Tibetan
དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་འདིའི་སྤྱི་འདི་ཞེས་བྱ་བའམ་སྤྱི་འདིའི་ཁྱད་པར་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་སེལ་བ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་ལ་གཅིག་ནི་འཇིག་ན་གནས་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དྷ་བའམ་སེང་ལྡེང་འཇིག་པ་ན་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཤིང་གཞན་ལ་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལེན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། འདིར་ནི་གཞན་སེལ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་གཅིག་ནི་འདི་ལས་གཞན་དང་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་བཟློག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས། མཐུན་དངོས་གཞན་གྱི་དངོས་དག་ལ། །ལྡོག་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འདི་ཡང་སྒྲ་དང་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་ཞིང༌། གང་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་དགག་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་འདིས་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བཞེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལྡོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པ་དེ་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེ་ཞིག་པ་འཇིག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །དགག་པ་ཙམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྩོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གནས་དང་གནས་མིན་རྟོག་པ་མིན། །ཁྱད་པར་གཅིག་ཞིག་པ་ན་ཅི་གཞན་སེལ་བ་གནས་སམ་འོན་ཏེ་ལོག་ཅེས་བྱ་བའི་གནས་ དང་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་སེལ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཅན་ཏེ་དངོས་པོའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློའི་རྣམ་པ་མཚན་ཉིད་ཅན་གཞན་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་བློ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་བློ་ཡང་བསླད་ཅིང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན
Chinese
因为不能成为所为之义故。说此差别之总，或说此总之差别，这样的声音是不合理的。再说遣除他法，如果总的一个坏了，那么作为存在的自性是什么，说那不是它等等，就会变成那个本身了。就像达瓦或者森登坏了，从不是树木中返回，就只是存在于其他的树木上。说不相似等等，就进行驳斥。这里遣除他法有三种：一是，从此遣除其他，因为遣除其他之故，仅仅是返回自己的体性。凭借什么而说呢？“顺同他物之物等，返回乃是依处者。”这样说了。这也是安立为依赖声音和标志的名称之所依，而不是声音所表达的。二是，为了断除其他，仅仅是断除其他，以前的论师们安立为对一切没有差别，因为对一切的遮止仅仅是没有差别之故。三是，因为此遣除其他，所以在分别念的智慧中显现，这就是论著作者认为是声音所表达的。对此，如果以返回自己的体性的方式来说，那是不合理的，如果变成它的自性，那么那个坏灭就仅仅是坏灭，因为没有差别之故。凡是自己的体性存在的，也认为是与它不同的。凡是仅仅是遮止的，也是无自性的，因此那不是争论。因此说了“那是返回的无自性”。住与非住非分别。一个差别坏灭时，遣除他法是住还是返回，这样的住与非住的分别是不合理的。而且，遣除他法是自性随行者，是随事物而行者。凡是分别念智慧的相状，具有体性，变成其他返回的，那是总的智慧，也就是分别念的智慧也是被玷污和迷惑的。因此
English
Because it cannot become the meaning of what is to be done. To say 'this generality of this difference' or 'this difference of this generality' is not reasonable. Furthermore, regarding the elimination of others, if one of the generalities is destroyed, then what is the nature of existence, saying that it is not it, etc., it will become that itself. Just as when a dhava or sengdeng is destroyed, it returns from not being a tree and only exists on other trees. Saying 'not similar' etc., one refutes. Here, there are three types of eliminating others: First, from this, one eliminates others, and because of eliminating others, it is merely returning to one's own nature. By what authority is it said? 'Those that accord with other things, the return is the dependent.' This is also established as the basis of terminology that relies on sound and signs, but it is not what is expressed by sound. Second, in order to cut off others, it is merely cutting off others, and the previous teachers established that there is no difference for all, because there is no difference for the mere negation of all. Third, because this eliminates others, it appears in the wisdom of discriminating thought, and this is what the author of the treatise considers to be expressed by sound. Regarding this, if it is expressed in terms of returning to one's own nature, that is unreasonable, and if it becomes its nature, then that destruction is merely destruction, because there is no difference. Whatever one's own nature exists, it is also considered to be different from it. Whatever is merely negation is also without self-nature, therefore that is not a dispute. Therefore, it is said, 'That is the nature of the absence of return.' Dwelling and non-dwelling are not discrimination. When one difference is destroyed, whether the elimination of others dwells or returns, such discrimination of dwelling and non-dwelling is unreasonable. Moreover, the elimination of others is a follower of self-nature, a follower of things. Whatever is the aspect of the wisdom of discriminating thought, possessing nature, becoming another return, that is the general wisdom, that is, the wisdom of discriminating thought is also defiled and confused. Therefore
