Tibetan
་ལྡན་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་རང་གི་རྟེན་ལ་གནས་པ་ནི་རྟེན་མ་ཡིན་ཞིང། སྤྱི་རང་གི་རྟེན་ལ་གནས་པ་ཡང་རང་གི་རྟེན་གྱིས་གསལ་བ་སྟེ། མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དུ་མ་བྱས་པ་ལ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་གནས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གང་ལ་མི་གནས་པ་དེ་ནི་དེ་ ལ་བདག་ཉིད་གནས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པའི་རྒྱུར་མི་རིགས་སོ། །དུ་མ་ལ་སྤྱི་གཅིག་མི་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རིགས་གསལ་བ་ལས་གཞན་ཡིན་པའམ། གཞན་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྔར་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་གསལ་བ་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའམ་ཕྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དག་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཡོད་པའི་སྒྲའི་འོག་ཏུ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་འོག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་གི་རིགས་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནའོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་ཏེ། ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའོ། །གང་ལ་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེར་འབྲེལ་པ་རག་ལུས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པར་ནི་རང་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ། སྤྱི་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསལ་བའི་ཁྱད་པར་གཅིག་ལ་སྐྱེ་བའི་བློ་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཅན་དེ་ནི། གསལ་བ་གཞན་ལ་ཡང་སྤྱིའི་རྣམ་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་གཅིག་པོ་དེ་ལ་སྤྱི་དོན་དམ་པར་གྱུར་པ་ཅུང་ཞིག་མཐོང་ན། གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་གང་ལ་དེས་འགྲོ་བར་བྱ་བ་གཞན་དུ་མཐོང་བ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟེན་ལས་གཞན་ཉིད་མིན་པར་ཁས་བླངས་པ་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པར་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །སྤྱི་རྟེན་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་གསལ་བ་ལ་མི་རྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟེན་ནི་བརྟེན་པ་ལ་སོགས
Chinese
获得。名为等等的过失就会变成那样。因此，名为“因此”就是因为那个缘故。总的自性安住于所依处，就不是所依处，总的自性安住于所依处，也是由自己的所依处来显现，不是明显地显现，因此，对于没有做成众多的法来说，就不是具有一个相同之识的因，因为是不安住的因的缘故。如果什么不安住于什么，那么它就不是以自性安住的方式成为认识的因。因为众多法中一个总法不安住的缘故。如果说种姓与显现是其他或者不是其他，那么那些是因为以前没有出现过的缘故而显现，是对现在出现或者以后将要见到的法而言的。那个“彼”字的音声，应当在存在的音声之下，在必须执取的下面来观察。因此说了“仅仅是存在”等等，意思是说，哪些种姓是真实存在的。名为“自己的能力本身”就是通过自己的证悟的方式。名为“其他的”就是在对显现的差别生起智慧的时候。什么样的差别呢？就是具有随顺自己的体性的，是随顺一个体性的。在对什么生起智慧的地方，就是依赖于关联，如果没有关联，那么生起具有自己相状的智慧就太离谱了。而且，名为“那也是”就是显现与其他的关联，总的来说，不是存在于彼者的一方和另外的一方。为什么呢？因为在一个显现的差别上产生的一个智慧，如果成为一个出现的事物，那么对于其他的显现，也会执持为总的相状。如果稍微见到在一个显现的差别上，总的成为了真实，那么“在其他”名为在哪个显现的差别上，由它所行持的其他显现，也见到是存在，那么总的成为实有物是不可能的。为什么呢？因为在承认不是从所依处是他体的时候，就没有随行，因为没有从一个中返回来而成为它的自性的缘故。总的如果从所依处是他体，那么也不依赖于显现，因为所依处是所依赖等等。
English
Obtained. The faults such as being named as such will become like that. Therefore, the term "therefore" means for that reason. The generality residing in its own basis is not the basis, and the generality residing in its own basis is also manifested by its own basis. Since it is not manifestly clear, it is not the cause of having one kind of knowledge for what has not been made into many, because it is the cause of not abiding. If something does not abide in something, then it is not reasonable to be the cause of knowledge by way of abiding in its own nature. Because one generality does not abide in many. If one says that the genus is other than the manifestation or not other, then those are manifested because they have not appeared before, and they are for those that appear now or will be seen later. The sound of "that itself" should be observed under the sound of existence, under what must be grasped. Therefore, it is said, "only existence," etc., meaning that the genera of which are truly existent. "By one's own power" means through one's own realization. "Other" means when generating wisdom about the distinction of manifestation. What kind of distinction? It is one that follows its own essence, following one essence. Where wisdom is generated, it is dependent on connection, because without connection, generating wisdom with one's own form would be too extreme. Moreover, "that also" means the connection of manifestation with others, and in general, it does not exist on the side of that itself and the side of the other itself. Why? Because one wisdom arising from one distinction of manifestation, if it becomes one appearing thing, then for other manifestations, it will also hold the form of generality. If one sees even a little that the generality has become truly existent in one distinction of manifestation, then "in other" means that in whatever distinction of manifestation, the other manifestation that is acted upon by it is also seen as existent, then it is impossible for the generality to become a real thing. Why? Because when it is admitted that it is not other than the basis, there is no following, because there is no returning from one to become its own nature. Even if the generality is other than the basis, it does not rely on manifestation, because the basis is what is relied upon, etc.
