Tibetan
ས་རང་བཞིན་གྱིས་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་ལ་བརྒྱུད་པས་ནི་གསལ་བ་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའི་བློས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་སྒྲའི་ཤེས་པ་དང༌། རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་ཅ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་མི་སྣང་བས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་བས་ཀྱང་རང་ལ་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུས་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་ཅིང་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་རྣམས་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཡོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྣང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློ་དེ་ལ་སྣང་བའི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་དོན་རྣམས་ལ་མེད་དེ་དེ་སྤྱི་ཐ་དད་པ་གསལ་བ་ལ་མ་རྟོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཐ་མི་དད་པ་ནི་གསལ་བ་ལ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྲེལ་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་ཐ་མི་དད་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཐ་དད་པ་ནི་གཞན་སེལ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་བ་ལང་གི་གསལ་བ་གཅིག་ལ་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལྟར་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་འདིས་ནི་ཐ་དད་པའི་ཐ་མི་དད་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བྱའོ། །མ་གཏོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ནི་འདུན་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བརྒྱུད་དོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་དད་པའི་ཐ་མི་དད་པ་ལས་གཞན་པ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ནི་དོན་རྣམས་ལ་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་དད་པར་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལོག་པས་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ བརྒྱུད་པས་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ས་བོན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཞན་སེལ་བ་འདི་ཡང་བརྒྱུད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་པོ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྣང་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ
Chinese
地自性唯生起错乱，而通过传承则说显现诸法是因。如果总的意识不显现自己的体性，那么如何从声音的知识和自己意义的随念中进入世间名言呢？因此说了“即使它不显现”等等。即使自己的体性不显现，由于对显现于自己的无意义之法执著为有意义，以错乱之因，世间名言得以安立和进入。也就是说，将显现和需要辨别的意义视为一体而进入，这是总结性的词语。如果不存在不异的自性，那么具有不异之相的意识是不合理的吗？如果是这样，那么诸法也必须具有不异之相。对此，说了“显现的”等等。具有分别的意识，其显现的总相在诸法中是不存在的，因为对于显现的各别总法，没有不认识的不可见，并且不异对于显现之法，也没有如影随形般的跟随。如果不存在不异的自性，那么具有不异之相的分别就没有关联，这样说可以吗？因此说了“各别的非不异不是”等等。各别就是遣除他法。它本身就是非不异的。比如，就像牛的显现，对于一个牛的显现，是从非牛上遣除一样，其他的也与此相同。因此，以这种方式，各别的非不异仅仅是对自己的体性与不同类别的法相违背的法。 “不是”这个词的意义不是意愿，而是通过分别来表达的。因此，词的意义是这样的：如前所说的，以这种方式，除了自己体性的自性的各别非不异之外，显现的相在诸法中是不存在的。然而，在体性的自性中，由于与不同类别的法相违背，所以只有非不异存在于一切法中。而且，自然地，通过传承，它被认为是具有总相的现证的种子。自己的体性的自性的遣除他法，也仅仅是通过传承成为分别的主体，而不是通过显现。
English
The nature of the ground is only to give rise to confusion, but through transmission, it is said that manifest phenomena are the cause. If the general consciousness does not manifest its own nature, then how does one enter into worldly conventions from the knowledge of sound and the recollection of one's own meaning? Therefore, it is said, "Even if it does not appear," and so on. Even if one's own nature does not appear, due to clinging to meaningless phenomena that appear to oneself as meaningful, worldly conventions are established and entered into through the cause of confusion. That is to say, appearance and the meaning to be distinguished are regarded as one and entered into, this is the concluding word. If there is no non-different self-nature, is it unreasonable to have a consciousness with a non-different aspect? If so, then all phenomena must also have a non-different aspect. In response to this, it is said, "The appearing," and so on. The general aspect that appears to the discriminating consciousness does not exist in phenomena, because for the distinct general phenomena that appear, there is no unrecognized invisibility, and non-difference does not follow the appearing phenomena like a shadow. If there is no non-different self-nature, is it permissible to say that there is no connection between discriminations with non-different aspects? Therefore, it is said, "The non-non-difference of the distinct is not," and so on. Distinctness is the elimination of otherness. It itself is non-non-different. For example, just as the appearance of a cow, for the appearance of one cow, is the elimination from non-cows, so too are others the same. Therefore, in this way, the non-non-difference of the distinct only applies to those that contradict their own nature and different categories of phenomena. The meaning of the word "not" is not intention, but is expressed through distinction. Therefore, the meaning of the word is this: As previously stated, in this way, other than the distinct non-non-difference of the self-nature of one's own nature, the appearing aspect does not exist in phenomena. However, in the self-nature of the nature, due to contradicting different categories of phenomena, only non-non-difference exists in all phenomena. Moreover, naturally, through transmission, it is thought to be the seed of direct perception with a general aspect. The elimination of otherness of the self-nature of one's own nature is also only the subject of discrimination through transmission, but not through appearance.