Tibetan
པ་ཉིད་ཀྱང་གོང་དུ་བཀག་ཟིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། ། བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཞན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྒྲ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཉེ་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བྱེད་གཞན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་གསལ་བྱེད་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་གྱི། རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསལ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་དག་གསལ་བྱེད་ཉིད་ཡིན་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཐ་དད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དང་གསལ་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གསལ་བྱེད་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པ་ན་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པར་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན། གང་གིས་སྒྲ་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་པོར་བཏགས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་གསལ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །དེ་དང་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་ཡིན་ཏེ། གསལ་བྱེད་གཞན་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་ནི་སྒྲ་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་དེ་ལ་ཡང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཏེ། རྣམ་བའི་དབང་པོ་དང༌། རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་རུང་བའི་གནས་སྐབས་ལས་སོ། །སྩོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕུལ་དུ་དབྱུང་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བྱེད་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ངེས་པ་རང་གི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེད་པ་དག་ལ་མཐོང་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པས་སྒྲ་ངེས་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བྱེད་པ་པོ་དག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་སྡུད་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ཕུལ་དུ་བྱུང་པ་ནི། བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་སྒྲའི་གསལ་བྱེད་གཞན་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གསལ་བྱ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཏེ། ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བྱེད་དེ་ཉིད་དང་རོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཞན་འགའ་ཞིག་ལ་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བྱེད་གཞན་མེད་པ་སྟེ། གསལ་བྱེད་གཞན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་རྒྱུ་སྟེ། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དག་ཀྱང་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་གསལ་བྱེད་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྒྲ་ནི་བྱེད་པ་དག་གིས་གསལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གསལ་བ་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་གསལ་བའི་ཕྱིར་འགྱུར་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱེད་པ་དག་ལས་གསལ་བར་འགྱུར་ན་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་ནས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དམ། སྒྲ་དམིགས་པའི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའམ། སྒྲ་ལ་དམིགས་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྒྲ་གསལ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་གསུམ་མ་གཏོགས་པར་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་དེ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེད་པ་ནི་སྒྲ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་བླ་སྟེ་ཅི་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེད་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་སྔ་མ་ཉམས་པ་ཡིན་དང་ཕྱིས་ཏེ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་སྐྱེད་པ་སྟེ། འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཉེ་བར་དགོད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དཔྱོད་པ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲ་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཐོགས་པར་བྱེ་དཔའི་སྒྲིབ་བྱེད་གང་དག་ཡིན་པ་དག་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྒྲའི་གསལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་ན། ཇི་ལྟར་བྱེད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ བྱས་པ་ཡིན།
Chinese
既然像那样的遮止已经在前面说过了，那么，这是什么也不行的。 瓶子等被称为他者的，因为在没有作者的情况下，存在着能清楚地显现的其它事物，所以没有过失，也就是说，并不是接近于与声音相同。 为了显示其它的显现者，所以说了“它们的”等等，瓶子等等的显现者是世俗中非常著名的，而不是陶匠等等。如果陶匠等等也变成显现者的时候，如果陶匠等等是显现者，那么瓶子等等也会变成那样，就像灯等等是作者一样，因为是剩余的缘故。如果陶匠等等也能改变，那么也不是那样。陶匠等等能够区分，是因为与显现者的区分不同，所以陶匠等等是作者。为什么呢？因为在帮助方面没有其它的方式，除了作者和显现者之外没有其它的方式。在那里，当遮止了显现者的时候，陶匠等等就是作者，因为是剩余的缘故。如果没有声音的作者，就不能成立其它的显现者的形态，那样的话，谁会把声音的作者称为作者呢？因此，因为与瓶子等等不同，所以声音是显现的对象。 “那个和那个是”等等是成立的宗派论者所说的，有其它的显现者，那个和那个与声音也相同。因为声音也有感官和适合的对境等等，也就是眼识的感官和适合听觉的处境。等等的声音是因为作意也能使作用非常殊胜的缘故。如果殊胜本身是怎样的呢？说了“作用等”等等，而且“也”这个词是理由的意思，瓶子等等的作者陶匠等等的集合，他们的决定，也就是自己的果，所观察的法
English
Since such prohibition has already been mentioned above, then, this is not acceptable in any way. Pots and so on are said to belong to others, because there exist other things that can clearly manifest without a maker, so there is no fault, that is, it is not close to being the same as sound. In order to show other manifestors, it is said "their" and so on, the manifestors of pots and so on are very famous in the world, but not potters and so on. If potters and so on also become manifestors, if potters and so on are manifestors, then pots and so on will also become like that, just like lamps and so on are makers, because they are the remainder. If potters and so on can also change, then it is not like that either. Potters and so on can differentiate, because the differentiation from the manifestor is different, so potters and so on are the makers. Why? Because there is no other way to help, there is no other way except the maker and the manifestor. There, when the manifestor is prohibited, potters and so on are the makers, because they are the remainder. If there is no maker of sound, then the form of other manifestors cannot be established, in that case, who would call the maker of sound the maker? Therefore, because it is different from pots and so on, sound is the object to be manifested. "That and that are" and so on are said by the proponents of established tenets, there are other manifestors, that and that are also the same for sounds. Because sound also has sense organs and suitable objects, that is, the sense organ of eye consciousness and the situation suitable for hearing. The word "etc." is because mental activity can also make the function very special. If the specialty itself is how? It is said "functions etc.", and the word "also" means reason, the collection of potters and so on, the makers of pots and so on, their determination, that is, their own fruit, the observed dharma.
