Tibetan
འི་རྒྱུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ། སྒྲ་ནི་འདོད་པའི་དོན་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཉིད་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་བརྡ་བྱེད་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལས་ཡིན། སྒྲ་ཁྱད་པར་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དང༌། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། གང་མེ་ལ་སྤྱིན་སྲེག་གི་སྒྲས་བསྟན་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་པོ་དེ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་འགའ་ཞིག་ནི་མཐོ་རིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དོན་འགའ་ཞིག་དངོས་པོའི་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོ་རིས་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་བརྡའི་རྣམ་པ་འདིས། མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་གི་སྒྲ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ། ཅི་མཐོ་རིས་དང་འགལ་བའི་དོན་གཞན་ལ་ ཡིན་ཞེས་བློ་དམན་པ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མེ་ལ་མར་ལ་སོགས་པ་འཛུད་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་གྱི་ངག་གི་དོན་དེ་ནི་མཐོ་རིས་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་གྱི། ལུང་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ནི་དུ་མ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཆེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་ལས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པ་འགལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་བློ་དམན་པའི་ཕྱིར་འདིས་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྲ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་ངེས་པ་སྐྱེས་བུ་སྟེ་སྐྱེས་བུའི་བརྡ་ལས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུ་དེས་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དོན་འགལ་བ་ཡང་བརྡ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་ལྟར་འགལ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་གྱི། རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང༌། ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར། ཅི་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚོགས་པ་འདི་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་སེམས་པའོ། །དོན་མ་ཚོལ་བ་སྟེ་མི་འདོད་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་འདོད་པའི་དོན་ཁོ་ན་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་སྒྲ་དག་ལ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་འདྲེས་མར་བྱེད་བ་སྐྱེས་བུས་རྒྱུར་འཆོལ་བ་གསལ་བ་སྟེ། །རིག་བྱེད་པ་དག་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལས་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་འདྲ་བས་ཏེ། སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྒྲ་རྣམས་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་འགའ་ཞིག་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་འཆོལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་སྐྱེས་བུ་མ་བྱས་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང༌། དོན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་འགྱུར་བ་ཡོད་ན་འགའ་ཞིག་ལ་སྐྱེས་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་བརྡ་འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་པའི་སྒྲ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྐྱེས་བུས་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རིགས་པའི་སྒྲ་ནི་དོན་ གསལ་བར་བྱེད་པ་ན་བསྟན་པ་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ན། རག་ལས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དག་ལས་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གང་དུ་དོན་འགའ་ཞིག་དུས་གཅིག་གི་ཚེར་རྡར་བྱས་པ་ཡང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་དེ་ལས་བརྡ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དོན་གཞན་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་ན། རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཅིག་ལ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཅིག་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི་དོན་གཅིག་ལ་སོས་སོར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་པའི་ངག་རྣམས་ལ་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཆད་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འཆད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་དང་གཞན་གང་ཡིན་པ་འདིར་ཡང་མི་འགྱུར་ན། འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། དེ་བས་གཞན་པའི་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ངག་དང་འདྲ་བར་བྱེད་པའི་སྒྲ་རྣམས་ནི་དོན་གཅིག་ལ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། རིག་བྱེད་པའི་ངག་རྣམ་པར་རྟོག་པར་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དོན་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནུས་པ་ཡོད་པ་འདི་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནུས་པ་ཅན་རིག་བྱེད་པའི་ངག་དེ་ལ་སྟོན
Chinese
想要显现的意义，在天界等处所存在的那个处所变成对境。声音是使想要的意义明显显现的，即想要的意义本身明显显现，是由表示者所作的，这从何而来？如果说声音是像一种特殊情况，那么它是所有要证成的事物和能证成的事物的共同之处。所有要证成的事物，即所有结果，以及如其自身一样能证成的因，其自性是什么，那些都是作为言说者而共同存在的。像这样，说“要用火来焚烧”等等的声音，虽然是所有意义的言说者，但是，用火焚烧的声音所指示的某些意义，那本身并不是能证成的，因为并非一切都是一切的证成，等等，这是因为遮止的缘故。其中，某些特殊的意义是能证成天界的，因为那是自性。其中，某些意义，通过事物的所有状态来成就天界，通过这种表示的方式，是用火焚烧的声音来显现的吗？或者，对于与天界相违的其他意义，是否会使智慧低下者产生怀疑呢？这将变成所要显示的。对于用火焚烧供品等等，将酥油等投入火中，仅仅是近似地表示，那种语言的意义并不是成就天界的量，即使是从圣教中成立，那也是多方面的，因此是不可信的。像那样，即使从火的焚烧中获得天界是相违的，但由于智慧低下，因此不会因此而知晓，这将变成所要解释的。声音对于所有要表达的事物变得不确定，对于某些意义的确定，是通过补特伽罗，即从补特伽罗的表示中获得的。由于那个补特伽罗也不了解，因此，相违的意义也会变成表示者，这已经说过了。像这样，仅仅是使相违显现并不是，吠陀是由补特伽罗未造作的，那样的意愿是什么，那也是，所有分别念也会变得无意义。无论如何，这个“如何”的集合是想要显现的
English
