Tibetan
་པར་མི་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་གཅིག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་གཅིག་གཟུང་བ་ན་གཞན་མ་བཟུང་བ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མདོ་ལས་སྐྱེ་འཇིག་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་ཉེ་བར་མཚོན་ཅིང་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གང་གིས་མཚོན་པར་བྱ། རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ལ་ཡང་ལྡོག་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སོ་སོར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པ་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པས་སོ་སོར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདག་ཉིད་གཅིག་ལ་འགལ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་རྣམས་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡོད་དེ་རྒྱུན་དེས་དེ་ལྟར་མིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་འཆད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྟེ། གཅིག་པ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཐ་དད་པ་འདིའི་བདག་ཉིད་འགའ་ཞིག་སྟེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་པ་དེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།བམ་པོ་བཅུ་དགུ་པ། དེ་ལྟར་ཏེ་སྤྱི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་ལ་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ནའོ། །དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་གཅིག་འཇིག་པ་ན་སྤྱི་བདག་ཉིད་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་དེའི་རང་བཞིན་མིན་ཏེ། ཆོས་འགལ་བ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་ནི་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །
Chinese
不会改变，然而会同时改变。如其自性，例如不是对一个状态的差别进行区分等等，意思是和那个相似。等等的词语表示，抓住一个时，没有抓住另一个等等。经中提到生灭，是近似的表示，这样，因为没有差别的生等等本身近似地表示了差别并且是确定的。否则，用什么来表示差别和没有差别呢？在一种形态上也是，对于相同的形态也是相反的，具有区分，各自产生等等，那是差别的特征。没有相反，即没有区分，具有各自产生等等，那是没有差别的特征。即使已经具有区分，产生等等，为什么是有差别呢？提到了自性等等，因为自性在一个上是矛盾的，因为生和不生等等同时是矛盾的。事物不是没有差别，然而如果也有差别，也不是因为常有的原因，不会导致同时产生等等。以各种方式等等，是为了解释这个，以各种方式没有差别，如果不说是一，那怎么会那样呢？会同时产生和毁灭。然而，内外差别的这个自性，是某种状态的差别特征，不是其他差别，具有三种功德的自性，因为在快乐、痛苦和愚痴的自性中，对一切都没有差别等等，因为从所说的状态特征上是不同的。第十九品。因此，因为总相是常有的，所以存在于一切中，但差别不是，如果承认差别也会毁灭。因此，当一个差别毁灭时，总相本身存在的那个不是那个差别的自性，因为存在着相反的法，所以总相和差别是不同的，这是结论。
English
It will not change, but it will change simultaneously. As its own nature, for example, it is not like distinguishing the differences of a state, etc., meaning it is similar to that. The word 'etc.' indicates that when one is grasped, the other is not grasped, etc. The mention of arising and ceasing in the sutra is an approximate representation, because the non-discriminating arising, etc., themselves approximately indicate the difference and are certain. Otherwise, what would indicate difference and non-difference? Even in one form, there is also opposition to the same form, having distinction, arising separately, etc., that is the characteristic of difference. There is no opposition, that is, no distinction, having separate arising, etc., that is the characteristic of non-difference. Even if it already has distinction, arising, etc., why is it different? The nature, etc., is mentioned, because the nature is contradictory in one, because arising and non-arising, etc., are contradictory at the same time. Things are not without difference, but if there is also difference, it is not because of the constant cause, it will not lead to simultaneous arising, etc. In all ways, etc., it is to explain this, in all ways there is no difference, if it is not said to be one, how could it be so? It will arise and perish simultaneously. However, this nature of internal and external difference is a characteristic of some state difference, not other differences, having the nature of three qualities, because in the nature of happiness, suffering, and ignorance, there is no difference to everything, etc., because it is different from the characteristics of the state that is said. Chapter 19. Therefore, because the general characteristic is permanent, it exists in everything, but the differences are not, if it is admitted that the differences will also perish. Therefore, when one difference perishes, that which exists as the general characteristic itself is not the nature of that difference, because there are opposite dharmas, so the general characteristic and the difference are different, this is the conclusion.
