Tibetan
་བ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་ གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །གཞན་དག་ནི་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་གཞན་དུ་འཆད་དེ། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དང༌། ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཕྱོགས་གཞན་ཉིད་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ན། གཞན་དག་ལ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཁྱད་པར་དེ་དང་ལྡན་པ་དག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་དེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་དྲུག་པའི་དོན་གྱི་ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་ཐ་དད་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་དང་དེ་དང་ལྡན་པ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པ་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞུང་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིར་གྱུར་པ་ལྡོག་པ་དག་ནི་སྤྱིའི་དངོས་པོ་ཉིད་དམ། གཞན་གྱིས་ཀུན་བཏགས་པ་སྤྱི་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་སྤྱིའི་དངོས་པོ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་ནི་འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་མེད་པའི་དངོས་པོ་སྒྲས་བརྗོད་ནའོ། །དེ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་ན་ཡང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་གཅིག་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་གི་ངོ་བོ་གང་གིས་སྒྲ་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་ལུས་ཅན་ཡིན་པ་དང་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་བྱས་པའི་སྒྲས་མ་བྱས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་གཅིག་ བརྗོད་པ་ན། དེ་བཞིན་དུ་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པས་ན་ཐ་དད་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་དེ་ལ་ཆ་མེད་པ་དངོས་པོ་སྒྲ
Chinese
由于相反的特征转变为法的特性，事物就变成了不存在。由于一切事物的自性都转变成了其他的自性，所以具有法性的事物本身就变成了不存在。因为那是法的本质，所以有些人这样说。另一些人则像不同的特征一样，在其他的论典中解释为没有不同。如果对特征、具有特征的事物以及其他方面进行责难，另一些人则说，即使那样，具有该特征的事物也是同一的，因此这没有过失。因此，他们说出了“仅仅是不同的特征”等等。具有该不同特征的事物本身就会变得不同。为什么呢？因为这是为了显示“此异于彼”的特征。所谓“此异于彼”，是因为最初等等本身就是第六意义的第五格。例如，具有特征的事物，为了显示“此是不同的”的特征，那些事物也不应是同一的，这是他们的想法。因此，特征和具有该特征的事物不是同一的，那样的话，就会变成之前所说的过失的处境，因此称为“特征的不存在”。论典应如前所述进行解释。如果一般性的相反事物是一般事物的本身，或者不是由其他所假立的一般，那样的话，就应该说一般事物的本身。对此也有过失，他们说“那么怎么样呢？”。所谓没有不同，就是用声音来表达无分的事物。那是近似的表示，即使通过标志来理解也是如此。那本身就是没有不同事物的不同，因为也不同于其他事物。那样的话，与没有用声音表达的自性不同的事物，也不同于有身体的和常有的事物，因为那是无分的。当用声音表达无分的事物与没有造作的声音不同时，同样通过标志来理解，因此通过理解一切不同，对于那无分的事物声音
English
Due to the characteristic of reversal transforming into the nature of Dharma, things become non-existent. Because the nature of all things transforms into other natures, the very thing that possesses Dharma-nature becomes non-existent. Because that is the essence of Dharma, some say so. Others explain in other treatises, like different characteristics, as non-different. If faults are stated regarding characteristics, things possessing characteristics, and other aspects, others say that even so, those possessing that characteristic are the same, therefore there is no fault in this. Therefore, they mention "merely different characteristics" and so on. The very thing possessing that different characteristic will become different. Why is that? Because it is to show the characteristic of "this is different from that." The so-called "this is different from that" is the fifth case in the sense of the sixth because of the very first and so on. For example, a thing possessing characteristics, in order to show the characteristic of "this is different," those things should not be the same, this is their thought. Therefore, the characteristic and the thing possessing it are not the same, in that case, it will become the situation of the previously stated fault, therefore it is called "the non-existence of the characteristic." The treatise should be explained as before. If the general reversed things are the very general thing, or not a generality fabricated by others, then the very general thing should be stated. There is also a fault in this, they say "then how is it?" The so-called non-difference is when an indivisible thing is expressed by sound. That is an approximate representation, even when understood through signs. That itself is the difference of non-different things, because it is also different from other things. In that case, the thing that is different from the very nature that is not expressed by sound is also different from things that have bodies and are permanent, because that is indivisible. When an indivisible thing is expressed by sound as different from a sound that is not created, similarly understood through signs, therefore by understanding all differences, for that indivisible thing sound
Tibetan
