Tibetan
ཁྲུལ་བར་སྒྲུབ་པར་འདོད་པར་འགྱུར་ན། དེ་རང་གི་ཕྱོགས་དང་འགལ་བར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། འགལ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རང་ཉིད་ཁས་ལེན་པའི་བ་ལང་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་དེ་ཡང༌། བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའམ། མེད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་རབ་ཏུ་མ་བསྒྲུབས་པ་ནི། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ནུས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ན་ནི། བ་ལང་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་མི་འཇུག་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་མི་ལྟོས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་མངོན་པར་འདོད་པ། རྟག་པ་བ་ལང་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ན། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་བསྒྲུབས་པ་མེད་པས། གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གཉི་གའི་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་ལ་མ་ངེས་པ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ། དེ་ལ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་གཏན་ཚིགས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་སྒོ་ནས་མ་ངེས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་མ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པ་དང་གང་ཡང་རུང་བ་ལ། མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་དེ། གང་ཡང་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཚར་བཅད་པའི་གནས་སུ་མ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ། དེ་ཡང་ཡན་ལག་གཞན་སྨྲ་བས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། གང་ཡང་གཏན་ཚིགས་ལས་དཔེ་ཡན་ལག་ལོགས་ཤིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་བསྟན་པས། དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་བསྟན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་དེ་བས་སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་དག །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་དག་གི་ནང་དུ་འདུས་ན། དཔེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དཔེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལོགས་ཤིག་ཏུ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུ
Chinese
如果想要成立谬误，因为不希望与自己的宗派相违背，所以与宗派相违背是不合理的。因为那个自己所承认的牛性本身，就成为了论证成立的基础。以疑惑的自性来显示没有证悟，论证也是如此。那个论证，对于牛性等存在或不存在的任何一方，都不能完全成立其成立的能力，因此，它本身就是疑惑的因，所以是不确定的。如果成立的能力完全成立，那么对于牛性本身，论证就不会完全成立，因此就没有疑惑，因为通过消除一切疑惑的方式来成立。那些不依赖于自己宗派的论证的陈述，就被称为不确定。也就是说，自己想要显现，将常恒的牛性作为论证，说成是无常，因为没有成立能成立的支分，所以说论证本身就存在疑惑。还有，通过承认双方的宗派，来陈述事物的不确定性，这已经说明了。对于此，也无疑要通过对论证产生疑惑的方式来陈述不确定性。如果不成立，因为与其他相同，所以在两者都成立或者任何一方成立的情况下，不确定性并没有什么区别。因为凡是相似的例子，都是以相似的论证为先导。因为通过陈述它本身就说明了，所以没有在单独划分的位置上陈述。也就是说，说其他的支分是不合理的，凡是从论证中单独陈述例子的支分，这已经显示了相似的论证，所以不应该显示相似的例子，因为通过它的词语就能理解，因此没有其他的能成立的，就会出现过失。相似的例子，如果包含在相似的论证中，那么例子也会包含在论证中。即使那样，例子也不会成为单独成立的支分，因为没有单独成立的缘故。例子所要成立的意义，因为包含在论证中，所以论证成立。
English
If one wants to establish a fallacy, it is unreasonable to contradict one's own tenets, because one does not want to contradict one's own tenets. Because that very nature of the cow that one acknowledges becomes the basis for establishing the argument. By the nature of doubt, it shows that there is no realization, and so does the argument. That argument, regarding whether the nature of the cow, etc., exists or does not exist, cannot fully establish its ability to establish either side. Therefore, it is the very cause of doubt, and thus it is uncertain. If the ability to establish is fully established, then for the nature of the cow itself, the argument will not be fully established, and therefore there will be no doubt, because it is established by eliminating all doubts. Those statements of arguments that do not rely on one's own tenets are said to be uncertain. That is to say, one wants to manifest oneself, taking the permanent nature of the cow as an argument, and saying that it is impermanent, because the branch that can establish is not established, therefore it is said that the argument itself has doubts. Also, by acknowledging both sides' tenets, one states the uncertainty of things, which has already been explained. For this, one must undoubtedly state the uncertainty by doubting the argument. If it is not established, because it is the same as others, there is no difference in uncertainty whether both are established or either one is established. Because all similar examples are preceded by similar arguments. Because it is shown by stating it itself, it is not stated in a separately divided position. That is to say, it is unreasonable to say other branches, and whenever a branch of an example is stated separately from the argument, it has already shown a similar argument, so it should not show a similar example, because it can be understood through its words, therefore there is no other that can establish, and a fault will occur. Similar examples, if included in similar arguments, then examples will also be included in arguments. Even so, the example will not become a separately established branch, because there is no separate establishment. The meaning to be established by the example, because it is included in the argument, therefore the argument is established.
