Tibetan
གྱུར་བ་ན། འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཡང་གཅིག་ལས་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ངོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དག་སོ་སོ་ལ་ཡི་གེ་ཐ་དད་པ་དེ་དགེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་དོན་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡི་གེའི་ཁྱད་པར་ལས་དོན་འདི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་མི་འདོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཡི་གེའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ངག་གི་ཁྱད་པར་དོན་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། དོན་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ངག་ལས་འགྱུར་རོ། །ངག་དེ་ཡང་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་མ་གཏོགས་པར་བློའི་དབང་པོ་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་འགྱུར་བ་སྟེ། ངག་ལ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དེས་ཚིག་དང་ངག་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚིག་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པ། དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ན་དབང་པོ་དང་འདྲ་བར་ངག་མ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐག་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ངག་ཐག་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་ན་ནི་མ་བྱང་བའི་ཡང་སྟེ། སྐྱེས་བུ་བརྡ་ལ་མ་བྱང་བས་ཀྱང་ངག་ལས་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ཡི་གེ་དག་ལ་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན་གང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་འབའ་ཞིག་ལྷག་མར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་དེ་དག་ཀྱང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན། རིག་བྱེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཅིན་དུ་འཇིག་པའི་ངག་ལ་གནས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་དང་པོ་སྟེ། ཡི་གེ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ བ་ལན་བཏབ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཡི་གེ་དེ་ག་ལས་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ངག་ཡོད་པ་ནི་བླ་སྟེ། ངག་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། ཡན་ལག་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནམ། ཡན་ལག་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་གྲང་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་ཡན་ལག་དུ་མ་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། ངག་གི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་དེ་དག་རེ་རེ་དོན་དང་མི་ལྡན་པའམ་དོན
Chinese
既然已经转变，有些时候也不是从一个转变而来，因为总是能够认识到各种差别。因此，各个不同的字母，是由于善本身的差别而产生的理解事物的差别，就存在于此。如果因为字母的差别而不希望理解这个事物的差别，但是，即使没有字母的差别，从那与此不同的言语的差别，理解事物的差别本身就会成为果的差别，那么，理解事物也就会从言语转变而来。那个言语也超出了感官，因为除了字母之外，对于智慧的感官来说是不可见的。从何转变呢？对于言语来说，不会变成理解。凭借什么成为果的那个，就会推断词语和言语，没有成为对境的词语等等，不是理解事物的部分。第二十八品。如果不是那样转变，就像感官一样，即使没有看到言语，仅仅凭借接近也会产生理解，如果这样说。那么，就像这样，如果承认仅仅凭借言语的接近就会产生理解，那么就是没有精通的人，即使人没有精通表达，也会从言语理解事物，但事实并非如此。因此，如果所谓的言语，对于字母来说，没有丝毫转变为其他意义，那么就会成立不由人所造。因为没有那个，因为没有言语，就会仅仅剩下字母。当一切都没有差别，并且那些也成立不由人所造的时候，凭借明智没有加以区分的自性，在何处毁灭的言语中所存在的字母们，也是要成立不由人所造的第一种观点，对于成立字母不由人所造的这个观点，完全是徒劳无益的，这样已经回答完毕了。另外，从那个字母转变到其他意义的言语是更高的，如果言语转变到其他意义能够被理解，那么，会成为具有众多支分，或者成为没有支分呢？因为不可能有其他方式。如果言语能够被理解为具有众多支分，那么，成为言语自性的那些支分，每一个都与意义不相符或者与意义相
English
Since it has changed, sometimes it does not change from one, because it is always possible to recognize various differences. Therefore, the different letters are due to the difference of goodness itself, and the difference of understanding things exists here. If you do not want to understand the difference of this thing because of the difference of letters, but even if there is no difference of letters, the difference of understanding things from the difference of speech different from that will become the difference of fruit, then understanding things will also change from speech. That speech also transcends the senses, because it is invisible to the senses of wisdom except for letters. From what does it change? For speech, it will not become understanding. By what becomes the fruit, it will infer words and speech, and words that have not become the object, etc., are not part of understanding things. Twenty-eighth chapter. If it does not change like that, like the senses, even if you do not see the speech, understanding will arise merely by approaching it, if you say so. Then, like this, if you admit that understanding will arise merely by approaching speech, then it is a person who is not proficient, even if a person is not proficient in expression, he will understand things from speech, but this is not the case. Therefore, if the so-called speech does not change to other meanings for letters, then it will be established that it is not made by man. Because there is no that, because there is no speech, only letters will remain. When everything is without difference, and those also establish that they are not made by man, the letters that exist in the speech that is destroyed in what place, with the nature that is not distinguished by wisdom, are also the first view to establish that they are not made by man, for this view of establishing that letters are not made by man, it is completely futile, and this has been answered. In addition, the speech that changes from that letter to other meanings is higher, if the speech that changes to other meanings can be understood, then will it become with many branches, or will it become without branches? Because there is no other way. If speech can be understood as having many branches, then those branches that become the nature of speech, each one does not correspond to the meaning or corresponds to the meaning
