Tibetan
ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་གཉི་ག་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་འདི་ཉིད་བསྡུས་པར་མཛད་པ་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཅིག་ཕྱོགས་ཉིད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚིག་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བསམ་གཏན་ལ་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཡུལ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །གཞན་དག་ནི་སྒྲ་སྒྲུབ་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་འཆད་པར་བྱེད་དེ། གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱས་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྒྱས་པར་བྱེད་དེ་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ལ་ཡུལ་དོན་དམ་པ་གཅིག་རྒྱས་བྱེད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དེ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡོད་ན་དོན་རྣམས་ལ་ནི་སྒྲ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་རྟེན་མེད་པ་ཅན་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བུར་གྱུར་པ་དག་ལ་ཞེ་ན། མཐོང་བའི་བྱེ་བྲག་དག་ཐ་དད་པ་སྟེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དག་གི་ལའོ། །འདས་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་སྒྲ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གོང་མ་དང་སྦྱར་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཚིག་འགའ་ཞིག་ཀྱང་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་དུ་སྟེ། བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་གཅིག་ཏུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་བདེན་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱིར་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཚིག་དེ་དག་བློའི་ཡུལ་ཅན་འདོད་དོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སྟེ། འདི་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་འདི་ལ་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་དེའི་རྗེ་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་ པ་སྟེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་
Chinese
则将生起，并且将显示，不会变成恒常与无常、二者与非二者的差别之不同。以两个偈颂汇集此义。胜义谛是自性。所谓“唯一方面存在”之语，是极尽之语，譬如说“禅定已成一心”等。趋向自性，是说自性唯一为境之语。其他则是解释先行的语词成立，以何者使识增长和生起，那即是增长，是境之义。将“于何者境胜义谛唯一增长存在”之语作分别连结。其事物即是彼，若有诸语之承诺，则对于诸义，那些语词的无因、无依将不会进入，因为是那样变成的无自性之故。如果问：对于如何变成的那些呢？是所见之差别各异，即是成立之宗派差别各异、互相违背的那些。对于过去和未生者也。所谓“对于过去和未生者也”，是说对于过去和未来者，语词将不会进入，与前面连结，因为无自性之故。另外，有些语词也只是虚假的意义，不会只是虚假的意义，因为一切都是唯一趋向自性，所以变成真实的意义。因为，如前所说的理由，那些语词是心识之境所欲求的。所谓“那”，对于主等分别念所显现的，是为了成立没有如所欲求的体性接近取舍，对于此，如何如所欲求的，即如何周遍寻思的外部主等体性接近取舍存在，将这些语词作分别连结。对于分别念的显现，对于此如所欲求的体性接近取舍，随其行和还灭的随行那样不明显，因为有成立之法，所以成立之法并非不成立，因为是
English
Then it will arise, and it will be shown that it will not become different in the distinctions of permanence and impermanence, both and neither. This meaning is summarized in two verses. The ultimate truth is self-nature. The term "existing in one aspect only" is known as an ultimate expression, like saying "meditation has become one-pointed." Turning towards self-nature means the word that self-nature is the sole object. Others explain that the establishment of words precedes, and that which expands and generates consciousness is the meaning of expanding, which is the object. The words "in which the ultimate truth of the object exists as the sole expansion" are connected separately. Its entity is that itself. If there is an acceptance of words, then for things, those words without cause and without support will not enter, because it is without self-nature in that way. If one asks, how about those that have become? The differences of what is seen are different, that is, the established tenets are different and mutually contradictory. Also for the past and unborn. The term "also for the past and unborn" means that for the past and future, words will not enter, connecting with the previous, because it is without self-nature. Furthermore, some words are also only of false meaning, but they will not only be of false meaning, because everything is solely directed towards self-nature, so it becomes a true meaning. Because, as explained before, those words are desired by the object of consciousness. The term "that" refers to the appearance of the main thing, etc., to conceptual thought, in order to establish that there is no approximation of the nature of what is desired. For this, how is it as desired, that is, how does the external main thing, etc., which is thoroughly contemplated, exist as an approximation of nature? Connect these words separately. For the appearance of conceptual thought, for this approximation of the nature of what is desired, it is not obvious in the way that it follows its course and reversal, because there is a dharma to be established, so the dharma to be established is not unestablished, because it is the dharma of the side.