Tibetan
བས་པས། དཔེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ནི་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་རྒོལ་བ་ཕྱོགས་སྔ་མ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཚར་བཅད་པའི་གནས་སུ་རིགས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཞན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཏན་ཚིགས་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་ལ་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དོན་གཞན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྩོམ་པར་མི་བྱེད་དེ། ནུས་པ་མེད་པའི་ལོག་པའི་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་དགག་པ་ལ་དམ་བཅའ་བའི་དོན་སེལ་བ་ནི། དམ་བཅའ་བའི་དོན་སེལ་བ་སྟེ། གང་གི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྟེ། དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ། སྤྱི་ལ་འཇུག་པས་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པས་དགག་པ་བྱ་བ་ལ། སུ་ཞིག་འདི་ལྟར་མི་རྟག་པར་སྨྲ་ཞེས་ནས། ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱེད་པ་དེའི་དམ་བཅའ་བ་བསལ་བ་དེ་ནི་ཚར་གཅད་པའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་གང་གི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་འཁྲུལ་པ་བརྗོད་པས་ཀྱང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་ཚར་བཅད་པའི་གནས་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་བརྗོད་པས་ཚར་བཅད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་ད་ནི་དམ་བཅའ་བ་བསལ་བའི་ལན་ལ་ལྟོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་དེ་ཉིད་ཐོག་མར་ཚར་བཅད་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡོངས་སུ་བགྲང་མི་ནུས་ཤིང༌། རྨོངས་པ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བའི་བྱེད་པ་ཉེ་བར་འདོད་པ་དག་གིས་ཅི་དེ་ལྟ་བུ་བྱེད་པ་ནི་ ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་བཀག་པ་ལ་མི་སྨྲ་བར་གྱར་ན། མི་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཚར་བཅད་པའི་གནས་དང༌། བྲོས་པར་གྱུར་པ་ལ། རབ་ཏུ་བྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚར་གཅད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པའོ། །གཏན་ཚིགས་ཁྱད་པར་མེད་པ་བཀག་པ་བསྟན་ནས། ཁྱད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ནི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསལ་བ་འདི་དག་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། ཚད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་འཁྲུལ་བ་སུན་དབྱུང་བ་ལ་གནས་པས་སྨྲས་པ། རང་བཞིན་གཅིག་དང་འབྲེལ་བའི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཚད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཁམ་ཕོར་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཚད་མཐོང་བའི་ཕྱིར། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་གཅིག་དང་འབྲེལ་པ
Chinese
因此，在其他地方建立一个范例是不存在的。此外，反驳者先前的论点，即似是而非的论证与驳斥点无关，这在任何程度上都是不合理的。由于所有与似是而非的论证相关的论述都已通过语言表达，因此没有必要在其他地方进行解释。因为在理解其他含义等方面，论证本身就缺乏能力。有些人认为论证本身不应该试图理解需要证明的其他含义，因为它是一种无效的错误应用。在反驳一方时，消除承诺的含义，即消除承诺的含义。例如，承诺的含义是“声音是无常的，因为它本身是可以被感官感知的”。通过普遍应用来显示错误，从而进行反驳。如果有人说：“谁会这样说无常呢？”，从而完全放弃，那么消除承诺就不是驳斥点。在这里，当陈述一个错误的论证时，难道不是也完全放弃了相似的一方吗？为什么这不是一个驳斥点呢？如果说陈述一个似是而非的论证就是一个驳斥点，那么在这里，现在需要依赖于消除承诺的答案做什么呢？因为那本身首先就是一个驳斥点。此外，如果那些无法完全列举，并且渴望接近愚蠢言论的行为的人也这样做，那将变得非常过分。如果因为反驳一方而不说话，那么“不说话”这个词就会变成一个驳斥点，而对于逃跑的人来说，“完全逃跑”这个词也会变成一个驳斥点等等。因此，这也是不相关的。在展示了对无差别的论证的反驳之后，想要差别本身就是另一个论证。例如，这些清晰的事物本质上是相同的，因为它们是有限的。为了驳斥这种错误，有人说：“因为看到了与同一本质相关的完全的量。”因为在具有磨损性质的碗等事物中看到了量。快乐和痛苦，以及与无明相关的同一本质的关联。
English
Therefore, establishing an example elsewhere is non-existent. Furthermore, the previous argument of the opponent, that the seemingly logical argument is irrelevant to the point of refutation, is not reasonable to any extent. Since all the statements related to the seemingly logical argument have been expressed through language, there is no need to explain it elsewhere. Because in understanding other meanings and so on, the argument itself lacks the ability. Some argue that the argument itself should not attempt to comprehend other meanings that need to be proven, because it is an invalid misapplication. In refuting one side, eliminating the meaning of the commitment, that is, eliminating the meaning of the commitment. For example, the meaning of the commitment is "sound is impermanent because it is itself perceptible to the senses." By showing the error through universal application, thereby refuting. If someone says, "Who would say impermanence like this?" thereby completely abandoning, then eliminating the commitment is not a point of refutation. Here, when stating a false argument, isn't the similar side also completely abandoned? Why is this not a point of refutation? If it is said that stating a seemingly logical argument is a point of refutation, then here, what is the need to rely on the answer of eliminating the commitment now? Because that itself is primarily a point of refutation. Furthermore, if those who cannot fully enumerate and desire to approach the act of foolish speech also do so, it would become very excessive. If one becomes speechless due to refuting one side, then the word "speechless" would become a point of refutation, and for those who flee, the word "completely fleeing" would become a point of refutation, and so on. Therefore, this is also irrelevant. After demonstrating the refutation of the undifferentiated argument, wanting differentiation itself is another argument. For example, these clear things are essentially the same because they are finite. To refute this kind of error, it is said, "Because the complete measure related to the same essence is seen." Because measure is seen in things such as bowls with the nature of wear. Happiness and suffering, and the association of the same essence related to ignorance.