Tibetan
རྩོད་པའི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། རྩོད་པའི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བཱ་ད་ནྱ་ཡ་ནཱ་མ་པྲ་ཀ་ར་ཎ། བོད་སྐད་དུ། རྩོད་པའི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྩོད་པ་དག་ལ་རིགས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉེ་བར་དགོད་པའི་སྒོ་ནས་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སུན་དབྱུང་བའི་དོན་དུ་འདི་བརྩམས་སོ། །སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མི་བརྗོད་ཅིང༌། །སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་གཉིས་པོ་དག །ཚར་གཅད་པ་ཡི་གནས་ཡིན་གྱི། །གཞན་ནི་མི་རིགས་ཕྱིར་མི་འདོད། །སྒྲུབ་པ་ནི་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའོ། །དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡན་ལག་གོ །དེ་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་བརྗོད་པའོ། །དེ་མི་བརྗོད་པའི་རྒོལ་བ་ནི་ཚར་བཅད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁས་བླངས་ནས་རྒོལ་བ་ནི་སྤོབས་པ་མེད་པས་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རམ། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། རང་བཞིན་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། མི་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་ནུས་པ་ནི། བསྒྲུབ་ པར་བྱ་བས་ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས། ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་ཡོད་པའམ་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སྩོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྒྲ་ཡང་ཡོད་པའམ་བྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་ཡང་གོ་རིམས་ཀྱི་ངེས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་གཉི་ག་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་ལ་དང་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས། ཕྱིས་ཀྱང་ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ཉིད་ནི། དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་ཡོད་པའམ་བྱས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཁྱབ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཡོད་པའམ། བྱས་པ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པར་མ་གྱུར་ན། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱིས་དོན་བྱེད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། ནུས་པ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཉེ་བ
Chinese
论式之理，论著。法称著。 论式之理，论著。 法称著。 印度语：瓦达尼亚亚纳玛普拉卡拉纳(梵文天城体：वाद न्याय नाम प्रकरण，梵文罗马拟音：vādanāyā nāma prakaraṇa，汉语字面意思：论式之理，论著)。藏语：论式之理，论著。顶礼薄伽梵文殊金刚。对于辩论，理智的雄辩家们，为了通过驳倒那些以非真实的方式进行陈述的人，从而制服诡诈者，我撰写此论以驳斥他们。不陈述论证的支分，以及不陈述过失，这两者都是失败之处。其他情况则不被认可，因为它们不合逻辑。论证是确立所希望的意义。其确立者是支分。陈述它就是陈述论证的支分。不陈述它的论敌是失败之处。如果承认它之后反驳，那是因为缺乏勇气而沉默不语，或者因为论证的支分没有力量。仅仅三种理路是确立非显现之物的论证支分：自性，果，以及不可得。其中的力量是：在完全确立了被证成物所遍及之后，确立其存在于有法上。例如，凡是存在的或被造作的，都是无常的，例如瓶子等等。声音也是存在的或被造作的。对于此，也没有任何顺序的确定性，因为确立所希望的意义，两者之间没有区别。首先完全确立其存在于有法上，之后再完全确立其遍及性。例如，声音是存在的或被造作的，凡是像它那样的，都是无常的，例如瓶子等等。在此，确立遍及性是通过展示与被证成物的反面相违背的量。如果所有存在的或被造作的事物，不是每一刹那都在坏灭，那么，不是刹那的事物，不可能以次第或同时的方式发挥作用。存在的自性是能够发挥作用，并且由于与此相反，它将仅仅成为不存在。与所有能够被陈述的力量相分离的自性是，接近
English
A Treatise Called "The Reasoning of Debate," by Dharmakirti. A Treatise Called "The Reasoning of Debate." Dharmakirti. In Sanskrit: Vādanāyā Nāma Prakaraṇa. In Tibetan: A Treatise Called "The Reasoning of Debate." Homage to the Bhagavan Manjuvajra. Regarding debates, I compose this to refute those who, by refuting the false presentations of those who speak with reason, subdue the deceitful. Not stating the limbs of proof, and not stating faults, these two are places of defeat. Others are not accepted, because they are not logical. Proof is the establishment of the desired meaning. That which establishes it is the limb. Stating it is stating the limb of proof. The opponent who does not state it is a place of defeat. If, having admitted it, one refutes, it is because one remains silent out of lack of courage, or because the limb of proof has no power. Merely three kinds of signs are the limbs of proof that establish what is not manifest: nature, result, and non-observation. Their power is: having thoroughly established pervasion by what is to be proven, it establishes its existence on the subject. For example, whatever exists or is made is impermanent, like a pot and so forth. Sound is also existent or made. For this, there is also no certainty of order, because there is no difference between the two in establishing the desired meaning. Having first thoroughly established its existence on the subject, and later having thoroughly established its pervasion. For example, sound is existent or made, and whatever is like that is impermanent, like a pot and so forth. Here, establishing pervasion is through showing a valid cognition that contradicts the opposite of what is to be proven. If all existent or made things did not perish in each moment, then what is not a moment could not function sequentially or simultaneously. The characteristic of existence is being able to function, and because it is the opposite of that, it would only become non-existent. The characteristic of being devoid of all power that can be stated is, approaching
Tibetan
