Tibetan
དད་པ་སྟེ། སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་གང་གིས་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཏུ་འགྱུར། འདིར་ལན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མེད་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ཅན་ཏེ། རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་དེ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྟེ། གཞན་སེལ་བ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དུའོ། །སྒྲ་རྣམས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དངོས་པོའི་བྱ་བ་སྟེ། འཇུག་པ་དག་ལ་ཇི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་དངོས་པོ་བརྗོད་པའམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་སྟེ། གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བརྗོད་པ་ཞེས་དོགས་པར་འགྱུར་བ་ལ། མེད་པ་ནི་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ཤིང་ཡུལ་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ་དེའི་ངོ་བོ་སྟེ། གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་ལ་མེད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དེའི་ངོ་བོའོ། །ངོ་བོ་གང་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ཉིད་དངོས་སུ་དབེན་པ་སྟེ། གཞན་སལ་བ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོབས་ཡིན་ནོ། །དབེན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དབེན་པའི་ངོ་བོ་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །དབེན་པའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཀྱང་དབེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ནི་ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཤིང་བརྟེན་པའི་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གོ །འདི་ལྟར་མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས། དངོས་པོ་བྱས་པའི་སྒྲའམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཀྱང༌། དེ་དག་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞིག་ལྡོག་པ་གང་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་མ་བྱས་པའི་ལྟ་བུ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་དག་ནི་ཐ་དད་
Chinese
信仰，即能消除声音进入原因的无对象之境，成为能成立者。在此，作为回答，论师说了“于彼亦”等，因为不存在的自性，所以是能表达自性的，对于表达自性的声音，没有怀疑。因为，那些无对象之境的声音，是能遣除的，即表达排除他者，是成立的本身。声音凡是存在的，都是事物的作用，进入时，如何表达自性， 以成立的方式，是表达事物，还是不同，即表达排除他者，会产生怀疑。不存在，仅仅是空性的特征，即与自性分离的特征。为什么呢？因为没有作为原因和作为对象的任何自性，或者它的自性，因为对于存在形体的事物，不存在是不允许的。它的形体的自性，就是它的自性。任何自性具有它本身的特征，就称之为它。这本身实际上是空性，排除他者是一切事物的力量。空性，就是表达那样的自性，即表达空性的自性。空性的对象，就是具有排除他者的对象。分别念也应归类为空性的对象。一个事物会依赖于反面。跟随和依赖的声音和分别念，就称之为它。它们就是声音和分别念。像这样，在排除未做之后，凡是事物所做的声音或分别念，即无常和无我等的声音或分别念，即使它们变成那样，也仅仅是具有不同对象的，应这样归类。为什么呢？因为说了“如其自性”等，凡是从哪个反面进行区分，那就是它的差别，例如，所做，是区分未做，同样，无常等，是区分常等。如其自性的差别是不同。
English
Faith, that which eliminates the cause of sound entering into an objectless state, becomes that which establishes. Here, in response, the teacher says "also to that," etc., because the nature of non-existence, it is that which expresses nature, there is no doubt about the sounds that express nature. Because those sounds of objectless states are that which eliminates, that is, expressing the exclusion of others, is the very establishment. Sounds, whatever exists, are the activity of things, when entering, how to express self-nature, In the manner of establishment, is it expressing things, or is it different, that is, expressing the exclusion of others, doubt will arise. Non-existence is merely the characteristic of emptiness, that is, the characteristic of being separated from self-nature. Why? Because there is no self-nature that acts as a cause and as an object, or its self-nature, because for things that have form, non-existence is not permissible. The self-nature of its form is its self-nature. Whatever self-nature has its own characteristic, that is called it. This itself is actually emptiness, excluding others is the power of all things. Emptiness is expressing such a self-nature, that is, expressing the self-nature of emptiness. The object of emptiness is that which has the object of excluding others. Discriminations should also be classified as objects of emptiness. A thing will depend on the opposite. The sounds and discriminations that follow and depend are called it. They are sounds and discriminations. Like this, after excluding what is not done, whatever sound or discrimination is done by things, that is, the sounds or discriminations of impermanence and selflessness, etc., even if they become like that, they are only those with different objects, it should be classified like this. Why? Because it is said "as its own nature," etc., whatever is distinguished from which opposite, that is its difference, for example, what is done, is distinguishing what is not done, similarly, impermanence, etc., is distinguishing permanence, etc. The differences as their own nature are different.