Tibetan
ནི་མི་འཇུག་པ་སྟེ། གང་ལ་འབྲས་བུ་དེ་ཡོད་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོང་པའི་ཤེས་པ་དང༌། སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་དགག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཐ་སྙད་ནི་སྒྲུབ་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་དགག་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་འདི་ནི་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གོ །དེ་གཉིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དགག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ནི་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དག་གོ །ཡོད་པ་དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་བལྟར་མི་རུང་བ་མི་དམིགས་པའོ། །མེད་པ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་དག་ནི་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིར་གྱུར་བ། མི་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་གཉི་ག་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དགག་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་འདྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ། རེ་ཞིག་གང་གི་ཚེ་ལས་ལ་ཡོད་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དམིགས་པ་དངོས་པོ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་ནི་དེའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་འཇུག་པ་གང་ལ་རྟེན་དངོས་པོ་རུང་བ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལས་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་དང་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་དག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལས་སོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དངོས་དང་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་
Chinese
不容许进入，因为对于具有果实的事物，就称其为那个。为了显示那个，就说了“是具有遣除有之知识、声音和名称的果实”，名称是成立。为什么呢？因为有的知识等等那些，是具有以对境为先导的缘故。因此，会想如果没有因，那么果也没有。有的知识等等遣除的果实本身，这个是相似的自性，这样连起来。有的知识等等，是用“有”这个声音来说的。没有的知识等等，是用“没有”这个声音来说的。有和没有，就是有和没有。那两个按照顺序，遣除和成立，就是有和没有的遣除和成立，那是那两个的理路。遣除有的理路，是不可见的不缘取。成立没有的理路，是成为缘取之相的不缘取。那些是相似的自性，像这样成为缘取之相的，不缘取也仅仅是遣除成立有的知识等等。为了显示如何两个不缘取都同样是具有遣除有之名称的果实，因此说了像这样等等。缘取本身是有，而且那也有两种，暂时在说什么时候是对于业来说有的行为的时候，那个时候缘取是事物堪能的相，对于具有相事物堪能之相的，就称其为那个。什么时候对于作者来说是有行为的方面，那个时候就是具有那个所依的知识进入，对于知识进入所依的事物堪能的那个，就称其为那个。那是由于近取而称为有。为什么呢？因为从那进入有的知识和声音和名称，从那，就是从缘取。不缘取是没有的那些的没有，不缘取是像那样以真实和近取的差别，是从事物有的自性的缘取中遣除的，远离瓶子等等。
English
It is not allowed to enter, because whatever has the fruit, that is called that. In order to show that, it is said, "It has the fruit of eliminating the knowledge, sound, and name of existence," and the name is established. Why? Because those such as the knowledge of existence are those that have an object as a precursor. Therefore, one might think that if there is no cause, then there is no effect. The very fruit of eliminating the knowledge of existence, etc., this is the nature of similarity, connect it in this way. The knowledge of existence, etc., is expressed in the sound called "existence." The knowledge of non-existence, etc., is expressed in the sound called "non-existence." Existence and non-existence are existence and non-existence. Those two, in order, elimination and establishment, are the elimination and establishment of existence and non-existence, those are the reasons for those two. The reason for eliminating existence is the non-apprehension of what is not fit to be seen. The reason for establishing non-existence is the non-apprehension of what has become the characteristic of apprehension. Those are the nature of similarity, like this, having become the characteristic of apprehension, non-apprehension is only eliminating and establishing the knowledge of existence, etc. In order to show how both non-apprehensions are equally the fruit of eliminating the name of existence, therefore it is said, "like this," etc. Apprehension itself is existence, and that also has two aspects. For the time being, when it is said that it is an existing action for the sake of action, at that time apprehension is the characteristic of being capable of an object, and whatever has the characteristic of being capable of an object, that is called that. When it is the aspect of having an action for the sake of the agent, at that time the knowledge that has that as its basis enters, and whatever has the object capable of being the basis for the entering of knowledge, that is called that. That is called existence because of proximity. Why? Because from that, the knowledge of existence, sound, and name enter, from that, that is, from apprehension. Non-apprehension is the non-existence of those that are non-existent, non-apprehension is, in that way, through the distinction of reality and proximity, eliminated from the apprehension of the nature of the existence of things, devoid of pot, etc.