Tibetan
བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པ་ཅན་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་ཤེས་བྱེད་ནི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མི་ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ཤེས་བྱེད་མི་ཤེས་ལ། དེ་ལ་མེད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན། རང་བཞིན་མི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལོག་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་བྱེད་མི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལོག་པ་ལ་རིགས་པ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། གང་བསྐལ་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་དམིགས་ཏེ། ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་ པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་དེ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཙམ་སྟེ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་མི་དམིགས་པ་ཙམ་མངོན་སུམ་ལོག་པ་ཙམ་དེས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བསྐལ་པ་དག་ལ་རང་གི་ནུས་པ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རང་བཞིན་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ནས་ཤེས་བྱེད་མི་ཤེས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ནི་རྟགས་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དཔེར་ན་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་རྟགས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱད་པར་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིར་ནི་ཁྱད་པར་སྤོང་བ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ཉིད་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་དང་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྦྱིན་པའི་སེམས་དག་ལ་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སེམས་དག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པ། མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདིར་སེམས་པ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་པ་དག་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་བ
Chinese
不要不加区分地理解它。然而，所谓自性等等，有劫之物是自性，而知者是相，不了解这些就是不了解自性知者，对于它，要成立无有，是不可能有量的，这是在陈述这种理路。不了解自性是现量颠倒，不了解知者是比量颠倒。对于不可见之境的现量和比量颠倒，这是在陈述这种理路，这是总括的意义。以“何者”等等来解释，任何有劫之物的一些自性，不是现量所能见的，因为境等等是有劫之因的缘故。那个自性仅仅是不可见，仅仅是它的境的不可见，仅仅是现量颠倒，那不是所谓无有。如“在何处如是说”等等，像那样，对于那些劫，因为自己的能力邻近的缘故，产生知识的能力也是没有的等等。在说了不了解自性之后，为了说不了解知者，所以说了知者等等。知者的解释是“从相”，对于超出感官的意义，在一切情况下，例如心没有离开贪欲等等，进行遣除。同样，因为知者在相上没有，所以以自性遣除差别。例如布施等等，这里是遣除差别，而不仅仅是法性存在本身。布施和损害等等是相对的区分。它的境的心，就称之为那个。对于布施的心，就是从损害等等中返回的心的意思。། །第二十二品。增上的因性，是未来果的特殊因性，在这里，舍弃心识的自性不是，因为它们是现量本身的缘故。然而，增上的因性，那就是自性的差别。心识是现量本身的缘故，它的
English
Do not understand it indiscriminately. However, what is called self-nature, etc., things with kalpas are self-nature, and the knower is a sign. Not understanding these is not understanding the self-nature knower. For it, to establish non-existence, it is impossible to have measure. This is stating this kind of reasoning. Not understanding self-nature is perceptual inversion, and not understanding the knower is inferential inversion. For the perceptual and inferential inversion of invisible objects, this is stating this kind of reasoning, which is the summarized meaning. Explaining with "what" etc., any self-nature of some things with kalpas is not visible by perception, because objects etc. are the cause of kalpas. That self-nature is merely invisible, merely the invisibility of its object, merely perceptual inversion, that is not called non-existence. Like "where it is said like that" etc., like that, for those kalpas, because one's own ability is near, the ability to generate knowledge is also not there etc. After saying not understanding self-nature, in order to say not understanding the knower, therefore the knower etc. is said. The explanation of the knower is "from the sign", for the meaning beyond the senses, in all cases, for example, the mind is not separated from desire etc., it is eliminated. Similarly, because the knower is not on the sign, therefore the difference is eliminated by self-nature. For example, giving etc., here is the elimination of difference, and not merely the existence of the dharma itself. Giving and harming etc. are relative distinctions. The mind of its object is called that. For the mind of giving, it is the meaning of the mind that returns from harming etc. ། །Twenty-second section. The cause of increase is the special cause of the future fruit. Here, abandoning the self-nature of consciousness is not, because they are perception itself. However, the cause of increase, that is the difference of self-nature. Consciousness is perception itself, its
Tibetan
