Tibetan
ལ་བས་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཐག་ཉེ་བ་ན་ཕྱིས་རང་གི་ཤེས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དང་འབད་རྩོལ་ལས་སྔར་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་དེ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ན། ད་ནི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང་འགལ་བ་དག་ཅི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། འོ་ན་ ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནི་བདེན་ཏེ། སྒྲའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཏེ་བྱེ་བྲག་ནི་རང་བཞིན་ལས་བཟློག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ལ་སྒྲའི་ཤེས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕོ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་སྒྲའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཁོ་ན་ཡོད་ན་བསྒྲུབ་བྱར་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཅན་དུ་རིགས་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ཕུལ་དུ་དབྱུང་བ་དངོས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅིང་ཕུལ་དུ་དབྱུང་བ་ལ་ཡང་སྒྲ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་བརྒྱུད་པས་སྒྲ་ཡང་ཤེས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲ་འདི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ནི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་རྟོགས་ན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱ་བ་ལ་སྒྲ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བྱ་བ་ལ་ཡང༌། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བརྟག་པར་བྱ་དགོས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལས་གཞན་པ་སྟེ་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ། །གང་གིས་ཞེ་ན། ནུས་པ་བར་དུ་མཆོད་པས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །སྒྲའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ
Chinese
如果说，声音不是作为耳识的因，而只是接近它。如果像这样，一起作用是接近的，那么后来接近自己的识是什么？以及努力之前不是接近的情况，那些情况是互相矛盾的。现在，接近和矛盾怎么会没有差别呢？那么，也只是有差别而已。那两种情况确实是有差别的，但也不是变成声音的自性，而是其他的意义。因此，说了“差别是”等等。那些情况的差别，也就是不同，不是从自性中颠倒过来的意思。如果变成不同，那么那时，声音的知识的接近就成立了，因为成立为因。没有变化的声的体性，那会变成没有因的过失。这样，如果只有什么存在，就能成立为所立，那么它就是接近所要成立的，而不是其他的种类。声音的发出直接作用于知识，并且对于发出，声音也接近，因此通过间接，声音也接近知识，如果这样说。因此，说了“发出”等等。这个声音的发出，即使理解为接近，也会变成和它一样，也就是会变成和识一样。就像在识的作用中，声音的发出通过变成其他的意义而接近一样，在发出的作用中，也需要考察发出变成其他的意义，那样就会变成没有尽头，这是总结的意思。因此，通过与它不同的，也就是不产生自己境的知识的声音的自性的差别来区分。通过什么来区分呢？通过能力中间供养的接近，存在于哪个不同的情况，这样来组合词句。意思是说，从产生声音自身体性的情况之外，不产生的情况的差别。就这样。
English
If it is said that sound is not the cause of ear consciousness, but only approaches it. If, like this, acting together is close, then what is it that later approaches one's own consciousness? And those situations where it is not close before effort are contradictory to each other. Now, how can approach and contradiction be without difference? Then, it is only different. Those two situations are indeed different, but it is not even becoming the nature of sound, but another meaning. Therefore, it is said "the difference is" and so on. The difference of those situations, that is, the distinction, is not the meaning of being reversed from nature. If it becomes different, then at that time, the approach of the knowledge of sound is established, because it is established as the cause. The nature of sound without change, that will become the fault of having no cause. Thus, if only something exists, it can be established as what is to be established, then it is close to what is to be established, and not of another kind. The emission of sound directly acts on knowledge, and for the emission, sound also approaches, therefore through indirectness, sound also approaches knowledge, if it is said like this. Therefore, it is said "emission" and so on. This emission of sound, even if understood as approaching, will become the same as it, that is, it will become the same as consciousness. Just as in the action of consciousness, the emission of sound approaches by becoming another meaning, in the action of emission, it is also necessary to examine the emission becoming another meaning, that will become endless, this is the meaning of the summary. Therefore, it is distinguished by the difference of the nature of sound that is different from it, that is, does not produce knowledge of its own object. Through what is it distinguished? Through the approach of the power offered in the middle, which exists in which different situation, thus combining the words. It means the difference of the situation that does not produce other than the situation of producing the sound's own nature. Like that.
