English
Because the opponent does not want to know. Wanting to know is without fault. Stating the meaning of wanting to know, and then mentioning other things that happen incidentally, should not be accepted by the opponent and the wise ones of reason, because they only distinguish speech. When dealing with certain things, it does not come incidentally, for example, when arguing for selflessness, songs and dances also come incidentally. For example, before stating the vow, some words are spoken, such as, we Buddhists are not with self. Who is a Buddhist? It is the one who accepts the teachings of the Buddha Bhagavan. Who is the Buddha Bhagavan? It is the one whose teachings have the monk Ashvaghosa ordained. Who is the monk Ashvaghosa? It is the dramatic actor named Land Protector, after mentioning this incidentally, ending with the Joyful Woman. Then, reciting the Sutra Holder and so on, dancing, singing, will be immersed in it. Will the opponent also fail because he cannot repeat all the incidentally mentioned content? Alas, those who consider themselves wise, examining the truth in this way, in this way, even the ultimate root of the debate is powerless, because the result is uncertain. Debate should not be initiated, even so, the debater will not win or lose, even if the opponent does not speak, because this way of debating expands, the incidentally mentioned content can be repeated at will, and it is not ultimate. Therefore, the vow itself is unreasonable, why? Because this is not the difference of wanting to know, stating and explaining the incidentally mentioned content, and stating what is not itself, all of these are with bad wisdom and deception, entering through the way of not being able to show the meaning established by reason. For example, taking the difference of a person as a precursor, agreeing on body, senses, and place, and then body, senses, and place.
Tibetan
ག །ཟོལ་གྱིས་བྱེ་བྲག་པའི་བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའོ། །སྒྲ་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཞེས་རྣམ་པར་རྩོད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་བཅུ་གཉིས་རྒྱས་པར་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོ་རྒྱལ་དཔོག་པས་དམ་བཅས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་སྒྲ་དང་བུམ་པ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་བུམ་པ་གཉིས་པ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ། དམ་བཅའ་པ་ཁས་བླངས་ནས་མཚན་ཉིད་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འཆད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ཐམས་ཅད་བློ་གྲོས་ངན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པ་སྒྲིབ་པའི་ཐབས་ལ་གཟུ་པོ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་མི་རིགས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟག་པ་ལ་ནི་དོར་ཐབས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཡོ་སྒྱུ་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་དང་དམ་པའི་སྦྱོར་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཟློས་གར་མཁན་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ན། དོན་གཞན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཞན་ཤེས་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ལས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། དེ་ཡང་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གྲུབ་པ་ལ་མེད་ན། མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱོགས་ཉིད་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པས། ལོགས་ཤིག་ཏུ་འདི་ཉེ་བར་འགོད་པའམ། བཤད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་རྒོལ་བས་ཤེས་པར་འདོད་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ། དམ་བཅས་པ་དངོས་པོ་གཞན་ཉེ་བར་འགོད་པ་དང་འཆད་པ་ནི་དོན་གཞན་གོ་པར་ བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚར་བཅད་པའི་གནས་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཆོས་ཙམ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་ཀྱི་ཞར་ལ་འོངས་པ་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཁས་ལེན་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་མི་བརྗོད་པའི་རྒོལ་བ་ནི་ཚར་བཅད་པའི་གནས་ཡིན་ན། །ཕྱིར་རྒོལ་བས་དེའི་དངོས་པོ་གོ་བར་བྱས་ན་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་གཉིས་པོ་གཅིག་ཀྱང་རྒྱལ་བ་དང་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བསྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་ནི་ཚར་བཅད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །རྒོལ་བས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལ། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་