The meaning that one wishes to manifest, the place where it exists, such as in the heavenly realms, becomes the object. Sound is what makes the desired meaning clearly manifest, that is, the desired meaning itself is made clearly manifest, it is done by the signifier, from where does this come? If sound is like a special case, then it is common to all that is to be proven and that which proves. All that is to be proven, that is, all results, and the cause that proves as it is in itself, what is its own nature, those are common as speakers. Like this, saying "one should burn with fire" and so on, although the sound is the speaker of all meanings, however, some of the meanings indicated by the sound of burning with fire, that itself is not what can be proven, because not everything is the proof of everything, and so on, this is because of the reason for prohibition. Among them, some special meanings are what can prove the heavenly realms, because that is the nature. Among them, some meanings, through all the states of things, accomplish the heavenly realms, through this way of indication, is it the sound of burning with fire that makes it manifest? Or, for other meanings that are contrary to the heavenly realms, will it cause the less intelligent to have doubts? This will become what is to be shown. For burning offerings with fire and so on, pouring ghee and so on into the fire, merely approximately indicating, that meaning of language is not a valid measure for accomplishing the heavenly realms, even if it is established from the scriptures, that is multifaceted, therefore it is not credible. Like that, even if obtaining the heavenly realms from the burning of fire is contradictory, but because of low intelligence, therefore one will not know this because of this, this will become what is to be explained. Sound becomes uncertain for all that is to be expressed, the certainty for some meanings is obtained through the individual, that is, from the indication of the individual. Because that individual also does not understand, therefore, contradictory meanings will also become the signifier, this has already been said. Like this, merely making the contradictory manifest is not, the Vedas are not created by the individual, what is that intention, that is also, all conceptual thoughts will also become meaningless. In any case, this collection of "how" is what one wishes to manifest.
Chinese
是关于意的思考。不寻求意义，即不与不欲混合的唯有欲之义，为了了知补特伽罗未造之语等，将欲与不欲混合，补特伽罗将因作为错乱而显现。这是在吠陀论者之外所作。如此安住之后，补特伽罗们以何种方式？补特伽罗所造之语显现欲求，将某些语与表达之语相结合会变得错乱，如是错乱，即使是补特伽罗未造而显现欲求之语，若与一切义共通，则某些补特伽罗以彼等欲求之因的表示，如欲求一般确定而造作。为何呢？因为彼等补特伽罗不完全知晓真实。若吠陀之语是自性，即自性而对显现欲求之义是确定的，因此没有补特伽罗善作之过失。若是如此，理性的语在显明义时，若不依赖于教示，则会变得不依赖，但也会变得依赖，因为从彼等自性中无法了知义。若又以自性而各自确定，则在彼时，在何处将某些义同时磨砺，也不会以某些方式从彼表示，以其他方式显示其他义。因为也是极度显明者，因此不是对自性之义的确定。若又对自性之义是确定的，则因为对一义没有各自的确定。吠陀论者的语言中，说法者们的说法者的形态的分别，即说法的其他差别，在此也不会改变。因为改变是什么，因此，与彼等其他补特伽罗所造之语相似的语，不是对一义的确定。说法的差别也是存在的，因为吠陀论者的语言是能够分别的，因为具有能够分别多种义的能力。能够分别的吠陀之语，显示。
English
It is about thinking about intention. Not seeking meaning, that is, only the meaning of desire that is not mixed with non-desire, in order to understand the words not made by the individual, etc., mixing desire and non-desire, the individual will appear as confusion due to the cause. This is done outside of the Vedic scholars. After dwelling in this way, how do individuals do it? The words made by the individual appear to be desirable, and combining some words with the words of expression will become confused, and such confusion, even the words that appear to be desirable but not made by the individual, if they are common to all meanings, then some individuals use the expression of the cause of their desires, just like desires, to determine and create. Why? Because those individuals do not fully know the truth. If the Vedic words are self-nature, that is, self-nature is certain for the meaning of appearing desire, therefore there is no fault of the individual's good deeds. If so, the rational words, when clarifying the meaning, if they do not depend on the teaching, will become independent, but they will also become dependent, because the meaning cannot be understood from those self-natures. If it is also determined separately by self-nature, then at that time, where some meanings are sharpened at the same time, it will not be expressed in some ways from that, and other meanings will be shown in other ways. Because it is also extremely clear, it is not a determination of the meaning of self-nature. If it is also certain for the meaning of self-nature, then because there is no separate determination for one meaning. In the language of the Vedic scholars, the differences in the forms of the speakers, that is, other differences in the teachings, will not change here either. Because what is changing, therefore, the words that are similar to the words made by those other individuals are not a determination of one meaning. There are also differences in the teachings, because the language of the Vedic scholars is capable of distinguishing, because it has the ability to distinguish multiple meanings. The Vedic words that can be distinguished show.