Tibetan
་མ་ཡིན་ན་འབད་རྩོལ་ལས་སྔར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་བྱས་པའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་པ་ཅན་ཏེ། རྟག་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷན་ ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་སྔར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །སྒྲའི་རང་བཞིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཅན་ཏེ། གང་ལས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་མཚུངས་པ་ཡིན་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་མཚུངས་པ་ཅན་གྱི་སྒྲ་དེ་འདྲ་བ་དེ་གསལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་ན། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསལ་བྱའམ། ཅུང་ཞིག་ཀྱང་གསལ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཡང་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་རང་ཞེས་པས་ཏེ་རྒྱུས་གཞན་གྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དེའི་དོན་ཏེ། གཞན་བློའི་རྒྱུ་ནི་གསལ་བྱེད་འདོད། གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་དོན་ལ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་པོ་ལས་གསལ་བྱ་འདིའི་ཡོད་པ་ཉིད་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ནའོ། །དཔེར་ན་སྒྲོན་མ་བཞིན་ཏེ། རྫ་མཁན་ལས་གྲུབ་པའི་བུམ་པ་ལ་དེའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་གསལ་བྱེད་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དུ་ནའང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་གསལ་བྱ་སྔར་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བྱེད་པ་པོ་སྟེ་རྒྱུ་ལས་གསལ་བྱེད་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྒོ་སྟེ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དེས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་འཇིག་རྟེན་ན་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་གསལ་བྱེད་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་གསལ་བྱ་དེ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་བྱེད་པ་ལས་སྔར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དམིགས་སུ་རུང་བའི་བུམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་དེར་སྔར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རིགས་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྔར་དམིགས་སུ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་བུམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རིགས་མཐུན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་ལས་སྔར་གྲུབ་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་སྔར་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བརྗོད་དོ།། གསལ་བྱེད་ལས་རྙེད་པའི་ཤེ
Chinese
如果不是这样，那么从努力之前也会产生识。如果说因为没有一起作用而不产生，那么就说了“不可分离的”等等。因为这没有一起作用所产生的殊胜，所以是不可分离的，意思是说对于这个常法。依赖于一起作用也已经禁止了。产生声音的自性，那也是因为在作用的本身上成立。与一切果相同，应该这样组合词句：从哪里与一切果相同呢？如果认为与一切果相同的声音是显现的，那么一切如苗芽等也都要显现吗？一点也不显现，因为声音也会变成果，没有差别的缘故。这样，“自”的意思是，作为其他识之因的那个意思，想要作为他者之意的因是显现者。什么时候呢？对于成立之义，什么时候从作者那里获得这个显现者的存在呢？例如灯一样，对于从陶匠那里成立的瓶子，灯是它的识之因，是显现者。或者在其他情况下，什么时候显现者没有成立，那个时候作者，也就是从因那里，这个显现者有什么差别呢？用“自性”等来解释，自性是通达之门，一切因，如同世间用灯等来通达瓶子等其他事物一样，被称为显现者。如果这样，显现者会比显现者的作用更早成立。灯等不也是从可以观察的瓶子的前一刹那没有成立而产生的吗？如果问在那里“更早成立”是指什么呢？因此说了“同类”等，因为先前不可观察的瓶子的刹那，是同类的近取刹那，所以是比显现的作用更早成立的因。如果说它更早成立，那么就说了。从显现者那里获得的识
English
If not, then consciousness would arise even before effort. If it is said that it does not arise because it is separate from acting together, then it is said, "Inseparable," and so on. Because this does not have the excellence produced by acting together, it is inseparable, meaning for this constant dharma. Dependence on acting together has also already been prohibited. The nature of sound that produces, that is also because it is established in the action itself. It is the same as all fruits, and the words should be combined like this: From where is it the same as all fruits? If it is thought that the sound that is the same as all fruits is manifest, then should everything, such as sprouts, also be manifest? Not even a little is manifest, because sound will also become a fruit, without any difference. Thus, "self" means that which is the cause of other consciousness, and the cause of other minds is desired to be the manifestor. When? For the meaning of establishment, when is the existence of this manifestor obtained from the maker? For example, like a lamp, for a pot established by a potter, the lamp is the cause of its consciousness, it is the manifestor. Or in other cases, when the manifestor is not established, then what is the difference between the maker, that is, from the cause, and this manifestor? It is explained by "self-nature" and so on, self-nature is the door to understanding, all causes, just as in the world lamps and the like are used to understand other things such as pots, are called manifestors. If so, the manifestor will be established earlier than the action of the manifestor. Are not lamps and the like also produced from the fact that the previous moment of the observable pot was not established? If it is asked what is meant by "established earlier" there, therefore it is said "homogeneous" and so on, because the moment of the pot that was previously unobservable is the moment of the homogeneous proximate cause, so it is the cause that was established earlier than the action of manifesting. If it is said that it was established earlier, then it is said. The consciousness obtained from the manifestor.