否定，那么那时，胜论派因为没有看见，以没有看见的理由，既不是冷的也不是热的触觉，与看见不相应，即所说是看见与地等不相关的。