Chinese
这是为了看到作者。 它们也具有行为的特殊性，因此声音肯定会成为目标，因此它们本身就是像花瓶等作者。 那些解释“也”这个词具有集合意义的人认为，从感官等事物中产生的作者是最杰出的，因为他们说这遵循了作者的性质。 暂时不要让声音的显现者变成其他东西，即使那样，也不适合成为显现的对象，因为这太过分了。为了表明这一点，提到了灯等。对于某些其他对象，例如灯等显现者本身和味道等，没有其他灯等显现者。因为没有其他显现者，所以它们的因，即灯等的因，也变成了那些灯等的显现者。 因为事情就是这样，所以声音不是由作者显现的，而是仅仅产生出来的。即使显现本身由于其他方式的显现而发生变化，也提到了“即使显现本身由于其他方式的显现而发生变化”等。即使它从作者那里显现出来，它也会以三种方式发生变化：它本身具有比以前状态更卓越的品质；或者它没有阻碍声音成为目标；或者对于以声音为目标的意识来说，声音是清晰的。除了这三种方式之外，没有其他方式。 暂时，在这种情况下，产生卓越的品质并不是声音的显现。为什么呢？因为这会导致声音是不永恒的。 如果产生卓越的品质是永恒的，那么它是如何成为不永恒的呢？提到了“那是”等。产生卓越品质是破坏先前本质并产生后来本质，因为它具有产生的特征。 “如果”等提出了第二种可能性。如果你认为，对于一个有判断力的人来说，你的声音的产生本质是不受任何阻碍目标的障碍物影响的，那么这就是声音的显现，那么作者的集合是如何 完成的呢？
English
This is for the sake of seeing the doers. They also possess the distinctiveness of actions, so sound will definitely become an object of focus. Therefore, they themselves are the doers, just like vases and so on. Those who explain the word "also" as having a collective meaning consider the agents arising from the senses and so on to be the most outstanding, because they say that this follows the nature of the agent. For the moment, do not let the manifester of sound become something else. Even so, it is not appropriate to be the object of manifestation, because that would be too extreme. To show this, lamps and so on are mentioned. For some other objects, such as the manifester itself like lamps and so on, and tastes and so on, there are no other manifesters like lamps and so on. Because there are no other manifesters, their causes, i.e., the causes of lamps and so on, also become the manifesters of those lamps and so on. Because that is how it is, sound is not manifested by the doers, but is merely produced. Even if the manifestation itself changes due to manifestation by other means, "even if the manifestation itself changes due to manifestation by other means" and so on are mentioned. Even if it becomes manifest from the doers, it will change in three ways: it itself possesses a quality that is more excellent than the previous state; or it is free from what obstructs sound from becoming an object of focus; or for the consciousness that focuses on sound, the sound is clear. There is no other way besides these three ways. For the moment, in that case, producing an excellence is not the manifestation of sound. Why? Because that would lead to sound being impermanent. If producing an excellence is permanent, then how is it impermanent? "That is" and so on are mentioned. Producing an excellence is destroying the previous essence and producing a later essence, because it has the characteristic of being produced. "If" and so on present the second possibility. If you think that, for a discerning person, the essence of your sound's production is that which is free from whatever obstructs the impediment to being an object of focus, then that is the manifestation of sound, then how is the collection of doers accomplished?
Tibetan
གང་གི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་མེད་པ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་བྱེད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཏེ། བྱེད་པ་འདུས་པའི་ནུས་པ་དེ་རུང་འགྱུར་བ་སྟེ། མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། དེ་ནི་རེ་ཞིག་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་ནུས་པ་མེད་པ་དག་ནི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་དག་དང་བྲལ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྲལ་བ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ལ་མེད་པ་ཡང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་སྤྱི་གསལ་བར་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་ནས་དེ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲ་རྟག་པ་མ་བྱས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་ཡིན་ན། གང་གིས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་གསལ་བར་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བྱེད་པ་དག་ཉེ་བར་དགོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བྱེད་པ་དག་གིས་སྒྲ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་དགོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྒྲ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ། བྱེད་པ་དག་གི་བྱ་བ་མེད་པར་སྒྲ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱེད་པའི་བྱ་བ་དེ་དག་གིས་སྒྲ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་སྟེ། གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གསལ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། སྒྲ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་གསལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁས་ལེན་ན། རྒྱུ་རྣམས་ཀུན་ནི་དོན་མེད་ཉིད་འགྱུར་ཏེ་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འཆད་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་ རྒྱུ་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་
Chinese
因为，遮蔽和分离也不存在，因此，为什么不存在呢？因为某些不存在的事物，不是果，所以作用的集合，即作用聚集的力量，是可能变化的，不是这样的意思。对于用“遮蔽”等来解释，那就是，暂且对于遮蔽的自性，因为作用者没有力量，所以遮蔽成立的自性，一点也不起作用，没有力量的那些，即使已经和遮蔽分离，也没有力量。因为分离也不存在，不存在也不是果，如前在普遍明晰地观察时已经说过。承认遮蔽，说了那样的话之后，为了显示那本身不存在，所以说了声音等。如果声音不是常、非造作、殊胜，稍微有遮蔽存在，那么，什么能使和遮蔽分离变得明显呢？为什么呢？因为遮蔽对于常法本身没有力量，这也已经说过了。因为那样，所以对于遮蔽，不应该安立作用者，不应该安立作用者使声音遮蔽，使之分离，那些作用者对于声音也没有力量。为什么呢？因为它们没有作用，因为没有作用，所以声音不显现。因此，那些作用的作用，会使声音产生。如果不是那样，如果作者不是，但是，如果是显现者，那么，因为和声音没有差别，陶师等也会使瓶子等其他事物显现。如果陶师等想要使瓶子等那些事物显现，如果那样承认，那么，所有的因都将变得无意义，因为没有任何作用。也用“如果”等来解释，如果所有的因和法