Tibetan
་པ་ཟད་པར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ལས་ངེས་ཤེ་ན། རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་བ་པོ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འཇུག་པར་འདོད་པ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞར་ལ་འདོས་པས་ཆོག་གོ །ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་དེས་ན། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་བློའི་སྒྲས་རབ་ཏུ་བཤད་པ་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྟེ། གང་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་འདྲ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གཞན་ཙམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བློ་འདི་ནི་བསམ་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་བསྟན་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དུ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་འཇུག་པར་འདོད་པའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སོ། །བླང་བྱ་དང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ དོར་བྱ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་དག་གི་དེ་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐབས་བཅས་སོ། །དོར་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །བླང་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པའི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་ངེས་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཙོ་བོའི་དོན་ལས་མི་སླུ་བ་སྟེ། བདེན་པ་བཞིའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོ་བོའི་དོན་ལ་སླུ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་གཞན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །འང་གི་སྒྲ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ཏོ། །བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་དག་གི་ཐབས་ནི་དེའི་ཐབས་ཏེ། བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །དེས་བསྟན་པ་དག་ལ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པ་དེས་བསྟན་པ་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བརྟགས་པས་ན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་པ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཏེ་དཔྱད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དང་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་རྣམ་པར་འཆད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདིའོ། །ཇི་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གོམས་པར་བྱ་བར་འོས་པ་སྟེ། མངོན་པར་སྦྱར་བར་འོས་པ་ནི་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་གཞན་ལ་ཡང་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་སླུ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་སླུ་བའི་ ཕྱིར་རྟག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་ཚད་མས་སླུ་བ་མེད་པ་ཅན་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་གསུམ་པ་ལ་ཁས་བླངས་པའི་མི་སླུ་བའི་ཚིག་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་སྐབས་དང་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་བཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་འཇིག་རྟེན་སླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོའི་དོན་ལ་སྐྱེས་བུ་མ་བསླུས་པས་གནས་གསུམ་པ་ལ་ཡང་འཆད་པ་པོ་ཡང་དགོས་པ་མེད་པར་ལྡོག་པར་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་ཕན་པས་འཇུག་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བ་ཅན་ཡིན་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་འགའ་ཞིག་ལ་གཞན་མི་སླུ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་དེའི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རིགས་པས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་གྱི་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སླུ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ངེས་པར་མི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་དོན་འདི་ཉིད་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། རྣམ་པ་གཉི་གས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག
Chinese
那么从何处确定，就是那个已经穷尽的呢？因为是具有理性的缘故。因为无论何处，凡是能说出具有理性的话语的人，就应该信任他想要进入（真理）的意愿，顺便提及就足够了。对于极其隐秘的事物，由于他对如是所说之义不欺骗，因此，即使是依赖如是所说之教言的智慧之声所充分阐述的，也应将词句与“从声音产生并具有生”相联系。所谓“类似于从声音产生”，就像仅仅指示如何从声音产生的其他因素一样，这个智慧并不是指示想法本身。因此，对于通过现量和比量所证悟的事物，由于以刚刚指示的方式不欺骗，所以也是比量，这是由于士夫想要进入的想法所致。应取舍的是，舍弃一切烦恼而获得涅槃，应抛弃的是一切痛苦。它们的真如是不颠倒的体性，即苦谛和灭谛的意义。应取舍的真如，凡是与方便一起进入的，就是具有方便。应抛弃的方便是集谛。应取舍的方便是道谛。应取舍的本身，连同方便，世尊所开示的这些，是依靠事物力量而来的量，是完全确定的，因为是完全成立之因。世尊所开示的具有四谛体性的主要意义是不欺骗的，因为通达四谛意义的主要内容就能获得涅槃。由于对主要意义没有欺骗，因此对于其他极其隐秘的事物，从世尊之语所生的智慧就是比量。འང་的语气是相对于之前的区分而进行分别的意义。应取舍之物的方便就是它的方便，所谓应取舍之物的方便，是双重区分。以他所开示的那些，即信任者以他所开示的那些之后。
English
Then, from where is it determined that it is the very one that has been exhausted? Because it is endowed with reason. Because wherever there is someone who speaks with reason, one should trust his intention to enter (the truth), and mentioning it in passing is sufficient. Regarding extremely hidden things, since he does not deceive the meaning of what is said as it is, therefore, even if it is fully explained by the sound of wisdom relying on the teachings said as it is, the words should be connected with "arising from sound and having birth." The so-called "similar to arising from sound" is just like indicating other factors of how it arises from sound, this wisdom does not indicate the thought itself. Therefore, for things realized through direct perception and inference, since it does not deceive in the manner just indicated, it is also inference, due to the thought of the person wanting to enter. What should be taken and abandoned is Nirvana, having abandoned all afflictions, and what should be discarded is all suffering. Their suchness is the non-inverted nature, which is the meaning of the truth of suffering and the truth of cessation. The suchness of what should be taken and abandoned, whatever enters with means, is with means. The means to be discarded is the truth of origin. The means to be taken is the truth of the path. What should be taken and abandoned itself, along with the means, these teachings of the Bhagavan are the measure that comes from the power of things, it is completely certain, because it is the cause of complete establishment. The main meaning of the four truths taught by the Bhagavan is not deceptive, because understanding the main content of the meaning of the four truths can attain Nirvana. Since there is no deception in the main meaning, therefore, for other extremely hidden things, the wisdom born from the words of the Bhagavan is inference. The tone of འང་ is the meaning of distinguishing in relation to the previous distinction. The means of what should be taken and abandoned is its means, the so-called means of what should be taken and abandoned is a double distinction. By those taught by him, that is, after those taught by the believer.
