Tibetan
ཚན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མང་པོ་ཉིད་དང་གོ་རིམས་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉིད་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མ་ལུས་པར་ཚིག་རེ་རེ་ནས། གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱིས་ཆོད་པའི་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་སྐབས་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པའི་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་དེ་བས་ན་དེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་དག་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པའི་རྟགས་སུ་བསྟན་ཏེ། སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེས་པ་ལྷག་པར་མ་བྱས་པའོ། །མངོན་སུམ་ལྡོག་པ་ཡང་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེ་ལྟར་བསྐལ་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་བ་དག་ ལ་རང་གི་ནུས་པ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡང་དེ་དག་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དག་གིའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པས་སོ། །དེ་ནི་རྟགས་ཅན་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། དེ་དག་གི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་དག་ནིའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་བའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། ལྡོག་པ་ངེས་པ་སྟེ་མེད་པ་ངེས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པ་ཡང་འདིར་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ནས་བཤད་ཀྱི། དངོས་སུ་དེ་ལ་ཡང་ཚད་མ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་དམིགས་པ་ནིའོ། །ཡོད་མེད་ངེས་པའི་འབྲས་ཅན་མིན། ཕྱིར་ན་སྟེ་ཡོད་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །མི་ད
Chinese
因为类别不同，所以显示了众多性和顺序不确定性。即使对于人的意义来说，已经存在接近需要的状态，但对于如此状态的心的一切活动，也不能从每个词语中毫无遗漏地进行显示，因为这是不可能的。对于被处所和时间所限制的人的意义的场合来说，没有接近需要的物质的差别，也不应该毫无遗漏地进行显示，因此，不应该将此作为论著的领域。所谓“此”，是心的活动；所谓“此”，也是物质的差别。所谓“此”，是作为男性的标志而显示的，所谓“男性和女性”，是没有特别强调男性。为了显示没有现量违逆也能成立，所以说了“如是”等等。所谓“如是在劫”，是因为处所等接近劫的力量，是为了创造自己的识。没有产生识的力量。因此，这句话是对“超越感官”的解释。为了显示推测的那些也不是处所，所以说了“那些的”等等。所谓“那些的”，是指处所等等的。所谓“以何”，是指没有见到果。这句话是对“那不是有相”的解释。所谓“那些的”，是指劫。因为如此，所以处所等劫的处所，所有没有见到的，也不是违逆确定的，即不能成立确定没有，这是总结。否定存在的名称，也在此处作为量而承认后进行解说，如果实际上对此也没有量，因此说了“此是”等等。所谓“此是”，是指以不显现的处所为对象的不见。不是确定有无的果，因此不会成为确定有的果，因为是无有存在名称理由的自性。也不会成为确定无的果，因为会产生怀疑。因此是理由。不见
English
Because of the difference in categories, it shows multiplicity and the uncertainty of order. Even if there is already a state close to being needed for the meaning of a person, it is not possible to show all the activities of the mind in such a state from each word without omission, because it is impossible. For the occasion of the meaning of a person limited by place and time, the difference of matter that is not close to being needed should not be shown without omission, therefore, this should not be made the field of treatise. The so-called "this" is the activity of the mind; the so-called "this" is also the difference of matter. The so-called "this" is shown as a sign of masculinity, the so-called "male and female" is without particularly emphasizing masculinity. In order to show that it can be established even without manifest contradiction, so "as it is" etc. are said. The so-called "as it is in kalpas" is because places etc. are close to the power of kalpas, in order to create one's own consciousness. There is no power to generate consciousness. Therefore, this sentence is an explanation of "beyond the senses." In order to show that those of inference are also not places, so "those of" etc. are said. The so-called "those of" refers to places etc. The so-called "by what" refers to not seeing the result. This sentence is an explanation of "that is not having a sign." The so-called "those of" refers to kalpas. Because it is so, therefore the places of kalpas such as places, all that is not seen, is also not contradictory and definite, that is, it cannot establish definite non-existence, this is the conclusion. Denying the name of existence is also explained here after acknowledging it as a measure, if in reality there is also no measure for this, therefore "this is" etc. are said. The so-called "this is" refers to the non-perception that takes invisible places as its object. It is not a result of definite existence or non-existence, therefore it will not become a result of definite existence, because it is the nature of having no reason for the name of existence. It will also not become a result of definite non-existence, because doubt will arise. Therefore it is a reason. Not seeing
