Tibetan
་གསལ་བའི་རྐྱེན་རྐན་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དག་གི་གོ་རིམས་ལས་བྱུང་བའི་གོ་རིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགོག་པར་བྱེད་དེ། ཡི་གེ་གསལ་བ་དེའི་གོ་རིམས་ནི་དེའི་གོ་རིམས་ཏེ། དེ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟག་པ་དག་གིས་གསལ་བ་དེ་ནི་སྔར་སྤྱི་གསལ་བ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གསལ་བྱེད་ཀྱིས་བྱས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་ནུས་པ་དེ་བས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་ཉིད་ལས་ཏེ་རྒྱུ་ལས་ཏེ་དེ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་སྟེ། ཡི་གེ་རྣམས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་དེ་རྣམས་འབྲས་བུ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གང་ཁོ་ན་ལས་ངོ་བོ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་ཁོ་ན་ལས་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་གང་གི་སྒྲ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དམིགས་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནའི་སྒྲའི་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱོར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཡི་གེ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་དག་གི་ཡང་དེ་རྟེན་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པ་འདི་ལས་ལྷག་པར་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་དེ་བས་ན་འབྲས་བུར་ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚུངས་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ན་ཡི་གེ་འབྲས་བུ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། དེ་དམིགས་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ། གསལ་བྱེད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟེན་ཅན་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཡོད་ན་འགྱུར་བ་སྟེ། གང་ཡོད་ན་གང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེ་དག་རྒྱུ་རྣམས་ལས་ཡོང་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །ཡོད་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡིན
Chinese
因为显现的因缘，如喉咙等任何事物的顺序所产生的顺序的缘故。以“其”等来遮止，文字显现的顺序就是“其”的顺序，说“那些是”也是错误的。为什么呢？因为常恒者所显现的，先前在辨析共同显现时就已经遮止了。为了忆念那件事， 宣说了“现量”等，由显现者所作，能够生起现量了知，因此，能够生起了知的瓶子等，是殊胜的果，是显现，这样解释的。此外，从作者们的所作性，即从因，那成立的缘故，文字被缘，因此那些文字获得了果性。如同从唯一的事物所缘的体性，世间人将那个体性称为果性一样。与“从唯一所缘”相连，显示“任何”之语，如果无有缘，就不会产生，仅仅依赖于缘，将“仅仅”之语的次第作其他的连接。如所说，缘在文字中也有，因为文字的缘是刚刚造作而产生的缘故。那个缘本身也是在其他极著名的事物中，依赖于它的事物，是安立为果性的所依，没有比这更殊胜的差别，因此，承认是果的理由是相同的。如何文字不是果，而是仅仅是果呢？这样想的。以“其”等是其他的，那是缘的所依，由于想要显现为显现者的因的自在，所缘的任何事物，不是具有所依的果性的名称。那么是什么呢？如果存在就会改变，如果存在，什么变成了果，那样，果的名称是存在的所依。文字不是从因中产生的，然而，认为是仅仅不被缘。 “存在本身”等是教师的。
English
Because of the order arising from the sequence of whatever causes of manifestation, such as the throat, etc. It is prevented by "that," etc. The order of the manifestation of letters is the order of "that." Saying "those are" is also wrong. Why? Because what is manifested by the permanent ones was already prevented when examining the common manifestation earlier. In order to remember that, "Direct perception," etc., are spoken, and what is done by the manifester, the ability to generate direct perception, therefore, the vase, etc., that can generate knowledge, is a special fruit, is manifest, thus it is explained. Furthermore, from the action of the doers, that is, from the cause, because it is established, the letters are focused on, therefore those letters obtain the nature of fruit. Just as worldly people apply the term "fruit" to the nature of whatever is focused on from only one thing. Connect with "focused on from only one thing," showing the word "any," whatever does not arise without focus, relying only on focus, connect the order of the word "only" in another way. As said, that focus is also present in letters, because the focus of letters is the very fact that they arise immediately after being produced. That very focus, even in other extremely famous things, the thing that relies on it is the basis for applying the term "fruit," there is no greater difference than this, therefore, the reason for accepting it as a fruit is the same. How are letters not fruits, but only fruits? This is what is thought. "That," etc., belongs to others, that is the basis of focus, whatever is focused on due to the power of the cause that wants to appear as a manifester, is not the name of the fruit that has a basis. What is it then? If it exists, it changes, if it exists, what becomes a fruit, in that way, the name of the fruit is the basis of existence itself. Letters do not come from causes, however, it is thought that they are only not focused on. "Existence itself," etc., belongs to the teacher.