Tibetan
གཞན་དུ་ན་གནས་པ་དང་གནས་ པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ན། བདག་ཉིད་གཅིག་ལ་ཡང་འགལ་བའི་ཆོས་དག་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མེད་དོ། །གཅིག་ལ་ཆོས་འགལ་བ་དག་ཁས་བླངས་པ་བྱས་པ་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྤྱི་ཡང་ཐ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དོན་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། ཁྱད་པར་དང་སྤྱིའི་དོན་དག་གི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཅན་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དང་སྤྱི་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བརྗོད་པ་ཙམ་སྟེ། འདོད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་དངོས་པོར་ཡང་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དང་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མིང་ཐ་དད་པར་ཟད་དེ་དོན་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དང་སྤྱི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འགལ་བ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དེ་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་བློར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་ནི་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་བློར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་མེད་པས་ཀྱང་སྒྲ་ཡང་སྤངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བློའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་ལས་སྒྲ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲ་མེད་པ་ཁོ་ན་བཤད་དོ། །དེ་མེད་པ་ནི་བློའི་མེད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བློ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱི་འདི་ནི་ཁྱད་པར་དག་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཁྱད་པར་དག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་དེ་དག་གིས་སྤྱི་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཉིས་པ་ནི་དེ་བས་ ན་སྤྱི་ལས་དོན་གཞན་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་ནི་སྤྱི་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་ལ་
Chinese
另外，如果承认存在和不存在是同一个所依的自性，那么就是承认一个自性上存在相违的法。因此，具有他性的其他法又有什么呢？什么也没有。没有承认一个自性上存在相违的法，因为各个别生等差别在一切方面都具有他性。如果说，总相也是因为没有生起他性等，所以对一切来说都是无他性的，那么，因此在说到“意义”等时，就按照差别和总相的意义的顺序，承认了一切方面的他性和无他性。所谓“仅仅是名称”，差别和总相是他性，这仅仅是言说而已，不是想要表达的，也不是想要表达的事物。具有差别和总相自性的事物，仅仅是想要表达彼此是他性的。这也只是名称上的差别而已，因为在承认意义之后才那样说的，等等，这些在前面已经说过了。因此，所谓“因此”就是“因为那个缘故”。所谓“这个事物”就是差别和总相仅仅是彼此他性的。是怎样的呢？就像成立和安乐不是一体，而是相违的法存在一样。那个原因是总相和差别不会变成心识的对象，总相和差别不会变成互相联系的心识的对象。即使没有心识，也仅仅是舍弃了声音。因为那是心识的原因。正因为如此，释论中才说“声音是不合理的”，仅仅是说了没有声音。没有那个，是因为如果没有心识的没有，就不会产生。对于没有心识的，也仅仅是暗示性地说。因此，所谓“因此”就是“因为那个缘故”，这个总相是从各个差别中变成其他意义，是不依赖于各个差别的。为什么呢？因为各个差别没有生起那个总相。第二个意思是，因此，从总相中变成其他意义的具有差别的自性的这个事物，是不依赖于那个总相的，因为它没有生起，因为是常法。
English
Furthermore, if one admits that existence and non-existence are the same entity of dependence, then one is admitting contradictory dharmas in one entity. Therefore, what other dharmas are there that possess otherness? There are none. There is no admission of contradictory dharmas in one, because the distinctions such as individual births are completely endowed with otherness in every way. If it is said that the general characteristic is also without otherness for all because it does not arise from otherness and so forth, then, therefore, in mentioning things such as "meaning," one admits otherness and non-otherness in every way according to the order of the meanings of distinctions and general characteristics. The so-called "merely a name," the distinction and the general characteristic being other, is merely a statement; it is not what is intended, nor is it what is intended as a thing. The things that possess the nature of distinction and general characteristic are only intended to be mutually other. That is merely a difference in name, because it is spoken after admitting the meaning, and so forth, as has already been explained above. Therefore, the term "therefore" means "for that reason." The term "this thing" means that the distinction and the general characteristic are only mutually other. How is it? It is like establishment and happiness are not the same, but contradictory dharmas exist. The reason is that the general characteristic and the distinction do not become objects of mind; the general characteristic and the distinction do not become objects of mutually related minds. Even without mind, sound is only abandoned. That is because it is the cause of mind. For that very reason, the commentary states that "sound is not reasonable," and only states the absence of sound. That absence does not occur if there is no absence of mind. Even for the absence of mind, it is only implied. Therefore, the term "therefore" means "for that reason"; this general characteristic has become a different meaning from the various distinctions and does not depend on the various distinctions. Why? Because those various distinctions did not give rise to that general characteristic. The second meaning is that, therefore, this thing that has the nature of distinction, which has become a different meaning from the general characteristic, does not depend on that general characteristic, because it did not give rise to it, because it is permanent.