Tibetan
་དང་ལྡན་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ངག་ཡན་ལག་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ན་ངག་གི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་དེ་རྣམས་ཐ་དད་དོན་མེད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། ངག་དེའི་ཡན་ལག་དེ་དག་ཀྱང་དུ་མ་ཡིན་ན་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་དོན་མེད་པ་ཅན་དག་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཡན་ལག་དུ་མ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡང་དོན་མེད་པ་ཅན་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་བས་ན་དོན་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཅན་གྱི་ཡན་ལག་འདུས་པ་དེ་དངོས་པོ་ཅན་མིན་ཏེ། དངོས་ཅན་ཏེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངག་གི་ངོ་བོ་སྟེ། དོན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྒྲོ་བཏགས་པར་འགྱུར་བ་བརྟགས་པ་སེང་གེ་ཉིད་སོགས་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེའི་བུ་སང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྲམ་ཟེའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སེང་གེ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་བས། འཆད་པར་བྱེད་དེ་དོན་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་དག་ཡིན་ནོ། །ངག་གི་ཡན་ལག་དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཉིད་དོན་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལ་ངག་གི་བདག་ཉིད་དོན་དང་ལྡན་པ་དེས་རྟོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེང་གེ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པ་རྒྱུའི་ཕྱིར། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་རྟོགས་པས་སྦྱར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་ཉེས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་ངག་གི་ཡན་ལག་དེ་དག་སོ་སོར་དོན་དང་བཅས་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། ཡན་ལག་རྣམས་རེ་རེ་དོན་དང་བཅས་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང༌། དུ་མ་ཉིད་རྟོགས་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། ངག་ཡན་ལག་དུ་མ་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གཅིག་ཀྱང་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ། ངག་གི་དོན་མ་ལུས་པར་རྫོགས་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་མང་པོ་བརྟགས་པ་དག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ཡན་ལག་ཀྱང་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཡན་ལག་གཅིག་ནི་རྟོགས་པས་ཀྱང་སྟེ། ངག་གི་ཡན་ལག་གཅིག་གཟུང་བས་ཀྱང་དག་གི་དོན་དག་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། སྒྲའི་ངོ་བོ
Chinese
如果变成具有意义的话，那么就依靠第一方面而说了支分等等。如果认识到语是众多支分的自性，那么变成语的自性的那些支分就是各自分离的无意义。如果用“如果”等等来解释，那么那个语的支分也是众多，是各自分离的自性。如果是本体本身无意义的那些，那么众多支分集合的具有支分也和那个无意义的相同。因此，无意义本身的表达的非本体的支分集合不是实有，实有即是表达的语的本体，是具有意义的同义词。成为增益的考察就像狮子等一样，例如婆罗门之子名叫僧给等等，对于婆罗门之子等等接近增益的那些非本体者，增益狮子等，是那个意思。“具有意义”是同义词，解释说，具有意义的自性仅仅是表达的自性。语的支分也是，对于自性无意义的那些支分，用语的自性具有意义来认识，就会成为增益。因为和婆罗门之子等与狮子等相同的原因，因为认识到表达的自性是结合的缘故，仅仅是士夫所作。恐怕变成刚才所说的过失，所以当认为语的那些支分各自具有意义的时候，即使支分各自具有意义，但是众多本身就是颠倒的认识。认识到语是具有众多支分就是无意义的。因为一个支分也是具有意义圆满的缘故，什么时候，语的意义全部圆满的时候，那个时候，对于变成那样的众多支分考察有什么用呢？是这个意思。什么时候支分也是具有意义的时候，一个支分也是通过认识，即便是抓住语的一个支分，也能认识意义。用“意义”等等来解释，声音的本体
English
If it becomes meaningful, then relying on the first aspect, it mentions branches and so on. If one recognizes that speech is the nature of many branches, then those branches that become the nature of speech are separate and meaningless. If explained by "if" and so on, then those branches of that speech are also many, being of separate nature. If those that are the essence itself are meaningless, then the possessor of branches, which is the collection of many branches, is also the same as that meaningless one. Therefore, the collection of branches that are the non-essence of the expression of meaninglessness itself is not real, the real is the essence of the expressive speech, which is a synonym for meaningful. The examination of becoming an imputation is like a lion, etc. For example, a Brahmin's son named Senge, etc., for those non-essential ones that are close to the imputation of the Brahmin's son, etc., the imputation of a lion, etc., is that meaning. "Meaningful" is a synonym, explaining that the nature of meaningful is only the nature of expression. The branches of speech are also, for those branches that are meaningless in nature, recognizing them with the meaningful nature of speech will become an imputation. Because the Brahmin's son, etc., is the same as the lion, etc., because recognizing the nature of expression is the reason for the combination, it is only the work of a person. Fearing that it might become the fault just mentioned, so when it is thought that those branches of speech each have meaning, even if the branches each have meaning, the multitude itself is a reversed understanding. Recognizing speech as having many branches is meaningless. Because even one branch is complete with meaning, when the meaning of speech is completely fulfilled, at that time, what is the use of examining many branches that have become like that? That is the meaning. When a branch is also meaningful, one branch is also through recognition, even if one grasps one branch of speech, one can recognize the meaning. Explaining with "meaning" and so on, the essence of sound