Tibetan
་ཏེ། དེ་ནི་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་ཚད་མ་གང་ལས་གྲུབ་པ་ན། གང་གིས་ཡོད་པ་ཉིད་འདི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར། འདི་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་ཡོད་པ་ཉིད་འདི་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ཡོད་ན་འདིར་འགྱུར་པ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ དུ་གྲུབ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཉིད་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པ་ནི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ནི་ཡི་གེ་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་བདེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ལས་སྒྲ་དམིགས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ནི་བདེན་པ་ན། གལ་ཏེ་སྒྲ་དེ་ནི་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ལས་སྔར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་གྲུབ་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་གྲུབ་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་སྔར་མེད་པ་རྫ་མཁན་གྱིས་བྱ་བ་ལས་ཕྱིས་གྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་རྩོལ་བའི་བྱ་བ་ལས་སྔར་སྒྲ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངོ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྔར་སྒྲ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་ཡང་བླ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ངོ་བོ་དེ་གང་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་སྟེ་གང་ལ་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཆོད་པས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ངང་ཚུལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་སྔར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ། སྒྲ་རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྒྲའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཞན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དང་བྲ
Chinese
是。那是真的，然而存在本身是从什么量成立的呢？什么能使存在本身成立为果呢？这不成立，即存在本身不会那样转变，如果存在，那么在这里的转变也不会那样发生。因此，如果成立为存在本身，就是成立的因，果本身就是成立的因，而成立为存在本身也只是目标而已。因为成立是知识的自性。因此，如果不存在就不会产生，那么作为存在本身的目标是什么，那就是果，这样安住。这对于文字等也是同样的。如果不是那样真实等等是其他的，从能作的作业本身声音所缘的那个果本身转变是真实的。如果那个声音不是从能作的作业本身先前就成立为存在本身，而是由其他的量成立。先前已成立的成立不是果本身成立，然而成立为存在本身，作为安立为果本身之因的是未成立先前已有的，例如瓶子先前没有，陶匠通过作业后来成立一样。如是转变的等等是说成立的边际，暂时从勤作的作业先前声音不是成立为存在本身，因为没有量，如果了知认识等等是它的成立之因，那么因为是错乱的缘故，承诺后也要说。先前声音成立为存在本身也是上等的，即使那样，它的体性是什么，那不是未成立吗？它的体性是什么呢？说了如是转变等等，如是转变即对于什么声音显现为自性的行相识没有遮断而具有亲近结合的状况，这样组合词句。如果如是转变的体性先前成立，那么那时，声音将恒常成为所缘。如果如所说声音的体性是成立的，然而远离其他一同能作的缘
English
Yes. That is true, but from what valid cognition does existence itself become established? What will make existence itself become established as the result itself? This is not established, that is, existence itself will not change in that way; if it exists, then the change here will not happen in that way. Therefore, if it is established as existence itself, it is the cause of establishment; the result itself is the cause of establishment, and becoming established as existence itself is only the object. Because establishment is the nature of knowledge itself. Therefore, if something does not exist, it will not arise; then, what is the object as existence itself, that is the result, and it abides in that way. This is the same for letters and so on. If it is not so true, etc., it is something else; from the action of the agent itself, the transformation of that object of sound itself into the result is true. If that sound is not established as existence itself from the action of the agent itself beforehand, but is established by another valid cognition. The establishment that has already occurred is not the establishment of the result itself, but what is the cause of establishing it as the result itself, which is established as existence itself, is something that has not been established beforehand, just like a vase that did not exist before, but was later established by the work of a potter. Such transformed things and so on are those who speak of the extreme of establishment. For the time being, sound is not established as existence itself from the action of effort, because there is no valid cognition, and if one understands that recognition and so on are the cause of its establishment, then because it is delusion, one should also speak after making a promise. The establishment of sound as existence itself beforehand is also superior, even so, what is its essence, is that not unestablished? What is its essence? It is said that it has become like that, etc., that is, for what sound appears as its own characteristic, the aspect consciousness without interruption has the state of close union, and the words are combined in this way. If the essence of such transformation were to be established beforehand, then at that time, sound would always become an object. If the essence of the sound as described is established, but it is free from other co-acting conditions