Tibetan
་འོན་ཀྱང་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། བསླད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དེ་ནི་སུན་ཕྱུང་བ་ཡང་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སུན་དབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་འདི་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་ལོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། དུ་མ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་དུ་མ་ལ་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་ནི་ཡུལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་སྤྱི་ནི་གནས་པའམ་མི་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལོག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་གསལ་ནས་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་རྒོལ་བ་འདས་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་སྐྱེད་པ་པོ་སྟེ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དེ་སྐྱེད་པ་པོ་ནི་སཱ་ལུའི་ས་བོན་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། སཱ་ལུའི་ས་བོན་དེའི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལས་ས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དག་ཉེ་བར་དགོད་པའམ། རྒོལ་བ་དེ་ལ་ལན་འདེབས་པ་ཡིན་ཏེ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་གཞན་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་མེད་དོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སཱ་ལུའི་ས་བོན་གཅིག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སཱ་ལུའི་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ནི་མེད་དོ་སྙམ་ནས་སྨྲས་པ། དེ་དག་ནི་ས་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། རང་བཞིན་དེས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་དེ། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མེད་དོ། །ས་ལ་སོགས་པ་ནི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་འདོད་པའི་སཱ་ལུའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན
Chinese
然而，那也不是存在的。因为那是如此，因为由于被扰乱的缘故，反驳也是不存在的。如这里所说的，没有反驳，这样来组合词语。这种分别的识，唯一是无境的，就像颠倒的识一样。如果问如何是唯一颠倒的呢？则说了“对于多”等等。像这样，对于多者具有一的相状，那是境，即是识的分别的境，总的来说是不存在或不常在的。为什么呢？因为颠倒的识的境是不存在的缘故。在阐明了过失相同之后，又为了完全阐明以其他方式的辩驳已过去，所以说了“任何”等等。它的生者，即稻子的苗芽，它的生者是稻子的种子，是它的自性。稻子的种子，它产生稻子的苗芽的体性是什么，从产生者的体性之外，泥土等等其他的如何能是产生者呢？“对于此”的意思是，为了清净地陈述，或者，是为了回答那个辩驳者。不是说，从稻子的种子之外的泥土等等，它没有产生者，即没有产生苗芽的体性。那么是什么呢？是说，稻子的种子单独产生者的自己的体性是什么，其他的泥土等等不是那个，因为事物之间没有互相随顺的缘故。“其他的”等等也是如此。“不是其他的体性”的意思是，不是稻子的种子的体性。为什么呢？因为那个本身是不存在的缘故，因为它的自己的体性本身是不存在的缘故。认为“这里没有损害性的量”而说了，那些是泥土等等。“如其自身”的意思是，任何的自己的特征是什么的体性，以那个自性，互相不同，并且产生一个果，这有什么矛盾呢？因为没有损害性的量，所以什么也没有。泥土等等不是与想要产生稻子苗芽的稻子的体性分离的。
English
However, that is also non-existent. Because that is so, because due to the cause of being disturbed, the refutation is also non-existent. As it is said here, there is no refutation, thus combining the words. This discriminating consciousness, uniquely, is objectless, just like inverted consciousness. If asked how it is uniquely inverted, then it is said "regarding many" and so on. Like this, regarding many having the aspect of one, that is the object, that is, the object of discrimination of consciousness, in general, is neither existent nor permanent. Why? Because the object of inverted consciousness is non-existent. After clarifying the sameness of faults, again, in order to fully clarify that the refutation in other ways has passed, therefore it is said "any" and so on. Its producer, that is, the sprout of the rice plant, its producer is the seed of the rice plant, it is its own nature. The seed of the rice plant, what is the nature of it producing the sprout of the rice plant, how can the other, such as soil, etc., be the producer apart from the nature of the producer? "Regarding this" means, in order to state purely, or, in order to answer that debater. It is not said that from the soil, etc., other than the seed of the rice plant, it does not have the producer, that is, it does not have the nature of producing the sprout. Then what is it? It is said that whatever is the own nature of the seed of the rice plant alone producing, the other, such as soil, etc., is not that, because things do not mutually follow each other. "The others" and so on are also like that. "Not the nature of the other" means, it is not the nature of the seed of the rice plant. Why? Because that itself is non-existent, because its own nature itself is non-existent. Thinking that "there is no damaging valid cognition here," it is said, those are soil, etc. "As its own" means, whatever is the nature of any own characteristic, with that nature, mutually different, and producing one result, what contradiction is there in this? Because there is no damaging valid cognition, therefore there is nothing. Soil, etc., are not separate from the nature of the rice plant that wants to produce the sprout of the rice plant.