་དང་ཚད་མ་གཞན་དོན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་གཅིག་གིས་བརྗོད་པ་ན་སྒྲ་གཞན་དག་དང་རྟགས་གཅིག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་ན་ཚང་མ་གཞན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཆོས། །གང་གིས་གོ་བར་གྱུར་བ་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གང་རྒོལ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལན་བཏབ་ནས་དོན་ལྷག་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་འདྲེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདྲེས་པའི་དོན་གཅིག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་གཅིག་གི་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཞི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གང་དང་འདྲེས་པ་མེད་ལ། འདྲེས་པ་དང་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཡང་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། དམ་པའི་དོན་གྱི་དོན་རྣམས་ནི། །རང་གི་འདྲེ་དང་ཐ་དད་མེད། །ཅེས་བསྟན་པའོ། །འདྲེས་པའི་དོན་གཅིག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་རྟགས་ཀྱི་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ན་སྒྲ་དང་ཚད་མ་གཞན་དག་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཅོད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བཟློག་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དངོས་པོ་གང་གི་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ལས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མ་ལུས་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོའི་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྟོབས་ལས་སོ། །དངོས་པོའི་ཆ་མེད་པ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་རིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བྱེད་པ་ནི་སྒྲ་འབྲས་བུ་དུ་མ་ཅན་དང་རྟེན་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་སྒྲའི་དོན་གཞན་སེལ་བ་ཉིད་ལ་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་བྱེད་དེ། བློ་ལ་ཡོངས་སུ་གནས་པ་ཕྱི་དང་ནང་ཐ་དད་པ་འདྲེས་པ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལའོ། །རང་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་སྒྲའི་དོན་ཏེ། སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་དངོས་པོའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའོ།
Chinese
如果声音和量（ प्रमाण，pramāṇa， प्रमाण ）没有其他目的，怎么会不改变呢？如果用一个声音表达，其他的声音和一个标志就能理解，那么所有的声音和量（ प्रमाण，pramāṇa， प्रमाण ）都会变得没有其他目的。以“因为什么”等来回答。因此，有什么样的差别法（ धर्म，dharma， धर्म ）？通过什么理解了它？以“通过什么理解了它”等来回答这个反驳者，并且为了表达剩余的意义而安排。对事物进行其他方式的虚构是混合的意义。其中，区分一个混合的意义是清晰的，这是一个声音的作用。其中，“它”是指在心中分别显现的法（ धर्म，dharma， धर्म ）的自性，因为那本身就是声音的表达对象，并且共同的基础等也可能在那上面。外在事物的特征也与任何事物都不混合，也没有变成混合和不同的，正如所说：圣者的意义的事物，与自己的混合和不同都不存在。这样教导了。区分一个混合的意义也是标志的作用。其中，当区分其他的虚构时，声音和其他的量（ प्रमाण，pramāṇa， प्रमाण ）都带有结果。事物，即外在的表达对象，区分开来，除了区分知识之外，什么也没有。从表达事物的事物中，事物的自性会完全改变。事物的能力的事物来自力量。对于事物的无分，不适合接受和持有。因为区分是表达对象的原因，所以区分的行为会变成声音，具有多种结果并且具有相同的依据。这说明了共同的基础本身类似于声音的意义消除其他。例如，解释说，完全存在于心中的，内外不同的混合，就像变成一体一样的分别念存在于谁的心中。将声音的意义，即声音的表达对象，与自己的显现相结合并进行安排，这样连接。如果问名称的领域变成了什么样，那么，可以作为一般和共同基础本身以及差别和差别的基础的事物的名称。
English
How could sound and valid cognition (pramāṇa) not change if they had no other purpose? If one sound expresses something, and other sounds and one sign can understand it, then all sounds and valid cognitions (pramāṇa) would become without any other purpose. The answer is given by "because of what" and so on. Therefore, what kind of distinction is the dharma? By what is it understood? By "by what is it understood" and so on, the opponent is answered, and it is also arranged to express the remaining meaning. To impute things in other ways is a mixed meaning. Among them, distinguishing one mixed meaning is clear, and that is the function of one sound. Among them, "it" refers to the nature of the dharma that appears separately in the mind, because that itself is the object of expression of sound, and a common basis and so on may also exist on that. The characteristics of external objects are also not mixed with anything, nor have they become mixed and different, as it is said: The objects of the meaning of the noble ones do not exist with their own mixture and difference. This is what is taught. Distinguishing one mixed meaning is also the function of a sign. Among them, when distinguishing other imputations, sound and other valid cognitions (pramāṇa) are with results. The object, that is, the external object of expression, is distinguished, and there is nothing other than distinguishing knowledge. From the thing that expresses the thing, the nature of the thing will completely change. The thing of the power of the thing comes from power. For the indivisible part of the thing, it is not appropriate to accept and hold. Because distinguishing is the cause of being an object of expression, the act of distinguishing will become sound, having many results and having the same basis. This explains that the common basis itself is similar to the meaning of sound eliminating others. For example, it is explained that the discriminating mind that is fully present in the mind, mixed with internal and external differences, as if it has become one, exists in whose mind. Connect and arrange the meaning of sound, that is, the object of expression of sound, with one's own appearance. If you ask what the field of names has become, then it can be the name of a thing that is general and the common basis itself, as well as the basis of difference and distinction.