Tibetan
མིགས་པ་འདི་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མི་འགྱུར། མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མ་དག་ནི་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཏེ་ཡིད་ཆེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་འཛིན་པ་ན་འཇུག་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འཇུག་པ་འགོག་པ་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེན་བདེན་ཏེ། །འོན་ཀྱང་འཇུག་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཡང་སེམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གང་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡོད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་འདུག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སེམས་ལ་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ལ་ཞིང་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ཚད་མར་བཤད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཁ་ན་མཐོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་འདོད་པ་ལའོ། །མི་སྣང་བའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་མི་འཇུག་འབྲས་བུ་ཅན་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྟགས་ཀྱི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་དེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་དེ་ཡོད་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཡོད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་འདི་ལས་མི་དམིགས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། འདིར་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ཐ་སྙད་ལ། གཏན་ཚིགས་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་ནས། ལ་ལར་མེར་ཤེས་འབྲས་བུ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གོང་དུ་དཔེར་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཅང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་
Chinese
此不见即非量。以所谓“不见”等解释之。何以故？量乃具有决定之果，即具有可信之果故。现量亦于执持一切相时，于所入之境之相作决定者，彼等为量。此不见不能决定某物存在与否。虽如是未变，然于遮止进入时，成为量则为真实。然虽是遮止进入，亦非心中能断除犹豫者。于何心中有能断除犹豫者，于此语句作分别连接。若有犹豫，则不应不食而住，如是心中无决定之义。由犹豫亦有农夫等士夫进入之故。若尔，云何以无进入之果者说此为量耶？是故说若等。如是进入唯一真实者，是无有高慢者。若思惟先导者，为决定先导之名言者，是故于欲求如实进入者。已说不显现之境，不见者，是无进入之果者。所谓具有殊胜之相者，不见之相，彼殊胜之差别，为所缘之体性者，彼为有，有者即于何者有，则称彼为彼。是相之差别所具有之义。所缘之体性者，不见，是名言。由相之差别而有，于何生有，所谓于何生有之义非是，由所谓所缘之体性者之差别，此不见非生。于此等解释之。于此，于无有之名言。观待特殊之理。于某些，有知火之果。如前所举之例。所说任何不见皆非有者，
English
This non-perception is not a valid means of knowledge. It is explained by what is called "non-perception," and so on. Why? Because valid means of knowledge have a definite result, that is, they have a trustworthy result. Even direct perception, when grasping all aspects, is a valid means of knowledge for those who make a definite determination of the aspects of the object of entry. This non-perception does not determine whether something exists or not. Although it does not change in this way, it is true that it becomes a valid means of knowledge when preventing entry. However, even though it prevents entry, it is not something that completely eliminates doubt in the mind. The words should be connected separately to what mind has the ability to completely eliminate doubt. If there is doubt, one should not stay without eating, meaning that there is no certainty in the mind. Because even from doubt, some farmers and other individuals enter. If so, how is this explained as a valid means of knowledge by something that has no result of entry? Therefore, it is said, "If," and so on. Entering into what is uniquely true is without arrogance. If one who sends thought ahead is a term for one who goes ahead with determination, therefore, for one who desires to seek entry as it is. It has already been said that the invisible object, the non-perception, is one that has no result of entry. The so-called one who has an excellent sign is that the sign of non-perception, that excellent distinction, is the nature of the object of perception, that is, there is. The one who has, that is, what has, is called that. It is the meaning of having the distinction of a sign. The nature of the object of perception, non-perception, is a term. It exists from the distinction of a sign. What birth has, that is, the meaning of what birth has is not, from the distinction of what is called the nature of the object of perception, this non-perception is not birth. This is explained by "Here," and so on. Here, in the term of non-existence. Depending on the specific reason. In some, there is the result of knowing fire. Like the example given above. What is said is that any non-perception is not anything.