Chinese
如果以量度来衡量，也是没有颠倒且如实不欺骗的。例如，苦等四圣谛将在第二品中阐述，就像分析一样。所谓“彼与此”，是指世尊先前所开示的，为了详细阐述四谛的体性。如果问它会变成什么样？那就是对补特伽罗的利益有切近需要。补特伽罗的利益是涅槃，而切近需要的就是因。哪里有这个因，哪里就是对补特伽罗的利益有切近需要。因此，应该习惯，应该精进，因为不欺骗，对于非现量和比量所能理解的其他境，也应该如实承诺，这并不是因为要承诺不欺骗，而是因为对于非主要的事物会欺骗，所以不是常有的，这就是它的意思。为什么呢？因为没有相违。对于补特伽罗主要的事物，不会被量度欺骗，因为没有损害。在第三处所承诺的不欺骗之语，与补特伽罗的意义没有任何相违。如实显示四谛，是因为世间不会欺骗主要的事物。由于补特伽罗没有被主要的事物欺骗，因此在第三处所，说法者也不需要返回，因为没有结果。如果补特伽罗欺骗主要的事物，并且为了利益他人而进入，是能见到超越感官之事物者，那么毫无疑问，对于某些人来说，他人不会被欺骗，因为他见到超越感官之事物本身，就必定是不可能的。因此，对于可以用理智来理解的补特伽罗之意义是不欺骗的，如果因为不了解而欺骗了极其隐秘的事物，那么，对于必定无能为力之事，这才是真实的。然而，这是相对于补特伽罗的进入而如此安立的。为了显示这一点，才说了“彼与”等。所谓“两种方式”，是词句。
English
If measured by valid cognition, it is also non-deceptive and just as it is. For example, the four noble truths such as suffering will be explained in the second chapter, just like an analysis. The so-called "that and this" refers to what the Bhagavan previously taught, in order to explain in detail the nature of the four truths. If asked what it will become like? That is, it is closely needed for the benefit of the individual. The benefit of the individual is nirvana, and the close need is the cause. Wherever there is this cause, that is where there is a close need for the benefit of the individual. Therefore, one should become accustomed to it, one should strive diligently, because it is not deceptive, and one should also truthfully promise other objects that cannot be understood by direct perception and inference, not because one should promise not to deceive, but because one will deceive non-primary things, so it is not constant, that is its meaning. Why? Because there is no contradiction. For the primary things of the individual, it will not be deceived by valid cognition, because there is no harm. The words of non-deception promised in the third place have no contradiction with the meaning of the individual. Showing the four truths as they are, is because the world will not deceive the primary things. Since the individual has not been deceived by the primary things, therefore in the third place, the speaker does not need to return, because there is no result. If the individual deceives the primary things, and enters in order to benefit others, and is one who sees things beyond the senses, then without a doubt, for some people, others will not be deceived, because his seeing things beyond the senses itself is certainly impossible. Therefore, it is not deceptive for the meaning of the individual that can be understood by reason, and if one deceives extremely hidden things because of not understanding, then this is true for things that are certainly incapable. However, this is established in relation to the individual's entry. In order to show this, "that and" etc. were said. The so-called "two ways" are words.