དག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་འཁྲུལ་པ་འདི་གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་སྦྱར་རོ། །མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྐུར་པ་འདེབས་པར་བྱེད་ན་ཡང་ངོ༌། །ཅི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ཞེ་ན། དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་ཏེ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་སེམས་པའི་ཁྱད་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་མཐོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་མཐུན་པ་ ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་དེ་མ་ཐག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་གཞན་གང་ལས་འབྲས་བུའི་དེ་མ་ཐག་པ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དེ་མ་ཐག་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་མེད་པ་ཉིད་དེ་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འབྲས་བུ་དུས་གཞན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་གནས་སྐབས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཆོས་པ་དག་ནི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱི་བ་དང་ཁྱི་སྨྱོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །བྱི་བ་དང་ཁྱི་སྨྱོན་པ་དག་གི་སོས་བཟུང་བའི་དུག་གང་ཡིན་པའི་སྔར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་དེ་ལས། དུས་གཞན་དུ་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱི་བའི་དུག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིས་འགྱུར་བ་མཐོང་བ་ལས་དེ་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པའི་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་དག་ལས་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་འགལ་བ་མེད་པ་སྟེ། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་འདི་ལ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་གང་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པ་དེ་བས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གནོད་པ་ཅན་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
既然成为清净的增上之因本身也是现量，那么这种错乱从何而来呢？因此，说了“对于现量之义”等等，将“对于现量之义，以颠倒的方式”这句话与此相连。如果有人这样否认说没有增上之因。那么，怎样是以颠倒的方式呢？说了“无果者”等等。即无果者，也就是没有增上的果者，因为与未被经论指出的心之差别增上相同。如果问怎样是相同者呢？说了“因为没有直接的果”等等。即从其他的无果者那里，没有见到直接的果。仅仅因为“仅仅”见到直接的果，就认为它不存在，这不是没有果。为什么呢？说了“果”等等。因为具有果在其他时间，以后以后，状态改变的特征的事物，被看到是从因产生的。老鼠和疯狗，这是区分的例子。因为从老鼠和疯狗咬住的毒药没有看到之前的变化，所以在其他时间，看到了昏厥等特征的变化。从看到老鼠的毒药等之后的改变，可以推断出那是果的能力。如果有人说，布施等心念的未来之果，因为非常不合理，所以认为不存在是合理的。说了“彼”等等。对此，从布施等心念产生未来的果，是没有矛盾的，因为没有损害性的量。仅仅是不见到所要证明的产生果的能力，就不是量。如果因为没有损害性的量，所以否定不是存在，那么，对于存在本身，什么是量呢？因为没有量，所以确定为存在也是不合理的。因为没有损害性和成立的量，所以即使产生怀疑也是可以的，
English
Since the very cause of becoming pure and superior is itself directly perceived, from where does this confusion arise? Therefore, it is said, "Regarding the meaning of direct perception," and so forth, connecting the phrase "Regarding the meaning of direct perception, in a reversed manner" with this. Even if someone were to deny in this way, saying that there is no cause for superiority. How is it in a reversed manner? It is said, "Devoid of result," and so forth. That is, devoid of result, meaning devoid of the result of superiority, because it is the same as the superiority that is not indicated in the distinctions of mind in the scriptures. If one asks how it is the same, it is said, "Because there is no immediate result," and so forth. That is, from other things devoid of result, the immediate result is not seen. Just because "just" the immediate result is seen, it is not the absence of it, it is not devoid of result. Why is that? It is said, "Result," and so forth. Because things that have the characteristic of changing states at other times, later and later, are seen to arise from causes. Rats and mad dogs are examples of distinctions. Because the previous changes are not seen from the poison that rats and mad dogs have bitten, at other times, changes with characteristics such as fainting are seen. From seeing the later changes of rat poison and so on, it is reasonable to infer that it is the power of the result. If someone says that the future result of thoughts such as generosity is so unreasonable that it is reasonable to think that it does not exist, it is said, "That," and so forth. Regarding this, there is no contradiction in the future result arising from thoughts such as generosity, because there is no damaging valid cognition. The mere non-perception of the ability to produce the result to be proven is not a valid cognition. If, because there is no damaging valid cognition, denial is not existence, then what is the valid cognition for existence itself? Because there is no valid cognition, it is also unreasonable to be certain of existence. Because there is no damaging and establishing valid cognition, it is permissible to have doubts,