Tibetan
ས་བླངས་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲའི་རང་བཞིན་ཉིད་འབྲེལ་པར་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རུང་བ་ཉིད་དང་འདྲ་བར་སྒྲའི་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་རུང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྒྱུའི་རུང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔེར་ན་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་དང་འདྲ་བར་སྒྲའི་རུང་བ་ཉིད་དམ། ཡང་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གི་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རུང་བ་ཉིད་དོ། འདིའི་འདི་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རྒྱུའི་རུང་བ་ཉིད་དེའི་དེ་ཡང་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་གལ་ཏེ་རུང་བ་ཉིད་དེ་སྒྲ་དེ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་རུང་བ་ཉིད་འདིའི་སྒྲའི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དང་རུང་བ་དག་གི་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གཞན་དུ་ན་སྒྲའི་རུང་བ་ཉིད་འདི་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་རུང་བ་ཉིད་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྒྲས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲས་རུང་བ་ཉིད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲའི་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པར་རུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །སྒྲས་རུང་བ་ཉིད་ལ་ཕན་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟག་པ་ཉིད་དེ་རུང་བ་ཉིད་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རུང་བ་ཉིད་ལ་ཡང་སྒྲས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། སྒྲས་བྱས་པའི་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དང་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་ཕན་འདོགས་པ་དང་རུང་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ལ་ ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་གཞན་དང་གཞན་རྟོགས་པ་ན། ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུག་པ་མེད་པ་དེས་ན་ཐ་དད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕན་འདོགས་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་རུང་བ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པའི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རུང་བ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ན། སྒྲ་དང་རང་གི་ངོ་བོས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ནི་ཕན་འདོགས་པའི་བྱེ
Chinese
如果提出疑问，为何要承认声音的自性是相关的呢？因为已经提到了“因”等等。就像因和果的可能性一样，只有声音的能量的自性才是可能的，除此之外则不是。没有果的因的可能性是什么呢？例如，就像变成因的自性一样，声音的可能性吗？或者应该观察因和果的可能性。因为这个，这就是果，这就是果的可能性。这个，这就是因，这就是这个的因的可能性，那也只是变成了它们的自性而已。如果有人认为，具有关联性的事物没有获得关联的自性，那么如果可能性与声音是不同的事物，那么当这个变成不同事物的可能性时，说声音和可能性之间的关联有什么用呢？否则，声音的可能性就不会成立。如果声音对不同的可能性有所帮助，那么这就是声音帮助可能性的意思。因为声音是应该产生的，所以有人认为可以说声音的可能性。声音并没有帮助可能性。为什么呢？因为常恒性，因为可能性是无与伦比的。如果声音通过差异性来帮助可能性，那么应该说声音所做的帮助和可能性之间有什么关联呢？如果对帮助和可能性也有其他的帮助，那么对那个 也像前面所说的那样，如果理解其他的帮助，就会变得非常过分。因为没有尽头，所以不会帮助差异性。因此，没有成立帮助，就是没有成立与可能性一起关联的关联。然而，当可能性帮助差异性时，是通过声音和自己的自性来帮助，而不是通过其他的自性来帮助，声音是帮助的
English
If one asks, why should one accept that the very nature of sound is related? Because "cause" and so forth have been mentioned. Just as the possibility of cause and effect is similar, only the nature of the power of sound is possible, but not other than that. What is the possibility of a cause without an effect? For example, is the possibility of sound like becoming the nature of a cause? Or should one observe the possibility of cause and effect? Because of this, this is the effect, this is the possibility of the effect. This, this is the cause, this is the possibility of the cause of this, and that is only becoming their nature. If someone thinks that something with a connection has not obtained the nature of connection, then if the possibility is a different thing from sound, then when this becomes the possibility of a different thing, what is the use of talking about the connection between sound and possibility? Otherwise, the possibility of sound will not be established. If sound helps a different possibility, then this is the meaning of sound helping possibility. Because sound is what should be produced, someone thinks that it is permissible to say the possibility of sound. Sound does not help possibility. Why? Because of permanence, because possibility is incomparable. If sound helps possibility through difference, then what connection should be said to exist between the help done by sound and possibility? If there are other helps for help and possibility, then for that also, as mentioned before, if one understands other helps, it will become too excessive. Because there is no end, it will not help difference. Therefore, not establishing help is not establishing the connection that is connected with possibility. However, when possibility helps difference, it helps through sound and its own nature, but not through other natures, sound is the helper.
