English
It is solely for the purpose of establishing existence itself. Because establishing existence itself has the fault of being unestablished in anything that is not established, etc., if the reason itself does not exist, how can existence itself be established? The so-called "reason" is the reason that establishes existence itself. Any form of fault that has the third branch of the category of faults is one that possesses three, and that is one that will not be surpassed in any way. Those three faults also show the unestablished, etc. The so-called "contradiction" is contradiction itself. Among them, it is distinguished by "that," etc. If a dharma with a reason is shown, then it will become the nature of the result, or it will become its own nature. For the time being, the first case is not established, because the cause and effect themselves are not established. Establishing the cause and effect by the difference of the cause is not contradictory to direct perception, because the characteristic of the negation of the effect of the cause and effect only makes the cause understood, not the difference. If the second case is established, then for the existence itself to be established, if the dharma of the nature of the subject is shown as the reason, then how will the chief, etc., become those whose existence is not established? If some opponent wants to regard the chief, etc., as the dharma as the reason, then how can he not admit the chief, etc., as things? Because the essence of the nature of things is the nature of dharma. If so, then how is this nature of dharma spoken of in terms of negation? When mentioning nature, etc., the so-called "relative to some" refers to the characteristic of abandoning other differences and not abandoning other differences. In this way, by establishing the subject by not abandoning other differences, and then also abandoning other differences in itself to establish it as the nature of dharma, making an agreement in this way, like something different from the subject, like a reversal, it is shown by abandoning the intention of the knower. In order to show that it has already been determined above, dharma, etc., are mentioned, and other differences are abandonment and non-abandonment, which are explained by the two, etc.
Tibetan
་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་གཉི་གའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་སྨྲ་ན། ཇི་ལྟར་ན་དངོས་པོའི་ཆོས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་སུ་འགྱུར། གང་གིས་གཉི་གའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་མི་རྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཁས་བླངས་ནས་མེད་པའི་ཆོས་བརྗོད་པའམ་གཅིག་དགག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་བཟློག་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་འཇུག་པས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཁས་བླངས་ནས་མེད་པ་བརྗོད་ན་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཙམ་སྟེ། གཞན་བཀག་པ་ཙམ་ཆོས་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ནི་མེད་པ་ལ་ཡང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྡོག་པ་སྨོས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་གཟུང་བའི་ཆོས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཙམ་སྨོས་པ་ནི་དགག་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཐོབ་པ་འདི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཙམ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་པར་དགག་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་དགག་པ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མི་རྟེན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པ་དགག་པ་ཁོ་ན་མི་རྟེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ལ་མི་རྟེན་པ་ཅན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དགག་པ་ཙམ་ལ་དངོས་པོ་མི་རྟེན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་ལ་གཞན་རྣམ་པར་གཅད་ནས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་དགག་པའི་ཡུལ་ཡིན། འདིས་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཅད་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་ནི་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པ་དེ་དེ་ཉིད་དེ། གཟུགས་ཅན་བཀག་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ན། ཡོད་པ་རྟེན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ མེད་པ་སྟེ་མེད་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་བཀག་པ་འདི་ནི་བཟློག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་ན་བྱ་བའི་རྟེན་མ་གཏོགས་པར་བྱ་བ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་མེད་པ་དགག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་མེད་ན་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་ནི་ཆོས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །མེད་པ་དག་ནི་སྒྲ་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་སུ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་
Chinese
已经结束了。如果又有人说二者的法都是理由，那么事物的法怎么会变成非事物的法呢？为了说明什么能使二者的法成为理由，所以说了“不依赖事物”等等。那是如果从建立的角度，承认了事物自性的法，然后说没有的法，或者从遮遣一方面，对它进行反面的、不具有依赖事物的自性的遮遣，如果承认了事物的法，然后说没有，即使会成为相违，那也是没有的，这样已经说明了。因为仅仅是反面，仅仅是遮止其他，被认为是法性，那么对于没有来说，也没有相违的缘故。说那个反面，是为了使从建立的角度所取的法明显。说“仅仅”，是为了使以遮遣的方法所获得的这个具有依赖事物的自性明显。为什么会仅仅成为反面呢？因为“不是不遮遣”，这句是不以遮遣为主要的建立，不是遮遣，也就是仅仅是不依赖。因此，如果仅仅是否定就是不依赖，那么就说了“不依赖事物者”，对于仅仅是遮遣，事物不依赖的那个，就那样称呼。对于什么区分了其他，而依赖事物，那就是不是如理遮遣的对境。这并不是依赖某些事物。仅仅是区分本身，就说了例如“不会变成有色”等等，所谓不是有色，那就是它本身，如果没有遮止有色的体性，那么有，所依是识，并且接近于表达 没有，就像变成没有一样。如果接近于表达没有，等等是其他的，遮止有，这是反面，而且如果是行为，那么除了行为的所依之外，行为是不行的。因此，没有不是遮遣的对境。即使没有不是遮遣的对境，但如何是周遍观察诸法呢，是这样想的。在“没有等即使是声音也会变成有”的时候，难道不是已经显示了接近于表达没有的遮遣的对境本身了吗？是的，但是
English
It is finished. If someone says that the two dharmas are both reasons, how can the dharma of things become the dharma of non-things? In order to show what can make the two dharmas a reason, it is said, "not relying on things" and so on. That is, if from the perspective of establishing, one acknowledges the dharma of the nature of things, and then speaks of the dharma of non-existence, or from the aspect of negation, one applies a negation that is the opposite of it and does not possess the nature of relying on things, if one acknowledges the dharma of things and then speaks of non-existence, even if it becomes contradictory, that is also non-existent, this has already been explained. Because it is merely the opposite, merely negating others, being regarded as the nature of dharma, then for non-existence, there is no contradiction. Saying that opposite is to clarify the dharma taken from the perspective of establishing. Saying "merely" is to clarify that this nature of possessing reliance