ར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་ན། འདི་བཟློག་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡོད་པའམ། བྱས་པ་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྡོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ལ། དེ་ལས་ལྡོག་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའོ། །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་དག་ལ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་མ་མཐོང་བ་ནི་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་འགའ་ཞིག་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡང་གང་ལ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་ནུས་པ་མེད་དེ། དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་འཇུག་པས་ནུས་པ་མེད་པ་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཡོད་པའམ་བྱས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་བོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་འདིར་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་གང་གི་ཕྱིར་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་མི་རིགས་པ་ཉིད་ལ་ནུས་པ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྔར་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡང་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །འདི་ལ་ཡང་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་མ་མཐོང་བ་ནི་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་མཐོང་བས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བཟློག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ལྡོག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འདིར་འགལ་བ་ཉེ་བར་འགོད་པའི་ཕྱིར། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་གང་གི་ཚེ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་རང་འགལ་བས་གནོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་དེ་ལ་འདི་གནོད་པ་ཅན་མ་གྲུབ་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་བཟློག་པར་དཀའོ། །དངོས་པོ་མ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གནོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནུས་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་མ་དམིགས་པས་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནུས་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིམ་དང་ཅིག་
Chinese
因为没有陈述的缘故。像这样进行论证时，如果没有指出与所要论证的事物相反的事物有妨害性的量，即使没有见到与此相反的事物存在，也可能存在，或者对于“所作是常”这样的说法没有矛盾的缘故。会对没有相违本身产生怀疑。因为对与此相反的事物产生怀疑的缘故，会变得不确定，成为似是而非的理由。仅仅没有见到也不是相违，因为在劫中没有见到一切的没有见到，不是成立不存在的缘故，因为即使见到此岸，也可能存在，但因为没有见到某些事物。妨害性的量，对于什么事物没有次第和同时的联系，那在任何情况下都没有能力，因为那存在于非刹那的事物上，像这样极度投入，会引出没有能力是不存在的自性。因此，凡是存在的或者所作的，那仅仅是无常，这样就成立了。仅仅如此，也是随同能成立的法，能成立的法的自性的理由的特征就会成立。如果这里没有见到也不是量，那么为什么次第和同时的不合理本身，因为没有能力而不能遍及的缘故。对于之前的理由也没有遍及。如果对于这个也结合其他的能成立的事物，那么就会陷入无穷的过失。不是的，对于成立不存在的事物，没有见到是没有阻碍的缘故，因为没有见到，对于所要成立的事物的相反的事物，能成立相违的理由是什么，那是为了在这里安立矛盾的缘故，称为妨害性的量。像那样，那么那个理由对于所要成立的不存在的事物，在什么时候具有量，因为自相矛盾而妨害的缘故，要成立不存在。以其他方式，对于那个，如果这个妨害性的量没有成立，那么怀疑是难以遣除的。所有没有观察到的事物都不是妨害性的量，对于那个，能力是以次第和同时遍及而成立的，因为没有其他方式的缘故。因此，因为能遍的法没有观察到，对于非刹那的事物，对于能力是妨害性的缘故，次第和同时
English
Because there is no statement. When arguing in this way, if a valid cognition that harms the opposite of what is to be proven is not shown, even if it is not seen that the opposite exists, it may exist, or there is no contradiction to the statement "what is made is permanent." There will be doubt about the absence of contradiction itself. Because there is doubt about the opposite of this, it becomes uncertain and becomes a seemingly valid reason. Merely not seeing is not contradictory, because not seeing everything in a kalpa is not the reason for establishing non-existence, because even if the near shore is seen, it may exist, but because some things are not seen. A valid cognition that is harmful, for what things have no sequential and simultaneous connection, that has no ability in any case, because that exists on non-momentary things, like this, extreme involvement will lead to the nature of non-existence of inability. Therefore, whatever exists or is made, that is only impermanent, thus it is established. Merely like that, it also follows the dharma that can be established, and the characteristic of the reason of the nature of the dharma that can be established will be established. If not seeing is not a valid cognition here, then why is the unreasonableness of sequence and simultaneity itself, because it does not have the ability, it cannot pervade. There is no pervasion for the previous reason either. If other things that can be established are combined for this, then it will fall into the fault of infinity. No, for establishing non-existence, not seeing is without obstruction, because not seeing, for the opposite of what is to be established, what is the reason that can establish contradiction, that is for establishing contradiction here, it is called a harmful valid cognition. Like that, then that reason, for the non-existence to be established, when it has valid cognition, because it is self-contradictory and harmful, non-existence must be established. In other ways, for that, if this harmful valid cognition is not established, then doubt is difficult to dispel. All unobserved things are not harmful valid cognitions, for that, ability is established by pervading sequentially and simultaneously, because there is no other way. Therefore, because the pervading dharma is not observed, for non-momentary things, for ability is harmful, sequential and simultaneous