Tibetan
ད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་རུང་བ་ཉིད་ལ་ཡང་སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རུང་བ་ཉིད་དེ། སྒྲའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ལ་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པར་རུང་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཇི་ལྟར་རུང་བ་ཉིད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་རུང་བ་བདག་ཉིད་གྱུར་པས་དོན་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པར་བྱའོ། །བརྒྱུད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ཐ་དད་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་གྱི་བརྡ་ཁོ་ན་ལས་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ཡང་བརྡ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་ཡིན། ཅི་ལྟར་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་འདིའི་སྒྲ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྡ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི། སྒྲ་དང་དོན་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ནི་གཞན་གྱི་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟའི་ཆོས་པ་ལང་དག་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྡ་འབའ་ཞིག་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི། སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་གཞན་དོན་དམ་པ་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འདྲེས་པའམ། གཞན་གྱི་དབང་ངམ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་འབྲེལ་པར་འགྱུར་གྲང་ན། མ་འདྲེས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་དེའི་ངོ་བོ་མ་འདྲེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་མཐར་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲེལ་ པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པ་ལ་གཞན་གྱི་དབང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གྲུབ་པ་ནི་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་རྟག་པ་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བྱུང་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ནང་དུ་འདུ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེའི་ཚེ་བརྡ་ལ་ཡང་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་
Chinese
因为会变成不是彼者的过失之故。彼时，对于容许性本身，也是声音自性的容许性，为什么不承认声音的自性能够生起对意义的理解呢？如同想要对容许性有所助益那样，应当承认容许性本身就只是产生对意义的理解。传承有什么用呢？这是结束语。因此，所谓容许性，并不存在任何不同的关联，因为它是理解意义的原因，仅仅凭借约定俗成就能理解意义。那么，佛教徒，你们的约定俗成又是如何与声音和意义产生关联的呢？如何才不会改变呢？因为它是针对人们的，表达“这是表达此意义的声音”的想法就是约定俗成。而这又是针对人们的，而不是针对声音和意义的，法不是其他的关联，就像马的法不是青莲花一样。论师不仅说明约定俗成不是关联，而且为了说明声音和意义之间不存在其他的胜义关联，所以说了不混合等等。如此，如果事物本身的自性混合，或者受到他者的支配，或者成为相互依赖的关联，那么，对于不混合、相互独立的诸法来说，并不存在其自性不混合之特征的关联，因为它们会变成没有差别，因为会变成一体。同样，对于成就者们，对于自性圆满者们来说，也不存在任何他者支配之特征的关联，因为成就者不能被他者所支配。也不存在相互依赖的关联，因为说了没有依赖，因为成就者不依赖于其他一切。而且，因为已经从常法方面广说了关联，所以此处不再赘述。那么，如果声音和意义之间不存在关联，如何才能将声音的产生归入随后的推测之中呢？那时，约定俗成又有什么必要呢？
English
Because it would become the fault of not being that. At that time, even for permissibility itself, it is the permissibility of the nature of sound. Why not acknowledge that the nature of sound can give rise to the understanding of meaning? Just as one wants to benefit permissibility, one should acknowledge that permissibility itself only produces the understanding of meaning. What is the use of lineage? This is the concluding remark. Therefore, there is no different connection called permissibility, because it is the cause of understanding meaning, and meaning can be understood only through convention. Then, Buddhist, how is your convention related to sound and meaning? How can it not change? Because it is for people, the idea of expressing "this is the sound that expresses this meaning" is convention. And this is for people, not for sound and meaning. Dharma is not another connection, just as the dharma of a horse is not a blue lotus. The teacher not only explained that convention is not a connection, but also said non-mixture, etc., in order to explain that there is no other ultimate connection between sound and meaning. Thus, if the self-nature of things is mixed, or controlled by others, or becomes a mutually dependent connection, then, for the non-mixed, mutually independent dharmas, there is no connection characterized by the non-mixture of their self-nature, because they would become without difference, because they would become one. Similarly, for the accomplished ones, for those who have perfected their self-nature, there is no connection characterized by the control of others, because the accomplished ones cannot be controlled by others. There is also no mutually dependent connection, because it is said that there is no dependence, because the accomplished ones do not depend on everything else. Moreover, since the connection has already been extensively explained from the aspect of permanent dharma, it is not elaborated here. Then, if there is no connection between sound and meaning, how can the arising of sound be included in the subsequent inference? At that time, what is the necessity of convention?