on things, obtained by the method of negation. Why does it become merely the opposite? Because "not not negating," this sentence is an establishment that does not take negation as primary, it is not negation, that is, it is merely not relying. Therefore, if merely negation is non-reliance, then it is said, "one who does not rely on things," for merely negation, that which things do not rely on, is called that. For what distinguishes others and relies on things, that is the object of not properly negating. This is not relying on certain things. Merely the distinction itself, it is said, for example, "will not become colored," etc., so-called not being colored, that is itself, if there is no characteristic of negating colored, then existence, the support is consciousness, and it is close to expressing non-existence, like becoming non-existence. If approaching to express non-existence, etc. is other, negating existence, this is the opposite, and if it is action, then apart from the support of action, action is not possible. Therefore, non-existence is not the object of negation. Even if non-existence is not the object of negation, but how is it that it is the complete examination of all dharmas, that is what is thought. At the time of "non-existence, etc., even if it is sound, it will become existence," hasn't it already shown the very object of negation that is close to expressing non-existence? Yes, but
Tibetan
ཡུལ་མེད་པ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱོགས་སྔ་མའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ལ། དེ་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོའི་འབྲེལ་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་ན་ནི་དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ད་ནི་སྤྱིའི་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ན་ཡང་བླའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྟེ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ང་ཅི་ལྟ་མེད་པ་དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ལོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དགག་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབས་པ་དང་དགག་པ་དག་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་གིས་མེད་པ་དག་ལ་ཡང་མི་འགྱུར། དེ་བས་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པར་གཅད་པ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་དང་མེད་པ་གཉི་ག་ཡང་ཡོད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་བདག་གིར་བྱེད། གང་གི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པའི་དོགས་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་དོགས་པ་དེ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཡོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། གཏན་ཚིགས་གཉི་གའི་ཆོས་ཀྱང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་ཉིད་ལས་ལོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རྒོལ་བ་དེ་ཡང་རང་གི་ཚིག་སྟེ་རང་གི་བརྗོད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་གཉི་གའི་ཆོས་ཉིད་སྨྲ་བ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཡང་སྟེ། མེད་པ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་གཉི་གའི་ཆོས་འདི་འཇུག་པར་བརྗོད་པ་ནའོ། །གལ་ཏེ་ ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་ཡང་གནས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་གཉི་གའི་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ན། ཡོད་པ་དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པ་ན་ཡང་རྒོལ་བ་འདིའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དངོས་པོ་ཙམ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་
Chinese
“因为没有否定无的论式”这句话是从前者的角度来阐述的。而“这是从作用和作者的关系的角度”是区别。如果不存在近取，那么就不是否定的对象，因此，现在即使是没有普遍近取的成立的对象也可以。如果又说不是成立无的对象，那么，我怎么不是否定无的对象呢？为什么呢？因为否定是，对于“否定”等等，凡是成立的反面就是否定，因为除了成立和否定之外没有其他的。所谓“反面”的成为实物的法，对于任何不存在的作用也不会变成无。因此，刚才所说的仅仅是区分，有和无两者都存在，那么如何将成立作为己有呢？因为从区分的角度来获得进入不一致方面的疑虑，这才是理解本身。进入不一致方面就是过度使用，对此的疑虑是从区分的角度。如果成立本身是成立的对象，那么也不存在不一致方面，两个理由的法也不是从不存在不一致方面而返回。驳斥者也在说自己的话，即自己的陈述，成立有本身作为成立的理由时，有本身之外的，即对于无也说这个理由的法会进入。如果存在于有和无之中，那么也会变成两个的法。如果说成立本身是理由，那么为了不迷惑于有，怎么会不迷惑呢？如果对于成立本身说无的法的理由，那么也会变成这个驳斥者的理由，因为成立本身的反面是成立无。什么是变成无本身的法呢？在提到“仅仅是事物”等等时，仅仅是事物所遍及的，能够起作用的，已做等等的具有特征的意义，就是区分的没有决定的法。
English
The phrase "because there is no formulation to negate non-existence" is explained from the perspective of the former. And "this is from the perspective of the relationship between action and agent" is the distinction. If there is no proximate grasping, then it is not the object of negation, therefore, now even if it is the object of establishment without universal proximate grasping, it is acceptable. If it is said again that it is not the object of establishing non-existence, then how am I not the object of negating non-existence? Why? Because negation is, for "negation" etc., whatever is the opposite of establishment is negation, because there is nothing other than establishment and negation. The dharma that becomes a real thing called "opposite" will not become non-existence for any non-existent function. Therefore, what was just said is merely a distinction, both existence and non-existence exist, then how can establishment be claimed as one's own? Because the doubt of entering into inconsistent aspects is obtained from the perspective of distinction, this is understanding itself. Entering into inconsistent aspects is overuse, and the doubt about this is from the perspective of distinction. If existence itself is the object of establishment, then there is no inconsistent aspect, and the dharma of the two reasons does not return from the absence of inconsistent aspects. The refuter is also saying his own words, that is, his own statement, when establishing existence itself as the reason for establishment, other than existence itself, that is, for non-existence, he also says that the dharma of this reason will enter. If it exists in both existence and non-existence, then it will also become the dharma of both. If it is said that existence itself is the reason, then in order not to be confused about existence, how can one not be confused? If the reason for the dharma of non-existence is stated for existence itself, then it will also become the reason of this refuter, because the opposite of existence itself is the establishment of non-existence. What is the dharma that becomes non-existence itself? When mentioning "merely things" etc., merely what is pervaded by things, the meaning of having characteristics such as being able to function, having been done, etc., is the dharma of the absence of determination of distinction.