Tibetan
་པའི་དངོས་པོ་དགག་པ་བཤད་མ་ ཐག་པས་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་ཐ་དད་པས་འབྲེལ་པ་མེད་པས་གསལ་བ་གཞན་ལ། རང་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་གསལ་བ་དང་པོ་ལ་ཡང་དེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། སྔོན་མིན་གསལ་བ་དག་ལ་ནི། །ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་དེ། གསལ་བ་དག་ལ་ནི་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་ལ་ཡོད་པ་མ་མཐོང་ན་ནི། གཞན་ལ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གསལ་བའི་ཁྱད་པར་གཅིག་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བདེན་ཏེ་ཁས་བླངས་པས། །དེ་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལ་གཞན་དུ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་ལས་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ཉིད་འདས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་དེར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་ཉིད་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཀྱང་བླ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས། གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཙམ་ཁོ་ནའི་གཞན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པ་གཞན་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པའི་དོན་གྱི་འདྲ་བའོ། །འདི་ལྟར་བདེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གཞན་ཡིན་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ནི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཙམ་གྱི་ནི་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་སྟན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་ དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བདེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལྟ་བུའོ། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་སྤྱི་ཡང་གསལ་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་སྤྱི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ
Chinese
驳斥“存在之事物”的论述刚说完，就因为驳斥本身而驳斥了它。如果总的来说，因为不同而没有关联，所以对其他的显现，不产生具有自身形象的知识，那么对于最初的显现也是同样的。为什么要说“对于先前非显现的事物呢”？应该说“对于显现的事物”。同样，如果在一个事物上没有看到，那么在其他事物上看到是不可能的。这句话也不应该说，因为即使在一个显现的差别上，没有关联也是不可能看到的。这是真实的，因为已经承认了，所以这样说没有过失。这样，因为已经显示了总的来说，不可能将它看作是他者，也不可能从它本身看到其他的形象。所以说了“自性”等等，将“自性的作用不是它本身，也不是他者”连接起来。为什么呢？因为不是本体，即不是已经变成自性，并且不是它的本体，因为不是他者所能超越的，因为从它来说就是他者。这就是所要表达的意思。即使不是它的本体，也是超越的。为什么是他者呢？因此，从“形体的”等等来说，“凡是存在的，就不是它本身”，意思是说，不是它的本体。这仅仅是他者的特征的定义。像其他的形象一样，意思是说，类似于第六品的意思。例如，从快乐来说，痛苦本身是他者，也是因为痛苦不是快乐的本体。仅仅这一点就显示了不是它的本体的他者的差别。因为也想要显现他者的特征，所以也显现了差别。论证是：凡是存在的事物，不是它的本体，那么它就是从它来说的他者，例如从快乐来说的痛苦。也想要承认存在的事物的总的来说不是显现的本体，这就是自性的理由，因为不是它的本体，所以要建立他者的名称是必须要做的事情。这样，暂时建立总的来说不是它的本体就是他者。
English
The discussion refuting "things that exist" has just been completed, and it is refuted by the refutation itself. If, generally speaking, because of difference there is no connection, so for other manifestations, it does not generate knowledge with its own image, then the same is true for the initial manifestation. Why say "for previous non-manifest things"? It should be said "for manifest things." Similarly, if one does not see something in one thing, then it is impossible to see it in other things. This statement should also not be made, because even in a difference of manifestation, it is impossible to see without connection. This is true, because it has been admitted, so there is no fault in saying so. Thus, because it has been shown that generally speaking, it is impossible to see it as other, nor is it possible to see other images from itself. Therefore, "nature" and so on are said, connecting "the function of nature is neither itself nor other." Why? Because it is not the essence, that is, it has not become nature, and it is not its essence, because it cannot be surpassed by other, because from it is other. This is what is meant to be expressed. Even if it is not its essence, it is transcendent. Why is it other? Therefore, from "of form" and so on, "whatever exists is not itself," meaning that it is not its essence. This is merely the definition of the characteristic of otherness. Like other images, it means similar to the meaning of the sixth chapter. For example, from happiness, suffering itself is other, also because suffering is not the essence of happiness. This alone shows the difference of otherness that is not its essence. Because one also wants to manifest the characteristic of otherness, one also manifests the difference. The argument is: whatever exists, is not its essence, then it is other from it, such as suffering from happiness. One also wants to admit that generally speaking, the existence of things is not the essence of manifestation, this is the reason of nature, because it is not its essence, so establishing the name of otherness is something that must be done. Thus, temporarily establishing that generally speaking, it is not its essence is otherness.