Chinese
哦，就像仅仅说胜论派的论典一样。声音是常住的，以及无常住的，对于这样争论的体性，论典作者胜估计已经立誓要广说十二种体性，那唯一常住的所依，声音和瓶子中的任何一个，是与第二个瓶子一起的，像这样。立誓者承诺后，就像解说十二种体性等等一样。所有这些，对于遮蔽恶慧者的无能，不应以公正的态度对待。因为考察真如，不应随顺抛弃之方便等等。欺骗和依赖他人以及神圣的结合等等，因为它们本身是不合理的。如果说像戏剧演员等陈述时，因为领会其他意义会失败。为什么不因为陈述不想要了解的其他差别而失败呢？而且，如果某人想要陈述的所要成立的法不存在，那就不存在。就像由于因和缘，以他者自在的体性为特征的行之苦不存在，无常本身就不成立一样。即使那样，即使没有分别宣说事物的法，因为包含在所要成立的法之中，并且本身已经成为宗法，所以没有分别安立或解说这个。因此，像那样的情形，那时反驳者不想要了解的意义，立誓者安立和解说其他事物，因为是使领会其他意义，所以是折伏处，因此仅仅是想要了解的法，作为成立的支分而陈述，顺便而来的不应承诺，如果承诺，那将变得非常过分。像那样，如果不陈述成立的支分，立论者是折伏处，如果反驳者领会了那个事物就会改变，否则双方都不会胜利或失败。反驳者不陈述过失是折伏处。立论者善于结合成立，后品
English
O, it is like merely speaking of the treatises of the Vaisheshika school. Sound is permanent, and impermanent, for the nature of such arguments, the author of the treatise, Jayantabhatta, has vowed to extensively explain the twelve characteristics, that sole permanent basis, whichever of sound and pot, is together with the second pot, like this. After the proponent has promised, it is like explaining the twelve characteristics and so on. All of these, for concealing the inability of those with bad intelligence, it is not appropriate to treat them with impartiality. Because in examining reality, one should not follow the means of abandonment and so on. Deception and reliance on others, and sacred unions and so on, because they themselves are unreasonable. If it is said that when actors and so on state, they will be defeated because they understand other meanings. Why not be defeated because of stating other differences that one does not want to understand? Moreover, if the dharma to be established that someone wants to state does not exist, then it does not exist. Just as, due to causes and conditions, the suffering of formations characterized by the nature of other-dependence does not exist, impermanence itself is not established. Even so, even if the dharma of things is not spoken of separately, because it is included within the dharma to be established, and because it has itself become the property of the subject, there is no separate establishment or explanation of this. Therefore, in such a situation, the meaning that the opponent does not want to understand at that time, the proponent's establishing and explaining other things, because it causes the understanding of other meanings, it is a place of refutation, therefore only the dharma that one wants to understand is stated as a branch of establishment, and one should not promise what comes along the way, if one promises, it will become very excessive. In that way, if the proponent does not state the branch of establishment, it is a place of refutation, if the opponent understands that thing, it will change, otherwise neither side will be victorious or defeated. The opponent's not stating faults is a place of refutation. The proponent is skilled in combining establishment, the later part
Tibetan
ཁས་བླངས་པའི་ཡུལ་གང་ལ་གང་གི་ཚེ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཕམ་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ཡང་མ་ཚང་བ་ཉིད་དང༌། མ་གྲུབ་པ་དང༌། མ་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། རྒོལ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་དོན་ལས་བཟློག་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དཔེའི་སྐྱོན་དེ་དག་མི་བརྗོད་པ་སྟེ། མི་སྟོན་ཅིང་གཞན་རྣམས་ལ་གོ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་ཕམ་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བས་སྐྱོན་མ་བསྟན་ན་ཕམ་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་ཕན་ཚུན་ནུས་པ་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱལ་པ་དང་ཕམ་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱལ་བ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དཔྱོད་པ་ལ་ནི་ཚིག་གི་དོར་ཐབས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཅིའི་ཕྱིར་ཕམ་པ་མ་ཡིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་སུན་མ་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སུན་ཕྱུང་བ་ན་དེ་བཞིན་གྱིས་ཕམ་པ་ཡིན་ཞིང་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ཉིད་མེད་པ་ནི། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ཕྱིར་རྒོལ་བ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བས་ཀྱང་དེ་སུན་འབྱིན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕམ་པ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ ཕམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནུས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཡང་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་མ་བསྟན་པ་ནི་ཕམ་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཡོ་སྒྱུའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ན་ཡང་རྒྱལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནམ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ངན་བའི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དམ་པ་དག་གི་བསྟན་བཅོས་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པ་བརྫུན་སྨྲ་བ་དང༌། དམ་པ་དང༌། བདག་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་སྟོན་པར་མི་བྱེད་དོ། །གཞན་ལ་སྨོད་པའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང༌། ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དམ་པ་དག་གི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམ་པས་བསྔགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་ན་འདུག་པ་ད
Chinese
在已承诺的领域中，当反驳者不指出错误时，就应宣告失败。论证者的错误，如不完整、未成立、不确定，以及与反驳者所认为的论证相反的论证，以及例子的错误，这些都不应提及。因为不展示且不使他人理解，所以反驳者是失败的基础。然而，因为论证者本身没有错误，或者即使有错误，反驳者没有指出，那么设立失败的形态是不合理的。因为这些（错误）相互依赖于摧毁对方的能力，所以才设立胜利和失败。仅仅是貌似论证，因为没有理解，所以不是很好地展示，这样的胜利也是不存在的。对于真正进行分析的人来说，丝毫没有词语回避的说法。当情况如此时，为什么不是失败呢？如果说因为从已成立的事实中退失，那么不是的，因为没有提出反驳。如果提出了反驳，那么同样是失败，不仅仅是未成立，因为依赖于反驳者。论证本身不存在，即论证的事物本身不存在，即使没有反驳者也存在，并且反驳者也能驳倒它，并且没有发生失败，所以不是失败。因此，如果说论证者无能为力，而其他人没有指出这种情况，那么就应宣告失败。如果说是欺骗的说法，那么这仍然是想要胜利者之间的争论，因为恶劣之人依赖于错误的理解，所以不会进入圣者的论著。为了追随他人而说谎、诽谤圣者、自赞毁他等，不会展示不真实的说法。通过诽谤他人来获得财富、尊敬、赞美和亲近，这不是圣者的行为。圣者不会坐在赞美圣者的论著的集会中。
English
In the committed field, when the opponent does not point out the fault, then defeat should be declared. The faults of the proponent, such as incompleteness, non-establishment, uncertainty, and arguments that contradict what the opponent considers to be the argument, and the faults of examples, these should not be mentioned. Because it does not show and does not make others understand, the opponent is the basis of defeat. However, because the proponent itself has no faults, or even if there are faults, the opponent does not point them out, then it is unreasonable to establish the form of defeat. Because these (faults) rely on each other to destroy each other's abilities, victory and defeat are established. Merely seeming to be an argument, because there is no understanding, so it is not well presented, such victory also does not exist. For those who truly analyze, there is no saying of verbal evasion at all. When this is the case, why is it not a defeat? If it is said that because of retreating from an established fact, then it is not, because no refutation has been raised. If a refutation is raised, then it is also a defeat, not just non-establishment, because it depends on the opponent. The argument itself does not exist, that is, the thing being argued does not exist, even if there is no opponent, it exists, and the opponent can also refute it, and no defeat has occurred, so it is not a defeat. Therefore, if it is said that the proponent is incapable, and others have not pointed out this situation, then defeat should be declared. If it is said to be deceptive speech, then this is still the argument between those who want to win, because evil people rely on wrong understanding, so they will not enter the treatises of the saints. To lie in order to follow others, to slander the saints, to praise oneself and denigrate others, etc., will not show untrue speech. Gaining wealth, respect, praise, and closeness through slandering others is not the behavior of the saints. The saints will not sit in the assembly that makes treatises praising the saints.